Kronika Piąty tydzień

Środa, 22 Sierpnia, Dzień 30

Poran­nej Mszy św. prze­wod­ni­czył mini­ster pro­win­cjal­ny wło­skiej pro­win­cji św. Fran­cisz­ka z Asy­żu fr. Fran­co BUONAMANO.

We wspo­mnie­nie Mat­ki Bożej Kró­lo­wej wysłu­cha­li­śmy Ewan­ge­lii o wła­ści­cie­lu win­ni­cy, któ­ry zatrud­nił robot­ni­ków o róż­nej porze dnia. W homi­lii fr. Jude zachę­cił wszyst­kich do skon­cen­tro­wa­nia swo­je­go życia na darze, jakim obda­ro­wu­je nas Bóg. On daje sie­bie same­go poprzez swo­je­go Ducha. Ci, któ­rzy ocze­ku­ją ludz­kich zaszczy­tów i wyróż­nień, win­ni zmie­nić swój spo­sób myśle­nia i zwró­cić się ku służ­bie bliź­nie­mu. Mat­ka Naj­święt­sza sta­ła się Słu­żeb­ni­cą Pań­ską, a Jej kró­lo­wa­nie jest służ­bą.
Na zakoń­cze­nie Mszy św. mini­ster gene­ral­ny fr. Mar­co TASCA wspo­mniał fr. Juan PASCUAL MIGUEL z pro­win­cji Naszej Pani z Mont­ser­rat w Hisz­pa­nii, któ­ry odszedł do Boga w wie­ku 85 lat.
Przed połu­dniem obra­do­wa­ła komi­sja cen­tral­na oraz rada pre­zy­dial­na, roz­pa­tru­jąc ostat­nie wnio­ski doty­czą­ce zmian w tek­ście kon­sty­tu­cji.
Po połu­dniu w auli kapi­tul­nej pod­ję­to dys­ku­sję nad wnio­skiem o zrów­na­nie cza­su trwa­nia kaden­cji defi­ni­to­rów gene­ral­nych do takie­go same­go, jaki mają mini­stro­wie, czy­li do dwóch kaden­cji. Zgro­ma­dze­nie kapi­tul­ne przy­ję­ło i zatwier­dzi­ło tę pro­po­zy­cję.
Następ­nie zapre­zen­to­wa­no list obec­nej kapi­tu­ły gene­ral­nej nad­zwy­czaj­nej do wszyst­kich wspól­not bra­ter­skich zako­nu. Nie uprze­dza­jąc zbyt­nio tre­ści moż­na zazna­czyć, że nowe kon­sty­tu­cje chcą być waż­nym narzę­dziem odno­wie­nia życia zako­nu, naszych pod­sta­wo­wych war­to­ści i nasze­go bycia fran­cisz­ka­na­mi.
W auli wysłu­cha­no wystą­pień fr. José Luis AVENDAÑO MONSALVE, kusto­sza kusto­dii pro­win­cjal­nej NMP z Coro­mo­to w Wene­zu­eli, i fr. Leo PAYYAPPILLY, mini­stra pro­win­cjal­ne­go pro­win­cji św. Mak­sy­mi­lia­na Marii Kol­be­go w Indiach. Sytu­acja w Kera­la (Indie) i w Wene­zu­eli jest bar­dzo cięż­ka i mini­ster gene­ral­ny zachę­cił wszyst­kich ojców kapi­tul­nych, aby być hoj­nym wobec naszych współ­bra­ci prze­ży­wa­ją­cych trud­no­ści.
Na koniec sekre­tarz gene­ral­ny fr. Vin­cen­zo MARCOLI przed­sta­wił kalen­da­rium przy­go­to­wań do naj­bliż­szej 202. kapi­tu­ły gene­ral­nej zwy­czaj­nej w 2019 r. Ojco­wie kapi­tul­ni win­ni wnieść swój wkład poprzez pod­da­nie zagad­nień do uwzględ­nie­nia w „Instru­men­tum labo­ris”.

kro­ni­karz: Fr. Aure­lio ERCOLI
tłum.: sg

Obcho­dzi­my dzi­siaj świę­to Maryi Kró­lo­wej. Wysłu­cha­li­śmy przy­po­wie­ści o wła­ści­cie­lu win­ni­cy, któ­ry wycho­dzi do mia­sta, aby zatrud­nić robot­ni­ków. Wynaj­mu­je robot­ni­ków przez cały dzień, a na koniec wyna­gra­dza wszyst­kich taką samą sumą pie­nię­dzy. Ci, któ­rzy pra­co­wa­li dłu­żej, myśle­li, że otrzy­ma­ją wię­cej, ale wła­ści­ciel zapy­tał, czy ze swo­imi pie­niędz­mi może zro­bić to, co zechce, i oka­zał swo­ją hoj­ność komu chciał.

Robot­ni­cy poczu­li się oszu­ka­ni i uwa­ża­li to za coś nie­spra­wie­dli­we­go. Pod­czas gdy Bóg jest sędzią spra­wie­dli­wo­ści na wie­ki, to nie otrzy­mu­je­my spra­wie­dli­wo­ści rygo­ry­stycz­nej na tym świe­cie, ani nawet w naszym zako­nie. Wie­lu zakon­ni­ków czu­je się być potrak­to­wa­ny­mi nie­spra­wie­dli­wie, gdy nie zosta­ją wybra­ni gwar­dia­na­mi, dele­ga­ta­mi na kapi­tu­łę czy pro­bosz­cza­mi. Pro­te­stu­ją, że tak wie­le się natru­dzi­li i stąd zasłu­ży­li na ten obo­wią­zek. Cza­sa­mi słusz­nie narze­ka­ją, że innym powie­rzo­no te zada­nia, ponie­waż są przy­ja­ciół­mi wła­ści­wej oso­by.

Być może przy­kład poko­ry i wspa­nia­ło­myśl­nej służ­by Kró­lo­wej nie­bios da natchnie­nie, któ­re będzie­my mogli zasto­so­wać do sie­bie. Jest Kró­lo­wą, ale bez wła­dzy i prze­py­chu. Jest Kró­lo­wą służ­by. Podob­nie jak Jej Syn jest Kró­lem na krzy­żu, tak Ona jest Kró­lo­wą bar­dziej widocz­ną, gdy odda­je się służ­bie bliź­nie­go.

Nasza pra­ca i nasze talen­ty nie pomo­gą nam zdo­być spe­cjal­nych przy­wi­le­jów. Nagro­dą za służ­bę jest moż­li­wość słu­że­nia, ponie­waż w służ­bie Bóg daje nam oka­zję do wyra­że­nia naszej miło­ści. Cóż za przy­wi­lej ofia­ro­wać naszą miłość dla dobra dru­gie­go czło­wie­ka! Przy­wi­lej pole­ga na moż­li­wo­ści słu­że­nia w jakim­kol­wiek miej­scu sta­wia nas Bóg. Nie­któ­rzy z naszych skrom­nych i pokor­nych bra­ci mają naj­bar­dziej zna­czą­cy wpływ ducho­wy na wspól­no­tę bra­ter­ską, nawet bar­dziej zna­czą­cy niż bra­cia z wie­lo­ma tytu­ła­mi. A osta­tecz­nie – jaka jest nasza nagro­da? Pie­niądz… Czy może chce­my wię­cej?

 
Wtorek, 21 Sierpnia, Dzień 29
Czwartek, 23 Sierpnia, Dzień 31

Related Posts