Kronika Piąty tydzień

Sobota, 25 Sierpnia, Dzień 33

W litur­gicz­ne wspo­mnie­nie św. Ludwi­ka IX, kró­la Fran­cji, współ­pa­tro­na Fran­cisz­kań­skie­go Zako­nu Świec­kich, zakoń­czy­ła się kapi­tu­ła gene­ral­na nad­zwy­czaj­na 2018.

Po odmó­wie­niu jutrz­ni uczest­ni­cy zebra­li się o godz. 9 w auli na ostat­nie gło­so­wa­nie (będą­ce kolej­no 791.), któ­rym ogrom­ną więk­szo­ścią zatwier­dzo­no cały tekst odno­wio­nych kon­sty­tu­cji. Wiel­kie bra­wa prze­ła­ma­ły ostat­nią chwi­lę emo­cji zwią­za­ną z wyko­na­ną pra­cą.
Z kolei głos zabra­li ojco­wie kapi­tul­ni, by ogól­nie oce­nić 5 tygo­dni spę­dzo­nych w ośrod­ku „Ad gen­tes” w Nemi. Wyra­ża­li wie­le podzię­ko­wań za prze­ży­te doświad­cze­nie, zwłasz­cza ci, któ­rzy po raz pierw­szy uczest­ni­czy­li w kapi­tu­le, wypo­wia­da­li sło­wa oso­bi­ste­go uzna­nia za stwo­rze­nie wspól­no­ty bra­ter­skiej, mimo róż­no­rod­no­ści repre­zen­to­wa­nych kul­tur i prze­ko­nań.
Wystą­pił rów­nież dele­gat gene­ral­ny ds. komu­ni­ka­cji fr. Ryszard WRÓBEL, któ­ry uka­zał ojcom kapi­tul­nym, jak korzy­stać z odno­wio­nej stro­ny inter­ne­to­wej zako­nu, oraz podał nie­któ­re dane sta­ty­stycz­ne odno­szą­ce się do naszych jurys­dyk­cji na całym świe­cie.
Potem wyświe­tlo­no film o życiu św. Anto­nie­go z Padwy, przy­go­to­wa­ny na mul­ti­me­dial­ną pre­zen­ta­cję w bazy­li­ce padew­skiej.
Na koniec mini­ster gene­ral­ny fr. Mar­co TASCA podzię­ko­wał wszyst­kim, któ­rzy umoż­li­wi­li pra­wi­dło­wy prze­bieg prac kapi­tul­nych, a następ­nie roz­po­czął ostat­nią sesję poświę­co­ną modli­twie za zmar­łych współ­bra­ci, po czym ofi­cjal­nie zakoń­czył kapi­tu­łę.
O godz. 12 zosta­ła odpra­wio­na Msza św., pod­czas któ­rej odśpie­wa­no dzięk­czyn­ne „Te Deum” i mini­ster gene­ral­ny udzie­lił wszyst­kim obec­nym uro­czy­ste­go bło­go­sła­wień­stwa św. Fran­cisz­ka.
Po obie­dzie nastą­pi­ły poże­gna­nia… i sło­wa „do zoba­cze­nia” za 9 mie­się­cy na kapi­tu­le gene­ral­nej wybor­czej, aby była nową Pięć­dzie­siąt­ni­cą łaski dla naszej wspól­no­ty zakon­nej.

kro­ni­karz: Fr. Aure­lio ERCOLI
tłum.: sg

13 dnia tego mie­sią­ca usły­sze­li­śmy począt­ko­wy frag­ment Księ­gi pro­ro­ka Eze­chie­la o chwa­le Bożej opusz­cza­ją­cej świą­ty­nię. Była to kara za nie­wier­ność ludu. Dzi­siaj wysłu­cha­li­śmy koń­co­wy frag­ment tej księ­gi. Pro­rok mówi o tym, jak pew­ne­go dnia chwa­ła Boża powró­ci do świą­ty­ni i pozo­sta­nie w niej na zawsze. Świą­ty­nia nie zosta­ła jesz­cze odbu­do­wa­na, ale, jak zapew­nia­ją sło­wa pro­roc­twa w pie­śni prze­kleń­stwa prze­ciw wład­cy Tyru, sta­nie się to rze­czy­wi­sto­ścią. Nie nastą­pi to dzię­ki Izra­eli­tom. Będzie to czy­nem dobro­ci i łaską Boga, któ­ry kocha swój lud i wskrze­si go na polu uschłych kości, wypi­su­jąc swo­je przy­mie­rze w ich ser­cach.

