Kronika Piąty tydzień

Wtorek, 21 Sierpnia, Dzień 29

We wspo­mnie­nie św. Piu­sa V, papie­ża, Mszy św. prze­wod­ni­czył mini­ster pro­win­cjal­ny fr. Gio­van­ni VOLTAN z wło­skiej pro­win­cji św. Anto­nie­go z Padwy.
Tema­tem homi­lii wygło­szo­nej przez fr. Jude było sło­wo Boże kie­ro­wa­ne do czło­wie­ka. To, co Pan Bóg mówi do Izra­ela, sta­je się czymś „ucie­le­śnio­nym”, fak­tem histo­rycz­nym. Sam Jezus Chry­stus jest Sło­wem, któ­re sta­ło się cia­łem. Jako chrze­ści­ja­nie uzna­je­my tę rze­czy­wi­stość wia­ry, ale przy­zna­je­my się do naszej nędzy: nasze sło­wa mogą być tyl­ko ulot­ne. Podob­nie może stać się z tek­stem nowych kon­sty­tu­cji, któ­re są już na ukoń­cze­niu. Powin­ny być przy­ję­te do nasze­go życia, bo w prze­ciw­nym razie pozo­sta­ną tyl­ko na papie­rze.
Na począt­ku prac kapi­tul­nych wspo­mnia­no fr. Emmet Car­rol z pro­win­cji Mat­ki Bożej Aniel­skiej w USA, któ­ry w wie­ku 93 lat wró­cił do domu Ojca.
Następ­nie przy­stą­pio­no do dys­ku­sji i zatwier­dze­nia ósme­go roz­dzia­łu z szó­stej czę­ści, któ­re­go przed­mio­tem są kon­fe­ren­cje i fede­ra­cje. Kon­fe­ren­cja skła­da się z mini­strów i kusto­szy, a fede­ra­cja z mini­strów, kusto­szy i dele­ga­tów. Jak to już zosta­ło zatwier­dzo­ne w pod­sta­wach tek­stu kon­sty­tu­cji, uści­ślo­no zasa­dy współ­pra­cy pomię­dzy naszy­mi jurys­dyk­cja­mi.
Z kolei przy­stą­pio­no do gło­so­wa­nia nad ostat­nim, dzie­wią­tym roz­dzia­łem, któ­ry doty­czy gwar­dia­na i kapi­tu­ły klasz­tor­nej. Nie­za­leż­nie od klu­czo­we­go zna­cze­nia naszych wspól­not bra­ter­skich i ich ani­ma­to­rów, kapi­tu­ła w szcze­gó­ło­wy spo­sób prze­dys­ku­to­wa­ła mini­mal­ną licz­bę zakon­ni­ków, mają­cych two­rzyć klasz­tor. Potwier­dzo­no dotych­cza­so­wą licz­bę trzech współ­bra­ci we wspól­no­cie, aby uła­twić wzrost nasze­go zako­nu zwłasz­cza w tych kra­jach, w któ­rych od nie­daw­na jeste­śmy obec­ni.
Wraz z ostat­nim para­gra­fem nowych kon­sty­tu­cji gło­so­wa­no 768 razy. Oczy­wi­ście, pra­ca nie jest jesz­cze ukoń­czo­na, gdyż bra­ku­je „iuxta modum” i pro­po­zy­cji zmian w tek­ście, któ­re moż­na nanieść przed zatwier­dze­niem tek­stu w cało­ści.
Na koniec zazna­cza­my, że zatwier­dzo­no dys­ku­to­wa­ną wczo­raj uchwa­łę, któ­ra pozwa­la mini­stro­wi gene­ral­ne­mu zwró­cić się do Kon­gre­ga­cji ds. Insty­tu­tów Życia Kon­se­kro­wa­ne­go i Sto­wa­rzy­szeń Życia Apo­stol­skie­go, aby, na wnio­sek fede­ra­cji, dać moż­li­wość wzię­cia udzia­łu w naj­bliż­szej kapi­tu­le gene­ral­nej zwy­czaj­nej sied­miu bra­ciom po ślu­bach wie­czy­stych, bez świę­ceń kapłań­skich, mają­cych głos czyn­ny.

kro­ni­karz: Fr. Aure­lio ERCOLI
tłum.: sg

Pierw­sze czy­ta­nie jest pie­śnią zło­rze­cze­nia, hym­nem prze­kleń­stwa prze­ciw wład­cy Tyru. Był on przy­wód­cą wiel­kie­go mia­sta, któ­re posia­da­ło twier­dzę nie do zdo­by­cia. Pieśń oskar­ża go o aro­gan­cję i prze­po­wia­da jego upa­dek.

Zna­cze­nie tych pie­śni zło­rze­cze­nia pole­ga na tym, że mówią one o rze­czach, któ­re jesz­cze się nie wyda­rzy­ły. Żydzi wie­rzy­li, że sło­wa są tak potęż­ne, iż wystar­czy tyl­ko je wygło­sić, aby speł­ni­ło się to, co zawie­ra­ją. Żydow­skie sło­wo „DABAR” może być tłu­ma­czo­ne jako „sło­wo” lub „czyn”. Sło­wa Pisma świę­te­go wypo­wia­da­ne pod­czas Mszy św. są rze­czy­wi­ście obec­no­ścią Sło­wa Boże­go i podob­nie jak Eucha­ry­stia są świę­te.

Dzi­siej­sze czy­ta­nie przy­po­mi­na nam o zna­cze­niu słów. Spę­dzi­li­śmy mie­siąc na stu­dio­wa­niu słów, aby w jak naj­lep­szy spo­sób wyra­zić to, w co wie­rzy­my. Nie­ste­ty, fakt opo­wia­da­ją­cy i opi­su­ją­cy te rze­czy nie zna­czy, że są one już prak­ty­ko­wa­ne. Nie­mniej jed­nak jeste­śmy zobo­wią­za­ni do podzie­le­nia się naszy­mi sło­wa­mi z tymi, któ­rym posłu­gu­je­my. Waż­ne jest, aby pamię­tać, że choć nie gło­so­wa­li­śmy za przy­ję­ciem jakie­goś para­gra­fu, a został on zaak­cep­to­wa­ny, to teraz trze­ba go uznać. W tych dniach przy­go­to­wu­je­my się do zej­ścia z tej góry. Nie mamy pra­wa nisz­czyć naszy­mi sło­wa­mi tego, co Duch Świę­ty dopro­wa­dził do napi­sa­nia. Uwierz­my w to. Duch Świę­ty był tchnie­niem, nada­ją­cym kształt i moc sło­wom miesz­czą­cym się w naszych ser­cach. Niech te sło­wa zosta­ną wcie­lo­ne w nasze życie i w życie naszych współ­bra­ci.

 
Poniedziałek, 20 Sierpnia, Dzień 28
Środa, 22 Sierpnia, Dzień 30

Related Posts