Kronika Piąty tydzień

Podsumowanie

Po zakoń­cze­niu 201. Kapi­tu­ły gene­ral­nej nad­zwy­czaj­nej nad­szedł czas na pod­su­mo­wa­nie pod­ję­tej pra­cy i poda­nie danych o uczest­ni­kach kapi­tu­ły.

W ośrod­ku „Ad Gen­tes” w Nemi koło Rzy­mu zebra­ło się 112 współ­bra­ci. Spo­śród nich 83 było upraw­nio­nych do gło­so­wa­nia i repre­zen­to­wa­ło 49 jurys­dyk­cji zako­nu, zaś pozo­sta­li byli słu­cha­cza­mi bądź zaan­ga­żo­wa­ny­mi w sekre­ta­ria­cie: biu­ro komu­ni­ka­cji, tłu­ma­cze i ani­ma­to­rzy litur­gicz­ni.
Trzy komi­sje pra­co­wa­ły nad pra­wi­dło­wym prze­bie­giem kapi­tu­ły: komi­sja cen­tral­na, komi­sja praw­na i rada pre­zy­dial­na. Z kolei przy­go­to­wa­nie „Instru­men­tum labo­ris” było owo­cem pra­cy Komi­te­tu Wyko­naw­cze­go ds. Rewi­zji Kon­sty­tu­cji (CERC) i Mię­dzy­na­ro­do­wej Komi­sji ds. Rewi­zji Kon­sty­tu­cji (CIRC).
Odby­ło się 791 gło­so­wań w celu zatwier­dze­nia 231 arty­ku­łów osta­tecz­ne­go tek­stu odno­wio­nych kon­sty­tu­cji. Nale­ży wziąć pod uwa­gę, że gło­so­wa­no para­graf po para­gra­fie, a tam, gdzie obec­ne kon­sty­tu­cje zosta­ły zmie­nio­ne, gło­so­wa­no tak­że za tym, co zosta­ło usu­nię­te. Za każ­dym razem była wyma­ga­na więk­szość kwa­li­fi­ko­wa­na dwóch trze­cich upraw­nio­nych do gło­so­wa­nia.
Ofi­cjal­nie kapi­tu­łę otwo­rzył mini­ster gene­ral­ny fr. Mar­co TASCA w dniu 24 lip­ca 2018 r. odmó­wie­niem nie­szpo­rów i odśpie­wa­niem hym­nu „Veni Cre­ator Spi­ri­tus”. Następ­ne­go dnia przy­stą­pio­no do wybra­nia sekre­ta­rza gene­ral­ne­go kapi­tu­ły fr. Timo­thy KULBICKIEGO i sekre­ta­rza-nota­riu­sza fr. Ema­nu­ele RIMOLI.
Następ­nie roz­po­czę­ły się wystą­pie­nia przed­sta­wi­cie­li CERC, któ­rzy pod­su­mo­wa­li spo­sób przy­go­to­wa­nia „Instru­men­tum” i omó­wi­li głów­ne zagad­nie­nia sze­ściu czę­ści. Uczest­ni­cy mogli swo­bod­nie zabie­rać głos i zada­wać pyta­nia, uwy­dat­nia­jąc swo­je sta­no­wi­sko.
W ponie­dzia­łek 30 lip­ca odbył się dzień sku­pie­nia. Nasz współ­brat bp Rober­to CARBONI popro­wa­dził roz­wa­ża­nia na temat roze­zna­nia, wska­zu­jąc dia­log bra­ter­ski jako naj­lep­szą dro­gę do pod­ję­cia decy­zji w Duchu Świę­tym.
Po dniu poświę­co­nym jesz­cze na dys­ku­sję, 1 sierp­nia roz­po­czę­ły się gło­so­wa­nia. Prze­zwy­cię­że­nie pierw­szych trud­no­ści tech­no­lo­gicz­nych spra­wi­ło, że pra­ce prze­bie­ga­ły spraw­nie. Każ­dy upraw­nio­ny do gło­so­wa­nia mógł zgło­sić „iuxta modum”, zmia­nę tek­stu lub pro­sić o wzno­wie­nie dys­ku­sji na temat już roz­pa­trzo­ny. Wie­le pra­cy mia­ły wyżej wymie­nio­ne komi­sje, aby wszyst­ko prze­bie­gło popraw­nie. Tyle samo zadań było dla tłu­ma­czy, któ­rzy na koniec dnia musie­li prze­ło­żyć tek­sty z wło­skie­go na angiel­ski, pol­ski i hisz­pań­ski.
