Instrumentum laboris

Dro­dzy bra­cia!

W ramach przy­go­to­wań do Kapi­tu­ły Gene­ral­nej Nad­zwy­czaj­nej przed­sta­wia­my wam doku­ment  roze­sła­ny wcze­śniej do bra­ci kapi­tul­nych jako Instru­men­tum labo­ris. Pro­si­my was, aby wyda­rze­niu temu towa­rzy­szy­ła wasza modli­twa, lek­tu­ra, reflek­sja i stu­dium zre­wi­do­wa­ne­go tek­stu Kon­sty­tu­cji.
Tekst roz­ło­żo­ny jest w trzech kolum­nach, aby moż­na go było skon­fron­to­wać z aktu­al­nie obo­wią­zu­ją­cy­mi Kon­sty­tu­cja­mi (pierw­sza kolum­na) oraz uwy­dat­nić powo­dy wpro­wa­dze­nia zmian (trze­cia kolum­na).
Zre­wi­do­wa­ny tekst Kon­sty­tu­cji to rezul­tat 10-let­niej pra­cy, któ­ry zosta­nie oce­nio­ny, zba­da­ny i prze­ana­li­zo­wa­ny pod­czas kapi­tu­ły nad­zwy­czaj­nej w dniach 24 lip­ca – 26 sierp­nia 2018 w Nemi, mia­stecz­ku poło­żo­nym na jed­nym ze Wzgórz  Albań­skich nie­opo­dal Rzy­mu.
W tek­ście tym wyra­ża się cały Zakon:  bra­cia, kapi­tu­ły klasz­tor­ne, fede­ra­cje, mię­dzy­na­ro­do­wa komi­sja, komi­tet praw­ni­ków, defi­ni­to­rium gene­ral­ne i komi­tet wyko­naw­czy: wszy­scy wnie­śli wła­sny wkład. Tekst final­ny jest efek­tem pro­ce­su dłu­go­trwa­łe­go, lecz opar­te­go na współ­pra­cy wszyst­kich. To rze­czy­wi­ście doj­rza­ły owoc całe­go Zako­nu.
Życzy­my wam dobrej lek­tu­ry i reflek­sji w świe­tle Regu­ły, naszej for­my życia ewan­ge­licz­ne­go. Zachę­ca­my was do czę­ste­go powra­ca­nia do tych tre­ści przed i w cza­sie trwa­nia Kapi­tu­ły Gene­ral­nej Nad­zwy­czaj­nej, by wraz z brać­mi kapi­tul­ny­mi podą­żać dro­gą bra­ter­stwa i soli­dar­no­ści.

Komi­tet Wyko­naw­czy ds. Rewi­zji Kon­sty­tu­cji [CERC]

  • Jak zapo­wie­dzia­no w liście zwo­łu­ją­cym kapi­tu­łę gene­ral­ną nad­zwy­czaj­ną (list z 6 stycz­nia 2018 r.) i w zgod­no­ści z obo­wią­zu­ją­cy­mi Sta­tu­ta­mi gene­ral­ny­mi (zob. nr 108 § 2), niniej­sze Instru­men­tum Labo­ris na kapi­tu­łę gene­ral­ną nad­zwy­czaj­ną zosta­je roze­sła­ne do ojców kapi­tul­nych, aby wcze­śniej mogli się oni z nim zapo­znać.
  • W łasce Ducha Świę­te­go, będą­ce­go świa­tłem i miło­ścią Ojca oraz darem Zmar­twych­wsta­łe­go Pana, wyra­ża­my życze­nie, że – dzię­ki wspól­nej reflek­sji nad misją i toż­sa­mo­ścią Zako­nu w naśla­do­wa­niu Jezu­sa Chry­stu­sa, Pana życia, któ­ry, jak mówi litur­gia, „umie­ra­jąc poko­nał śmierć” – poprzez kapi­tu­łę gene­ral­ną nad­zwy­czaj­ną 2018 Zakon otrzy­ma nowy impuls i zapał.
  • Wraz z zebra­niem się kapi­tu­ły dobie­ga do koń­ca dłu­ga dro­ga, dwa sze­ścio­le­cia, rewi­zji Kon­sty­tu­cji. Niech podzię­ko­wa­nie dotrze do wszyst­kich wspól­not Zako­nu, któ­re poprzez swo­je zaan­ga­żo­wa­nie przy­czy­ni­ły się do uczy­nie­nia Kon­sty­tu­cji bar­dziej „naszy­mi” i bar­dziej przy­sto­so­wa­ny­mi do kon­kre­tów nasze­go życia w róż­nych kon­tek­stach, w jakich żyje­my i peł­ni­my naszą posłu­gę. Szcze­gól­ne podzię­ko­wa­nie jest skie­ro­wa­ne do człon­ków Mię­dzy­na­ro­do­wej Komi­sji ds. Rewi­zji Kon­sty­tu­cji (CIRC), do praw­ni­ków z komi­te­tu ad hoc, a przede wszyst­kim do człon­ków Komi­te­tu Wyko­naw­cze­go ds. Rewi­zji Kon­sty­tu­cji (CERC), któ­rzy przez ponad dzie­sięć lat z mądro­ścią, zaan­ga­żo­wa­niem i wspa­nia­ło­myśl­no­ścią pra­co­wa­li przy rewi­zji tek­stów, uwzględ­nia­jąc wska­za­nia wspól­not, jurys­dyk­cji i fede­ra­cji Zako­nu.
  • Pra­ca nad rewi­zją Sta­tu­tów gene­ral­nych, jak zapew­ne wie­cie, jest na zaawan­so­wa­nym eta­pie: pod­da­ny rewi­zji pro­jekt jest obec­nie wni­kli­wie roz­pa­try­wa­ny na posie­dze­niach fede­ra­cji. W dal­szej kolej­no­ści – czy­li po powzię­tych decy­zjach i zakoń­cze­niu prac naj­bliż­szej kapi­tu­ły gene­ral­nej nad­zwy­czaj­nej w spra­wie Kon­sty­tu­cji i nie­zbęd­nym ich zatwier­dze­niu przez Kon­gre­ga­cję ds. Zakon­ni­ków – pro­jekt Sta­tu­tów gene­ral­nych zosta­nie prze­dys­ku­to­wa­ny na kapi­tu­le gene­ral­nej w 2019 r.
  • Pier­wot­ny tekst niniej­sze­go Instru­men­tum Labo­ris jest w języ­ku wło­skim, zgod­nie z życze­niem wyra­żo­nym przez kapi­tu­łę gene­ral­ną w 2013 r., ale obej­mu­je rów­nież tłu­ma­cze­nia na inne ofi­cjal­ne języ­ki Zako­nu.
  • Przy­ję­to pro­sty i jed­no­li­ty sche­mat pre­zen­ta­cji, wypró­bo­wa­ny już w ramach prac we wspól­no­tach, uję­ty w trzech kolum­nach, aby uła­twić rewi­zję na kapi­tu­le: pierw­sza kolum­na zawie­ra tekst obec­nie obo­wią­zu­ją­cy, dru­ga – tekst pro­po­no­wa­ny, trze­cia – uza­sad­nie­nia pro­po­no­wa­nych zmian.
  • Rada pre­zy­dial­na kapi­tu­ły gene­ral­nej zapro­po­nu­je zgro­ma­dze­niu kapi­tul­ne­mu modus pro­ce­den­di w dys­ku­sji i decy­zjach kapi­tul­nych.