Przez pięć tygo­dni roze­zna­wa­li­śmy wolę Bożą. Całą naszą wia­rą jeste­śmy prze­ko­na­ni, że byli­śmy pro­wa­dze­ni przez Ducha Świę­te­go. Ozna­ki dzia­ła­nia Ducha Świę­te­go to tchnie­nie kształ­tu­ją­ce nasze sło­wa, odwa­ga naszych prze­ko­nań, chęć dzie­le­nia się naszy­mi prze­my­śle­nia­mi, aby zosta­ły prze­ana­li­zo­wa­ne i oce­nio­ne przez współ­bra­ci.

Oczy­wi­ście, Duch Świę­ty nadal będzie miesz­kał w naszych ser­cach. Powo­li i z wiel­kim wysił­kiem wzno­si­li­śmy budow­lę ze słów i idei, słów i idei w pla­nie dzia­łań Ducha Świę­te­go. Bóg zamiesz­kał w świą­ty­ni zbu­do­wa­nej przez Izra­eli­tów. Podob­nie i nasza budow­la skła­da­ją­ca się ze słów będzie miesz­ka­niem Ducha Świę­te­go. Wła­śnie to wyra­ża rysu­nek wyko­rzy­sta­ny jako sym­bol naszej kapi­tu­ły. Tau repre­zen­tu­je zakon i nasz cha­ry­zmat, a gołę­bi­ca przed­sta­wia Ducha Świę­te­go.

Duch Świę­ty jest Duchem miło­ści, bo w Biblii gołę­bi­ca nie tyle ozna­cza pokój, co miłość: oczy two­je jak gołę­bi­ce, jesteś moją gołąb­ką. Przed pię­cio­ma laty, gdy na naszej ostat­niej kapi­tu­le gene­ral­nej mówi­łem kaza­nie o kon­ty­nu­owa­niu prac nad rewi­zją kon­sty­tu­cji, uka­za­łem pewien obraz, któ­ry dziś chciał­bym ponow­nie przy­to­czyć. Co w przy­szło­ści pomy­ślą zakon­ni­cy, gdy będą roz­wa­żać obec­nie odno­wio­ne kon­sty­tu­cje? Oczy­wi­ście, będą myśleć, że są zbio­rem praw. Jest to tyl­ko dekla­ro­wa­ny cel kon­sty­tu­cji. Ale jak bar­dziej od tego będą widzieć kon­sty­tu­cje? Powin­ni je postrze­gać jako pieśń miło­ści. To Duch miło­ści prze­by­wa w naszych ser­cach, w naszym zako­nie, i wszyst­ko czy­ni moż­li­wym.

Sta­nie się to praw­dą jedy­nie wte­dy, jeśli wyko­rzy­sta­my nowe kon­sty­tu­cje jako oka­zję do powro­tu do miło­ści na coraz głęb­szym pozio­mie. Daje do myśle­nia tekst św. Bona­wen­tu­ry, opi­su­ją­cy św. Fran­cisz­ka pod­czas otrzy­ma­nia styg­ma­tów: ten, któ­ry był zako­cha­ny, stał się podob­ny do Tego, któ­re­go miło­wał. Niech Duch Świę­ty pomo­że nam wyko­rzy­stać te kon­sty­tu­cje jako prze­wod­nik po naszym życiu i naszej miło­ści! Niech te kon­sty­tu­cje pro­wa­dzą nas do tak głę­bo­kie­go nawró­ce­nia, aby­śmy tak­że my upodob­ni­li się do Tego, któ­re­go kocha­my ponad wszyst­ko!

 
Piątek, 24 Sierpnia, Dzień 32
Podsumowanie

Related Posts