W pierw­szym roz­dzia­le nowych kon­sty­tu­cji, doty­czą­cym życia ewan­ge­licz­ne­go bra­ci, szcze­gól­ną uwa­gę zwró­co­no na włą­cze­nie przez Kościół nasze­go zako­nu do zako­nów kle­ryc­kich. Posta­no­wio­no pozo­sta­wić to okre­śle­nie w czę­ści począt­ko­wej, gdyż doty­czy pod­staw praw­nych naszej wspól­no­ty. Na pod­kre­śle­nie zasłu­gu­je zatwier­dze­nie nowe­go para­gra­fu, gdzie wyraź­nie sfor­mu­ło­wa­no „zło­tą nić” łączą­cą naszą histo­rię z dogma­tem Nie­po­ka­la­ne­go Poczę­cia, poczy­na­jąc od cza­sów św. Fran­cisz­ka aż do św. Mak­sy­mi­lia­na Marii Kol­be­go.
Od popo­łu­dnia 4 sierp­nia gło­so­wa­no dru­gą część: życie w zjed­no­cze­niu z Bogiem. Nie było oczy­wi­ście znacz­nych roz­bież­no­ści w zatwier­dzo­nych tek­stach, bowiem zagad­nie­nia doty­czą­ce naszych pod­staw ducho­wych są podzie­la­ne przez wszyst­kich. Do zazna­cze­nia jest wymóg kie­ro­wa­ny do kapi­tu­ły klasz­tor­nej, aby były pla­no­wa­ne spo­tka­nia modli­tew­ne umoż­li­wia­ją­ce słu­cha­nie, roz­wa­ża­nie i dzie­le­nie się sło­wem Bożym.
Od 7 sierp­nia przy­stą­pio­no do dys­ku­sji i zatwier­dze­nia trze­ciej czę­ści, doty­czą­cej życia bra­ter­skie­go we wspól­no­cie. Nasze bycie razem musi być zawsze budo­wa­ne, nie moż­na go przyj­mo­wać za pew­nik. Wła­śnie z tego powo­du w cen­trum zawsze jest kapi­tu­ła klasz­tor­na, któ­rą nowe kon­sty­tu­cje potwier­dza­ją w swo­jej koniecz­no­ści i sys­te­ma­tycz­nym pla­no­wa­niu.
Sze­ro­ka dys­ku­sja w auli doty­czy­ła trud­no­ści zwią­za­nych z byciem razem w naszej epo­ce środ­ków maso­we­go prze­ka­zu. Nie moż­na okre­ślić pre­cy­zyj­nych zasad korzy­sta­nia z tech­no­lo­gii, ale przy­po­mnia­no, że dobro wspól­ne zawsze musi być na pierw­szym miej­scu. Rów­nie gorą­cym tema­tem jest dzie­le­nie się zaso­ba­mi. W obec­nym momen­cie glo­ba­li­za­cji nasze jurys­dyk­cje muszą być przej­rzy­ste w admi­ni­stra­cji i otwar­te na potrze­by wszyst­kich wspól­not zako­nu.
Od 9 sierp­nia nastą­pi­ły gło­so­wa­nia nad czwar­tą czę­ścią: misja bra­ci. Nasza fran­cisz­kań­ska toż­sa­mość otwie­ra nas na ewan­ge­li­za­cję, będą­cą zawsze odzwier­cie­dle­niem cza­sów. Dys­ku­sja w auli nie mogła pomi­nąć dusz­pa­ster­stwa para­fial­ne­go, powie­rzo­ne­go nie jed­nost­kom, ale wspól­no­tom zakon­nym. Nowe kon­sty­tu­cje potwier­dza­ją, że wspól­no­ty lokal­ne muszą rów­no­wa­żyć zaan­ga­żo­wa­nie dusz­pa­ster­skie z wymo­ga­mi bra­ter­skie­go świa­dec­twa.
Dużo miej­sca poświę­co­no „mis­sio ad gen­tes”. Nowy tekst doku­men­tu pró­bu­je podać defi­ni­cję tej rze­czy­wi­sto­ści, poczy­na­jąc od magi­ste­rium papie­skie­go, zwłasz­cza św. Jana Paw­ła II. Przy­wo­ła­no też wolę papie­ża Fran­cisz­ka, by wspól­no­to­wo anga­żo­wać się w ochro­nę „wspól­ne­go domu” stwo­rze­nia.
W ponie­dzia­łek 13 sierp­nia dys­ku­to­wa­no nad pią­tą czę­ścią: for­ma­cja bra­ci. Szcze­gól­ny nacisk poło­żo­no na stop­nio­wy pro­ces for­ma­cji i stąd też posta­no­wio­no zobo­wią­zać pro­fe­sów cza­so­wych do odma­wia­nia tyl­ko jutrz­ni i nie­szpo­rów.