Rzym, 25 kwiet­nia 2018
Mini­ster gene­ral­ny z jego Radą

  • Wstęp­ne stu­dium prze­pro­wa­dzo­ne przez Komi­tet Wyko­naw­czy ds. Rewi­zji Kon­sty­tu­cji (listo­pad 2008 — gru­dzień 2012);
  • Pierw­szy sche­mat przy­go­to­wa­ny przez Komi­tet Wyko­naw­czy ds. Rewi­zji Kon­sty­tu­cji (wrze­sień 2013 – sty­czeń 2017);
  • Wery­fi­ka­cja prze­pro­wa­dzo­na przez Mię­dzy­na­ro­do­wą Komi­sję ds. Rewi­zji Kon­sty­tu­cji i Komi­tet Koor­dy­na­cyj­ny ds. Pla­nu Sze­ścio­let­nie­go (kwie­cień 2014 — paź­dzier­nik 2016);
  • Pierw­szy sche­mat Kon­sty­tu­cji pod­da­nych rewi­zji zatwier­dzo­ny przez Mini­stra Gene­ral­ne­go i jego Defi­ni­to­rium (maj 2014 — gru­dzień 2016);
  • Prze­ana­li­zo­wa­ny przez kapi­tu­ły klasz­tor­ne Zako­nu, z pra­wie 40% uczest­nic­twem (lipiec 2014 — marzec 2017);
  • Dru­gi sche­mat przy­go­to­wa­ny przez Komi­tet Wyko­naw­czy ds. Rewi­zji Kon­sty­tu­cji (sty­czeń 2015 — paź­dzier­nik 2017);
  • Dru­gi sche­mat Kon­sty­tu­cji pod­da­nych rewi­zji zatwier­dzo­ny przez Mini­stra Gene­ral­ne­go i jego Defi­ni­to­rium (wrze­sień — gru­dzień 2017);
  • Redak­cja (ofi­cjal­na) wer­sji wło­skiej (paź­dzier­nik 2017 — sty­czeń 2018);
  • Spraw­dze­nie zgod­no­ści z Kodek­sem Pra­wa Kano­nicz­ne­go przez Zespół Kano­ni­stów usta­no­wio­ny praz Mini­stra Gene­ral­ne­go i jego Defi­ni­to­rium (sty­czeń 2018).
  1. Cyfra rzym­ska z odpo­wia­da­ją­cą jej lite­rą (np. I-a) ozna­cza frag­ment Wpro­wa­dze­nia ducho­we­go poszcze­gól­nych sze­ściu roz­dzia­łów.
  2. Cyfra arab­ska (np. 17,4) ozna­cza numer i para­graf Kon­sty­tu­cji.
  3. Aste­rysk (*) odsy­ła do tre­ści ana­lo­gicz­nych.

A

  • AKOLITAT/LEKTORAT: zasa­dy przy­ję­cia 169.
  • ASCEZA: pomoc w zacho­wa­niu czy­sto­ści 25,3; w zaan­ga­żo­wa­niu w dzia­łal­ność nauko­wą 106,1; pod­czas for­ma­cji 137,4.
  • AUTONOMIA: nowych obec­no­ści  125,1.

B

  • BAZYLIKA ŚW. FRANCISZKA: 62,1.
  • BÓG OJCIEC: któ­ry powo­łał Fran­cisz­ka I-a; a Regu­ła Świę­te­go Fran­cisz­ka I-d; dla któ­re­go wyrze­ka się wła­snej woli I-f; słu­żyć przez czy­stość wybra­ną z miło­ści do Nie­go I-h; w dzia­łal­no­ści apo­stol­skiej i w życiu kon­tem­pla­cyj­nym  2; a życie kon­se­kro­wa­ne 9,1; posłu­szeń­stwo Jgo woli 10,1 oraz 13,1; czy­stość wyra­zem miło­ści ku nie­mu 24,1 oraz 25,1; w modli­twie Fran­cisz­ka II-b; dzię­ku­jąc Mu II-l; przez pro­fe­sję zakon­ną bra­cia poświę­ca­ją Mu się na wła­sność 34,1; życie kon­se­kro­wa­ne uprzy­wi­le­jo­wa­ną prze­strze­nią abso­lut­nej miło­ści 34,2; pro­wa­dzić życie w dosko­na­łym zjed­no­cze­niu z Nim 35,1; pro­wa­dzić życie w zjed­no­cze­niu z Nim przez prak­ty­ko­wa­nie cnót 35,2; łączyć się z Nim we wszy­skich chwi­lach życia 35,3; a litur­gia godzin 38,1; bra­ter­ska wspól­no­ta zako­rze­nio­na w Jego miło­ści 54,3; współ­dzia­łać w roze­zna­wa­niu  Jego woli 56,3; wspól­no­to­we roze­zna­wa­nie Jego woli na kapi­tu­łach  57,2; a zarzą­dza­nie dobra­mi 80; w pro­wa­dzo­nej misji wszyst­ko odno­sić do Nie­go IV-j; pra­gnie­nie głęb­sze­go pozna­nia Go poprzez dzia­łal­ność nauko­wą 106,1; jest Ojcem wszyst­kich 119,3; for­ma­cja dro­gą pro­gre­syw­ne­go oczysz­cza­nia i roz­wo­ju rela­cji z Nim 136,1; a modli­twa Fran­cisz­ka VI-a.
  • BRACIA CHORZY: tro­ska o nich jako cha­rak­te­ry­sty­ka bra­ter­skiej wspól­no­ty 1,2; doświad­cza­ją­cy rze­czy­wi­sto­ści wła­snych sła­bo­ści 51,2; tro­ska o nich 61,1; ich szcze­gól­na misja 61,2.
  • BRACIA MNIEJSI: zakon zało­żo­ny przez świę­te­go Fran­cisz­ka z Asy­żu 1,1; nazwa chcia­na przez świę­te­go Fran­cisz­ka 1,4; żyć Ewan­ge­lią zgod­nie z Regu­łą 4,1; spo­sób życia zgod­ny z Regu­łą i z prze­pi­sa­mi Kon­sty­tu­cji 5,1.
  • BRACIA ODPOWIEDZIALNI ZA DUSZPASTERSTWO (BRACIA PEŁNIĄCY POSŁUGI PARAFIALNE): win­ni zasto­so­wać się do wska­zań kon­fe­ren­cji epi­sko­pa­tu oraz bisku­pów die­ce­zjal­nych 117; pod­le­ga­ją jurys­dyk­cji bisku­pów w tym, co doty­czy obo­wiąz­ków paster­skich 118,3.
  • BRACIA TRUDNI: sto­su­nek do nich 76,3 e 76,4; pozba­wie­nie gło­su czyn­ne­go i bier­ne­go 77,1; powrót do Zako­nu (ofi­cjal­ne stwier­dze­nie) 77,1; a posta­wa Mini­stra gene­ral­ne­go w opi­sie Fran­cisz­ka VI-e.
  • BRACIA W FORMACJIich zada­nia V-h; dia­log, ducho­we poro­zu­mie­nie i współ­pra­ca z ich mini­stra­mi, kusto­sza­mi, gwar­dia­na­mi, for­ma­to­ra­mi 132,1; wła­ści­wa atmos­fe­ra zapew­nio­na przez bra­ter­ską wspól­no­tę 132,2; niech sta­ra­ją się przy­swo­ić cha­ry­zmat oraz misję Zako­nu 132,2; ozna­ki nie­doj­rza­ło­ści 136,3; udo­wod­nio­ne nad­uży­cia 136,3; powin­ni zapra­wiać się do pra­cy fizycz­nej i inte­lek­tu­al­nej oraz służ­by 136,4; a odnie­sie­nie do Chry­stu­sa 137,1; niech codzien­nie posi­la­ją się z podwój­ne­go sto­łu 137,2; a poku­ta i asce­za 137,4; powin­ni nauczyć wła­ści­wie pod­cho­dzić do zła i grze­chu 137,5; a czę­ste przy­stę­po­wa­nie do sakra­men­tu poku­ty i kie­row­nic­two ducho­we 137,5; a poboż­ność maryj­na 137,7; a życie bra­ter­skie 138,2; a mino­ri­tas 138,3; powin­ni otrzy­mać przy­go­to­wa­nie do sty­lu życia kon­wen­tu­al­ne­go 138,4; powin­ni przy­swa­jać sobie Regu­łę, Kon­sty­tu­cje, źró­dła fran­cisz­kań­skie, cha­rak­ter i histo­rię Zako­nu 138,5.
  • BRACIA ZMARLI: modli­twa za nich 71,1; comie­sięcz­na Msza świę­ta 71,4; corocz­na Msza  świę­ta i pamięć 71,5.