Waż­ne jest popar­cie dla pro­jek­tu „Uni­Fra” (Uni­wer­sy­tet Fran­cisz­kań­ski), mają­ce­go sta­no­wić jeden mię­dzy­fran­cisz­kań­ski ośro­dek uni­wer­sy­tec­ki w Rzy­mie. W ten pro­sty spo­sób zde­fi­nio­wa­no naszą toż­sa­mość: „kon­wen­tu­al­ność” wyra­ża się jako aktyw­ne i współ­od­po­wie­dzial­ne bra­ter­stwo, ukie­run­ko­wa­ne na kon­tem­pla­cję i misję.
Szó­sta część, mówią­ca o posłu­dze wła­dzy w zako­nie, była gło­so­wa­na od 17 sierp­nia. Zwra­ca­my uwa­gę na zmia­nę cza­su trwa­nia urzę­dów mini­stra i kusto­sza. Nowy zapis prze­wi­du­je tyl­ko jed­no­ra­zo­we potwier­dze­nie, a zatem mini­ster gene­ral­ny może spra­wo­wać swój urząd nie dłu­żej niż 12 lat, mini­stro­wie pro­win­cjal­ni i kusto­sze nie dłu­żej niż 8 lat.
Przy­po­mi­na­my, że pod­ję­to uchwa­łę, któ­ra pozwa­la mini­stro­wi gene­ral­ne­mu zwró­cić się – na wnio­sek fede­ra­cji – do Kon­gre­ga­cji ds. Insty­tu­tów Życia Kon­se­kro­wa­ne­go i Sto­wa­rzy­szeń Życia Apo­stol­skie­go o moż­li­wość uczest­ni­cze­nia w naj­bliż­szej kapi­tu­le gene­ral­nej zwy­czaj­nej 2019 sied­miu zakon­ni­kom po ślu­bach wie­czy­stych, bez świę­ceń kapłań­skich, mają­cych głos czyn­ny.
Po ostat­nich gło­so­wa­niach w śro­dę 22 sierp­nia wysłu­cha­no wystą­pień: fr. José Luis AVENDAÑO MONSALVE, kusto­sza kusto­dii pro­win­cjal­nej NMP z Coro­mo­to w Wene­zu­eli, i fr. Leo PAYYAPPILLY, mini­stra pro­win­cjal­ne­go pro­win­cji św. Mak­sy­mi­lia­na Marii Kol­be­go w Indiach. Sytu­acja w Kera­la (Indie) i w Wene­zu­eli jest bar­dzo trud­na i stąd wszy­scy współ­bra­cia są zachę­ce­ni do oka­za­nia pomo­cy.
Następ­ny dzień poświę­co­no na zre­da­go­wa­nie osta­tecz­ne­go tek­stu zatwier­dzo­nych kon­sty­tu­cji. W pią­tek 24 sierp­nia odby­ła się piel­grzym­ka do gro­bu św. Fran­cisz­ka w Asy­żu, gdzie wzię­to udział w uro­czy­sto­ści zło­że­nia pierw­szych ślu­bów zakon­nych przez nowi­cju­szy.
25 sierp­nia koń­co­wym aktem kapi­tu­ły było zatwier­dze­nie całe­go tek­stu nowych kon­sty­tu­cji. Pod­ję­to też oce­nę prze­bie­gu prac kapi­tul­nych. Wszy­scy pod­kre­śla­li dobrą gościn­ność i przej­rzy­stość dia­lo­gu pro­wa­dzo­ne­go w auli. Potem wystą­pił dele­gat gene­ral­ny ds. komu­ni­ka­cji fr. Ryszard WRÓBEL, któ­ry podał nie­któ­re dane sta­ty­stycz­ne. Obec­nie w zako­nie jest 24 bisku­pów, 2797 kapła­nów, 60 dia­ko­nów przej­ścio­wych, 11 dia­ko­nów sta­łych, 97 pro­fe­sów wie­czy­stych będą­cych kle­ry­ka­mi, 470 pro­fe­sów wie­czy­stych będą­cych brać­mi zakon­ny­mi, 492 pro­fe­sów cza­so­wych, 96 nowi­cju­szy, co łącz­nie sta­no­wi 4047 zakon­ni­ków.
Na koniec ojco­wie kapi­tul­ni pod­czas Mszy św. odśpie­wa­li hymn „Te Deum”, a mini­ster gene­ral­ny udzie­lił wszyst­kim bło­go­sła­wień­stwa sło­wa­mi św. Fran­cisz­ka: Niech Pan obda­rzy was poko­jem!

kro­ni­karz: Fr. Aure­lio ERCOLI
tłum.: sg

Sobota, 25 Sierpnia, Dzień 33

Related Posts