C

  • CHARYZMAT: wyra­żo­ny przez bra­ter­ską wspól­no­tę oraz mino­ri­tas I-c; strze­żo­ny i wcie­la­ny w życie przez kapi­tu­ły 57,1; roz­wi­ja­ny przez mini­strów, kusto­szy, gwar­dia­nów 59,1; wspie­ra­ny w insty­tu­tach afi­lio­wa­nych lub agre­go­wa­nych do Zako­nu 73,2; pro­pa­go­wa­ny wśród osób zain­te­re­so­wa­nych oso­bą świe­te­go Fran­cisz­ka 75; uka­zy­wa­ny w Koście­le 89; uka­zu­je walo­ry bra­ter­skiej wspól­no­ty i mino­ri­tas w podej­mo­wa­nej misji 90,1; misja podej­mo­wa­na w har­mi­nii z nim 93,3; w kościo­łach i sank­tu­ariach obsłu­gi­wa­nych przez bra­ci 95; ubo­ga­ca Kościo­ły par­ty­ku­lar­ne 99; w misji Fran­cisz­kań­skie­go Zako­nu Świec­kich 103,2; jego pięk­no pro­po­no­wa­ne Mło­dzie­ży Fran­cisz­kań­skiej 103,3; w dzia­łal­no­ści nauko­wej 106,1; odpo­wia­da­ją­ca mu pod­ję­ta dzia­łal­ność apo­stol­ska 111; współ­dzie­le­nie się nim w misji apo­stol­skiej bra­ci 119,2; w pro­ce­sie inkul­tu­ra­cji 119,2 oraz 122,2; przy­swa­ja­ny przez bra­ci w for­ma­cji 126,4 oraz 127; uzu­peł­nia­ny przez tych, któ­rzy podej­mu­ją kształ­ce­nie poza Zako­nem 128,6; uka­zy­wa­ny przez for­ma­to­rów 131,2; przy­swa­ja­ny przez bra­ci w for­ma­cji 132,2; w duchu maryj­nym pod­czas for­ma­cji 137,7; prze­ka­zy­wa­ny przez for­ma­to­rów 138,1; pogłę­bia­ny w for­ma­cji 138,5; pozna­wa­ny w postu­la­cie 143,1; przy­swa­ja­ny w nowi­cja­cie 148; utwier­dza­ny w post­no­wi­cja­cie 158; w teo­lo­gicz­nej szko­le tra­dy­cji fran­cisz­kań­skiej pod­czas post­no­wi­cja­tu 164,1; uka­zy­wa­ny w sty­lu for­ma­cji post­no­wi­cjac­kiej 164,2.
  • CHORZY: niech bra­cia ota­cza­ją szcze­gól­ną tro­ską 98,2.
  • CHRZEST: a pro­fe­sja zakon­na 9,1; a chrze­ści­jań­skie nawró­ce­nie 49,1; powia­do­mie­nie o zło­że­niu pro­fe­sji wie­czy­stej 162,2; zaświad­cze­nie o dia­ko­na­cie oraz pre­zbi­te­ra­cie 171.
  • CIERPLIWOŚĆ: jako owoc modli­twy 34,4.
  • CISZA (SKUPIENIE): jej rola w nawró­ce­niu do Boga 52,1; w klasz­to­rze 66,2; w nowi­cja­cie 148.
  • CNOTY: a ubó­stwo I-g; owoc zjed­no­cze­nia z Bogiem 35,2; gło­szo­ne w kaza­niach IV-e oraz 96,3; pomna­ża­ne pod­czs for­ma­cji la for­ma­zio­ne 136,1; w opi­sie posta­ci Mini­stra gene­ral­ne­go według Fran­cisz­ka VI-e; w opi­sie współ­pra­cow­ni­ków (socju­szy) Mini­stra gene­ral­ne­go według Fran­cisz­ka VI-f.
  • CZAS PRÓBY: powi­nien trwać przy­naj­mniej trzy lata 163,4.
  • CZUJNOŚĆ: w zacho­wa­niu ślu­bów 9,4; nad wła­snym ser­cem w zacho­wa­niu ślu­bu czy­sto­ści 25,3; na modli­twie w tro­sce o nale­ży­ty poziom życia zakon­ne­go 34,3.
  • CZYSTOŚĆ: według Fran­cisz­ka I-h; okre­śle­nie 24,1; powstrzy­ma­nie się od aktów jej prze­ciw­nych 24,2; jej zacho­wa­nie 25; postę­po­wa­nie w przy­pad­ku wystą­pie­nia nad­użyć 26,2.
  • ĆWICZENIA (*PRAKTYKI) POBOŻNE: usta­le­nie  szcze­gó­ło­we­go porząd­ku ich odpra­wia­nia nale­ży do kapi­tu­ły klasz­tor­nej 40,4; o cha­rak­te­rze maryj­nym  46,1; wła­ści­we róż­nym naro­dom i kul­tu­rom 48,1; nale­ży prze­po­ić duchem litur­gii 48,2; któ­re wią­żą się z Eucha­ry­stią 97,2; a misja bra­ci 97,2.

D

  • DANINY: klasz­to­rów na rzecz pro­win­cji lub kusto­dii 85,2; pomoc eko­no­micz­na klasz­to­rów 85,2; pro­win­cji i kusto­dii skła­da­na na potrze­by Zako­nu 85,4; pomoc eko­no­micz­na udzie­la­na przez pro­win­cje i kusto­die 85,4.
  • DEFINITOR GENERALNY: urząd 186,1; uczest­nik kapi­tu­ły gene­ral­nej 198,1; nie może być wybra­ny na urząd pro­win­cjal­ny 202; poma­ga Mini­stro­wi gene­ral­ne­mu 202; obo­wiąz­ki il 204.
  • DEFINITOR KUSTODIALNY: urząd 186,3; wybór usta­lo­ny przez sta­tu­ty pro­win­cjal­ne 218,2.
  • DEFINITOR PROWINCJALNY: urząd 186,2; kon­sul­to­wa­ny przed mia­no­wa­niem w szcze­gól­nych przy­pad­kach komi­sa­rza 187,3; uczest­nik kapi­tu­ły pro­win­cjal­nej 208,2; liczeb­ność 214.
  • DEFINITORIUM: urząd i jego zakres 183,1; spra­wy prze­ka­za­ne przez kapi­tu­łę 183,2; moż­na zapro­sić bie­głych 183,3; kry­te­ria waż­no­ści podej­mo­wa­nych aktów 184,2 oraz 184,3.
  • DEFINITORIUM GENERALNEw opi­sie Fran­cisz­ka VI-f;
  • DELEGAT MINISTRA PROWINCJALNEGO: współ­pra­cu­je z wła­ści­wy­mi kon­fe­ren­cja­mi prze­ło­żo­nych wyż­szych i kon­fe­ren­cja­mi bisku­pów 222.
  • DELEGAT PROWINCJI: uczest­nik kapi­tu­ły gene­ral­nej 198,1; uczest­nik kapi­tu­ły pro­win­cjal­nej 208,2; spo­sób wybo­ru 209,3.
  • DELEGATURA: może być usta­no­wio­na przez pro­win­cję 30,2; wcho­dzi w skład kon­fe­ren­cji lub fede­ra­cji 31,1.
  • DIAKONAT: kwa­li­fi­ka­cje kan­dy­da­ta i wyko­ny­wa­nie posłu­gi 170,1; stały172,1; dopusz­cze­nie sta­łe­go dia­ko­na do świę­ceń w stop­niu prezbiteratu172,2.
  • DIALOG: bra­ter­ski 54,4; pomię­dzy kul­tu­ra­mi 55,2; infor­ma­cyj­ny i dorad­czy 56,2; na kapi­tu­le klasz­tor­nej 57,4; niech bra­cia pozna­ją śro­do­wi­sko ludzi, wśród któ­rych prze­by­wa­ją 93,4; z ludź­mi innych kul­tur, wyznań chrze­ści­jań­skich i reli­gii oraz nie­wie­rzą­cy­mi 102,3; mię­dzy­re­li­gij­ny a for­ma­cja misjo­lo­gicz­na 122,1; pogłę­bia­ny przez for­ma­cję usta­wicz­ną misjonarzy122,2; pomię­dzy mini­stra­mi, kusto­sza­mi, gwar­dia­na­mi, for­ma­to­ra­mi a brać­mi będą­cy­mi w for­ma­cji 139,3.
  • DŁUG: kry­te­ria  zacią­ga­nia 86,3.
  • DNI SKUPIENIA: orga­ni­zo­wa­ne okre­so­wo, zgod­nie ze sta­tu­ta­mi pro­win­cjal­ny­mi lub kusto­dial­ny­mi 45,2.
  • DOBRO WSPÓLNE: pro­roc­kie świa­dec­two pro­fe­sji zakon­nej 9,3; przez podej­mo­wa­ną dzia­łal­ność misyj­ną 92,1.
  • DOBRODZIEJE (*GRONO PRZYJACIÓŁ BRACI): posza­no­wa­nie inten­cji ofia­ro­daw­ców 19; modli­twa i dziek­czy­nie­nie za nich 69,1; zali­cze­ni do gro­na przy­ja­ciół Zako­nu 69,3; modli­twa za zmar­łych 71,1; Msza św. mie­sięcz­na w każ­dym klasz­to­rze 71,4; corocz­na pamięć o zmar­łych 71,5.
  • DOJRZAŁOŚĆ: a świa­do­me posłu­szeń­stwo 10,2; a czy­stość 25,1; w podej­mo­wa­niu ini­cja­tyw oso­bi­stych 58,2; w podej­mo­wa­niu wyzwań oraz zadań ewan­ge­li­za­cji prze­kra­cza­ją­cych gra­ni­ce wła­snej kul­tu­ry 120,1; cel for­ma­cji w Zako­nie 127; a for­ma­cja pro­gre­syw­na 135; for­ma­cja jako dro­ga pro­gre­syw­ne­go oczysz­cze­nia i roz­wo­ju rela­cji 136,1; uczu­­cio­­wo-sek­su­­a­l­na 136,2; w postu­la­cie 143,1; wyma­ga­na od kan­dy­da­tów do postu­la­tu 144,1; wyma­ga­na w cza­sie skła­da­nia pro­fe­sji solem­nej 161,1.
  • DOKUMENT: zrze­cze­nie się wła­sno­ści mająt­ku aktal­nie posia­da­ne­go  przed pro­fe­sją uro­czy­stą, waż­ne rów­nież wobec pra­wa cywil­ne­go 15,2.
  • DOM FILIALNY: zało­że­nie i znie­sie­nie 33,3.
  • DOM FORMACJI (*DOMY FORMACJI WSPÓLNE; *NOWICJAT; *POSTULAT; *POSTNOWICJAT): miej­sce odby­wa­nia for­ma­cji 128,1; ery­go­wa­ny kano­nicz­nie 128,1; styl życia 128,1; powi­nien mieć wła­sny regu­la­min for­ma­cji 130,3; ser­ce Zako­nu 131,1; obo­wiąz­ki, kry­te­ria dobo­ru i upraw­nie­nia okre­śla regu­la­min for­ma­cji 133; codzien­na Eucha­ry­stia 137,2; pra­wo uczest­nic­twa w kapi­tu­le 225,1.
  • DOM FORMACJI WSPÓLNY (*DOM FORMACJI; *NOWICJAT; *POSTULAT; *POSTNOWICJAT): szcze­gó­ło­we sta­tu­ty dla wspól­nie pro­wa­dzo­nych przez kon­fe­ren­cje lub fede­ra­cje 31,4; jego usta­na­wia­nie 129,4; popie­ra­ny przez kon­fe­ren­cje i fede­ra­cje 129,5; powi­nien mieć włą­sny regu­la­min 130,4.
  • DOM MODLITWY/PUSTELNIA: zasa­dy jego utwo­rze­nia 45,3.
  • DUCH ASYŻU: aspekt oddzia­ły­wa­nia fran­cisz­ka­ni­zmu 75; przy­swa­ja­ny w post­no­wi­cja­cie 164,2.
  • DUCH ŚWIĘTY: pro­wa­dzi wspól­no­tę bra­ter­ską 1,2; pobu­dza do misji 1,5; a posłu­szeń­stwo 13,2; w modli­twie Fran­cisz­ka, II-g; prze­ni­ka Fran­cisz­ka i przy­na­gla do peł­nie­nia poku­ty II-k; Jego obec­ność zapew­nia pro­roc­kie świ­dec­two życia kon­se­kro­wa­ne­go 34,2; zapew­nia bra­ciom cią­głe upo­dab­nia­nie się do Chry­stu­sa 35,1; dzia­ła przez uczest­nic­two bra­ci w tajem­ni­cach Chry­stu­sa 35,2; oży­wia bra­ter­ską wspól­no­tę 54,3; oświe­ca bra­ci na kapi­tu­łach 57,1; pod Jego dzia­ła­niem samo życie kon­se­kro­wa­ne sta­je się misją 88,2; powie­rza bra­ciom cha­ry­zmat 89; wzbu­dza spcjal­ne cha­ry­zma­ty 110,2; Fran­ci­szek pełen Jego pocie­chy i łaski kształ­cił nowych synów V-a; a for­ma­cja usta­wicz­na 173; postrze­ga­ny przez Fran­cisz­ka jako „gene­ral­ny mini­ster zako­nu” VI-a.
  • DUSZPASTERSTWO MŁODZIEŻY: nale­ży zor­ga­ni­zo­wać w każ­dym obsza­rze admi­ni­stra­cyj­nym 139,4.
  • DUSZPASTERSTWO POWOŁANIOWE (ANIMACJA POWOŁANIOWA): pierw­szo­pla­no­we miej­sce w nowej obec­no­ści misyj­nej 124,2; modli­twa w inten­cji powo­łań V-d e 139,2; przez świa­dec­two dawa­ne z rado­ścią 139,1; dzięk­czy­nie­nie za łaskę powo­ła­nia 139,1; towa­rzysz­nie powo­ła­nio­we 139,3; wyzna­cza­nie bra­ci odpo­wied­nich do tego zada­nia  139,4; ini­cja­ty­wy współ­pra­cy  139,5; wśród mło­dzie­ży kształ­cą­cej się w naszych insty­tu­tach i uczęsz­cza­ją­cych do naszych kościo­łów i sank­tu­ariów 140.
  • DYREKTORIUM FORMACJI: każ­dej pro­win­cji i kusto­dii 130,2;  na pozio­mie kon­fe­ren­cji i fede­ra­cji 130,2; okre­śla obo­wiąz­ki, kry­te­ria dobo­ru i upraw­nie­nia for­ma­to­rów 133; usta­la kto ma być człon­kiem komi­sji do spraw for­ma­cji 134,2; post­no­wi­cja­tu 159.
  • DYSPENSY: od prze­pi­sów dys­cy­pli­nar­nych Kon­sty­tu­cji i sta­tu­tów 8.
  • DYSPOZYCYJNOŚĆ: uda­nia się bra­ci do innej pro­win­cji lub kusto­dii będą­cej w potrze­bie 20,1; koor­dy­no­wa­na przez kon­fe­ren­cje i fede­ra­cje 31,2; w odpo­wie­dzi na wezwa­nie uda­nia się na misję do innych kul­tur i nowych kre­gów spo­łecz­nych 121,2.
  • DZIAŁALNOŚĆ APOSTOLSKA (*MISJA): prze­nik­nię­ta kon­tem­pla­cją 2; podej­mo­wa­na w duchu posłu­szeń­stwa 13,3; prze­ży­wa­na w czy­sto­ści 25,1; koor­dy­no­wa­na przez kon­fe­ren­cje i fede­ra­cje 31,2; szcze­gó­ło­we sta­tu­ty dla wspól­nie pro­wa­dzo­nych dzieł przez kon­fe­ren­cje i fede­ra­cje 31,4; jak naj­ści­ślej łączyć ją z modli­twą, by pro­wa­dzić życie w dosko­na­łym zjed­no­cze­niu z Ojcem Nie­bie­skim 35,1;  oma­wia­na na kapi­tu­le klasz­tor­nej 57,3; pla­no­wa­na i wery­fi­ko­wa­na na kapi­tu­le klasz­tor­nej 57,3; mini­stro­wie, kusto­sze i gwar­dia­ni otwar­ci na słusz­ne ini­cja­ty­wy bra­ci 58,1; oso­bi­sta 58,2; nace­cho­wa­na duchem zakon­nym 88,3; podej­mo­wa­na w bra­ter­skiej zgo­dzie oraz we wza­jem­nej współ­pra­cy 92,1; wyzna­cza­na, koor­dy­no­wa­na i kie­ro­wa­na przez mini­strów, kusto­szy i gwar­dia­nów 92,1; pla­no­wa­na i wyko­ny­wa­na zgod­nie i twór­czo w bra­ter­skiej wspól­no­cie 92,3; zatwier­dza­na i sko­or­dy­no­wa­na przez miej­sco­wą bra­ter­ską wspól­no­tę  92,4; w zgod­no­ści z pro­gra­mem dusz­pa­ster­skim wła­sne­go obsza­ru admi­ni­stra­cyj­ne­go 92,4; pro­wa­dzo­na w róż­no­ra­ki spo­sób 93,1; prze­mie­nia­ją­ca od wewnątrz 94; pro­wa­dzo­na w kościo­łach i sank­tu­ariach bra­ci 95; w para­fii 100,1; wśród grup (ruchów) kościel­nych 103,1; roze­zna­wa­na i przyj­mo­wa­na przez kapi­tu­ły 111; odpo­wia­da­ją­ce fran­cisz­kań­skie­mu cha­ry­zma­to­wi i wska­za­niom Kościo­ła powszech­ne­go i par­ty­ku­lar­ne­go 111; nowe for­my, któ­re peł­niej wyra­ża­ją aspekt pro­roc­ki bra­ter­skiej wspól­no­ty 111; kie­ro­wa­na, pobu­dza­na i koor­dy­no­wa­na przez mini­strów i kusto­szy 112,2; wspól­na dla wie­lu obsza­rów admi­ni­stra­cyj­nych 113,2; koor­dy­no­wa­na w klasz­to­rze przez gwar­dia­na 114,1; decy­zja przy­je­cia pod­ję­ta przez kapi­tu­łę klasz­tor­ną 114,2; przed­sta­wie­nie spra­woz­da­nia i oce­na pod­ję­ta przez kapi­tu­łę klasz­tor­ną 114,2; zawar­cie pisem­nej umo­wy 114,3; zapew­nie­nie dosta­tecz­nej licz­by bra­ci bie­głych i przy­go­to­wa­nych 115,3; pod­le­ga­ją­ca wizy­ta­cji i wła­dzy mini­stra lub kusto­sza 116,2; pod­le­ga­ją­ca nad­zo­ro­wi gwar­dia­na 116,2; pod­le­ga­ją­ca wła­ści­wej wła­dzy kościel­nej lub cywil­nej 116,2; podej­mo­wa­na przez bra­ci w świe­cie 119,2; w nowych kul­tu­rach i krę­gach spo­łecz­nych 124,1; w posu­la­cie 143,1; w post­no­wi­cja­cie 158.
  • DZIAŁALNOŚĆ WYCHOWAWCZA: misja bra­ci w szko­łach wła­snych, publicz­nych i pry­wat­nych 107,1.
  • DZIEŁA SPOŁECZNE I CHARYTATYWNE: nale­żą do dzia­łal­no­ści misyj­nej Zako­nu 108.
  • DZIERŻAWA: rucho­mo­ści lub nie­ru­cho­mo­ści 81,3.

E

  • EKONOM: wybie­ra­ny przez balo­ta­cję 81,2; pod kie­run­kiem mni­stów, kusto­szy oraz gwar­dia­nów 81,2; podej­mu­je dzia­łą­nia zgod­nie z wymo­ga­mi pra­wa 81,2; skła­da spra­woz­da­nie na wła­ści­wej kapi­tu­le 81,2; wła­ści­wa kapi­tu­ła powe­rzy mu całą admi­ni­stra­cję 83,2; upraw­nie­nia i zada­nia 83,4; łącze­nie z obo­wiąz­kiem pobor­cy 83,5; nie moż­na łączyć z urzę­dem mini­stra i kusto­sza 84,1; w uza­sad­nio­nych przy­pad­kach peł­nio­ny przez gwar­dia­na 84,2; odpo­wie­dzial­ność za podej­mo­wa­ne czyn­no­ści 87,1; urząd gene­ral­ny 186,1; urząd pro­win­cjal­ny 186,2; urząd kusto­dial­ny 186,3; urząd klasztorny186,4.
  • EKSKLAUSTRACJA: pozba­wio­ny gło­su czyn­ne­go i bier­ne­go 77,1.
  • EKUMENIZM: przez podej­mo­wa­nie współ­pra­cy 102,3; w ogól­no­ści 104; w przy­go­to­wy­wa­niu misjo­na­rzy 122,1; w ramach misji 123.
  • EMERYTURY: moż­li­wość ich pobie­ra­nia 17,2; zapew­nia­ne przez mini­strów i kusto­szy 17,3.
  • EUCHARYSTIA: w poboż­no­ści Fran­cisz­ka II-f; szczy­tem i źró­dłem 36 oraz 97,1; codzien­na 37,1 oraz 37,2; przez Jej spra­wo­wa­nie umac­nia się i wzra­sta jed­ność i wza­jem­na miłość 37,2; pre­zbi­te­rom zale­ca się kon­ce­le­brę 37,2; usza­no­wa­nie i wszel­ka cześć 42; ado­ra­cja wspól­no­to­wa 42; ado­ra­cja oso­bi­sta 42; wspól­no­ta bra­ter­ska przez Nią kar­mio­na 54,3; naj­waż­niej­sza misja bra­ci 97,1; zwią­za­ne z Nią inne sakra­men­ty i prak­ty­ki poboż­no­ści ludo­wej 97,2; pra­wo­wa­na każ­de­go dnia w domach for­ma­cji 137,2.
  • EWANGELIA: spo­sób życia I-a oraz I-d; wsłu­chu­jąc się uważ­nie w Nią I-b; napi­sał Regu­łę, uży­wa­jąc głów­nie Jej tek­stów I-b; Regu­ła jest Jej rdze­niem I-d; zacho­wy­wa­nie Jej I-e; wyrzec się wszyst­kie­go dla Niej I-f; życie według Niej i świad­cze­nie o Niej 1,1; żyć według Niej przez pro­fe­sję zakon­ną 4,1; posłu­szeń­stwo we wszyst­kim, co nie jest jej prze­ciw­ne 12,3; niech bra­cia nio­są Jej dobrą nowi­nę 18,2; bra­cia niech Ją roz­wa­ża­ją 43,2; a bra­ter­ska wspól­no­ta III-a; a Jej zacho­wy­wa­nie w misji IV-a; Jej gło­sze­nie IV-b oraz 96,3; zanim będzie prze­po­wia­da­na, naj­pierw powin­na być gło­szo­na życiem IV-h; gło­szo­na całe­mu świa­tu 88,3 oraz 119,1; nie­sio­na wszyst­kim ludziom 94; jej odwiecz­na praw­da 96,1; pro­po­no­wać ją przez świa­dec­two życia i nowe meto­dy dusz­pa­ster­skie 102,1; gło­sząc Ją w spo­sób przy­stęp­ny 102,2; w Jej świe­tle 105,1; dawać Jej świa­dec­two w śro­do­wi­sku kul­tu­ral­nym 107,1; Jej inkul­tu­ra­cja 122,2; a for­ma­cja bra­ci V-b; w for­mu­le pro­fe­sji 156,2; zacho­wuj­my więc Ją VI-a.
  • EWANGELIZACJA: podej­mo­wa­na w duchu kon­wen­tu­ali­zmu 1,5; nie­sio­na ubo­gim i przez ubo­gich 18,2;  ini­cja­ty­wy oso­bi­ste bra­ci w podej­mo­wa­niu jej nowych form 58,1; a środ­ki spo­łecz­ne­go prze­ka­zu  66,3; we współ­pra­cy z Fran­cisz­kań­skim Zako­nem Świec­kich 74,1; pierw­szych bra­ci IV-c; by mie­li na wzglę­dzie dobro ludzi, do któ­rych się uda­ją IV-e; naj­praw­dziw­szą wła­ści­wo­ścią Kościo­ła  88,1; a gło­sze­nie Ewan­ge­lii 88,3; dając świa­dec­two swo­im życiem 89; w kościo­łach i sank­tu­ariach obsłu­gi­wa­nych przez bra­ci 95; przez świa­dec­two i nowe meto­dy dusz­pa­ster­skie 102,1; prze­kra­cza­ją­ca gra­ni­ce wła­snej kul­tu­ry 120,1.

F

  • FEDERACJA: połą­cze­nie pro­win­cji, kusto­dii, dele­ga­tur 31,1; popie­ra współ­pra­cę w dzie­dzi­nie for­ma­cji 31,2; popie­ra współ­pra­cę w dzie­dzi­nie eko­no­micz­nej 31,2; koor­dy­nu­je dzia­łal­ność apo­stol­ską 31,2; popie­ra dys­po­zy­cyj­ność bra­ci uda­nia się do innych obsza­rów admi­ni­stra­cyj­nych 31,2; opra­co­wu­je wła­sne sta­tu­ty 31,3; powin­na opra­co­wać szcze­gó­ło­we sta­tu­ty dla wspól­nie pro­wa­dzo­nych domów for­ma­cji, misji i apo­sto­la­tu 31,4; pla­nu­je i uzgad­nia pra­ce podej­mo­wa­ne wspól­nym wysił­kiem przez poszcze­gól­ne obsza­ry admi­ni­stra­cyj­ne 113,2; podej­mu­je współ­pra­cę kie­ro­wa­na przez mini­strów i kusto­szy 113,3; wyra­ża tro­skę o roz­wój nowej obec­no­ści misyj­nej 124,2; koor­dy­nu­je współ­pra­cę w nowych obec­no­ściach 125,3; popie­ra two­rze­nie wspól­nych domów for­ma­cji 129,5; powin­na mieć dyrek­to­rium for­ma­cji 130,2; powin­na popie­rać for­ma­cję for­ma­to­rów 131,3; powo­łu­je komi­sję do spraw for­ma­cji 134,2; zapew­nia for­ma­cję post­no­wi­cju­szy w teo­lo­gicz­nej szko­le tra­dy­cji fran­cisz­kań­skiej 164,1; trosz­czy się o zor­ga­ni­zo­wa­nie for­ma­cji usta­wicz­nej 175,1; popie­ra oraz orga­ni­zu­je wspól­ne prak­ty­ki for­ma­cji usta­wicz­nej w zakre­sie mię­dzy­kul­tu­ro­wym 175,2; popie­ra i orga­ni­zu­je for­ma­cję usta­wicz­ną dla bra­ci róż­nych grup wie­ko­wych oraz zaan­ga­żo­wa­nych w poszcze­gól­ne dzie­ła misyj­ne 175,3; jej człon­ko­wie 220,1; moc wią­ża­ca pod­ję­tych przez nią decy­zji 220,2; prze­ka­zy­wa­nie sto­sow­nych infor­ma­cji 221; zada­nie jej sekre­ta­rza 221.
  • FORMACJA (*FORMACJA POCZĄTKOWA; *FORMACJA USTAWICZNA): a przy­cho­dze­nie sobie z wza­jem­ną pomo­cą 20,1; współ­pra­ca popie­ra­na w kon­fe­ren­cji i fede­ra­cji 31,2; a gor­li­we stu­dium tek­stów litur­gicz­nych 40,1; popie­ra­na we wza­jem­nych rela­cjach bra­ter­skich 56,1; uni­kać jakie­go­kol­wiek podzia­łu z powo­du róż­nic 60,4; w róż­nych obsza­rach geo­gra­ficz­nych i kul­tu­ro­wych 93,2; pobu­dza do podej­mo­wa­nia  zadań ewan­ge­li­za­cji prze­kra­cza­ja­cych gra­ni­ce wła­snej kul­tu­ry 120,1; jej pierw­szo­pla­no­we miej­sce w nowej obec­no­ści misyj­nej 124,2; przy­go­to­wa­nie bra­ci tubyl­ców 124,3; pro­wa­dzo­na przez Fran­cisz­ka V-a; w uję­ciu Fran­cisz­ka by żyć Ewan­ge­lią V-b; jej eta­py według Fran­cisz­ka V-c; napo­mnie­nie Fran­cisz­ka V-i; jest głów­nie dzie­łem Trój­cy Prze­naj­święt­szej 126,1; ogól­ny opis jej pro­ce­su 126,2; powin­na dogłęb­nie dosię­gać wnę­trza oso­by 126,3; w przy­swo­je­niu cha­ry­zma­tu 126,4; pierw­szo­pla­no­wym zada­niem Zako­nu 127; jej sku­tecz­ność 131,2; jej cha­rak­try­sty­ka 135; dro­ga pro­gre­syw­ne­go oczysz­cza­nia i roz­wo­ju 136,1; do pra­cy fizycz­nej i inte­lek­tu­al­nej oraz służ­by 136,4; ludz­ka 136; trosz­czy się o kształ­to­wa­nie doj­rza­ło­ści uczu­­cio­­wo-sek­su­­a­l­nej 136,2; ducho­wa 137; fran­cisz­kań­ska 138; spe­cy­ficz­na opie­ka nad kan­dy­da­ta­mi w póź­niej­szym już wie­ku 141; w post­no­wi­cja­cie 158; dla zakon­ni­ka prze­cho­dzą­ce­go z inne­go insty­tu­tu zakon­ne­go 163,4; w teo­lo­gicz­nej szko­le tra­dy­cji fran­cisz­kań­skiej 164,1; fran­cisz­kań­ska w post­no­wi­cja­cie 164,2.
  • FORMACJA POCZĄTKOWA (*FORMACJA):  ma się odby­wać w domach for­ma­cji 128,1; pod kie­run­kiem przy­go­to­wa­nych for­ma­to­rów 128,1; a kan­dy­da­ci wywo­dzą­cy się z ruchów kościel­nych 128,1; do życia fran­cisz­kań­skie­go 128;2; do peł­nie­nia posłu­gi sakra­men­tal­nej 128,3; do zadań pro­fe­sjo­nal­nych 128,4; w teo­lo­gicz­nej szko­le tra­dy­cji fran­cisz­kań­skiej 164,1; fran­cisz­kań­ska w post­no­wi­cja­cie 164,2; spe­cja­li­stycz­na i dusz­pa­ster­ska 165; przy­go­to­wa­nie zawo­do­we 166; do przy­ję­cia sakra­men­tu świę­ceń 167.
  • FORMACJA USTAWICZNA (*FORMACJA): trosz­czy się o nią kapi­tu­ła klasz­tor­na 57,3; wspie­ra­na przez mini­strów, kusto­szy, gwar­dia­nów 59,1; w celu nale­ży­te­go prze­po­wia­da­nia Ewan­ge­lii 96,4; a dzia­łal­ność nauko­wa 106,1; aby lepiej wyko­ny­wać misję we współ­cze­snym świe­cie 115,2; misjo­na­rzy 122,2; według Fran­cisz­ka V-g; powin­na dogłęb­nie dosię­gać wnę­trza oso­by 126,3; jej cel 173; zapew­nić odpo­wied­nie warun­ki dla bra­ci po pro­fe­sji solem­nej 174,1; zadbać o jej zor­ga­ni­zo­wa­nie 175,1; wspól­ne prak­ty­ki w zakre­sie mię­dzy­kul­tu­ro­wym 175,2; dla róż­nych grup wie­ko­wych i pro­wa­dzo­ne­go apo­sto­la­tu 175,3; usta­lić jej pro­gram we wła­snym obsza­rze admi­ni­stra­cyj­nym 175,4; stu­dia spe­cja­li­stycz­ne 176; uczest­nic­two w róż­no­rod­nych realiach kul­tu­ro­wych 177; dostar­cze­nie sto­sow­nych pomo­cy 178,1; odby­cie roku sza­ba­to­we­go 179,2.
  • FORMATORZY (*WYCHOWAWCY): zna­cze­nie ich przy­go­to­wa­nia w nowej obec­no­ści misyj­nej 124,2; tro­ska macie­rzy­stej pro­win­cji w ich przy­go­to­wa­niu dla nowych obecności125,1; poma­ga­ją bra­ciom w for­ma­cji V-h; kie­ru­ją for­ma­cją 128,1; cechy nie­zbęd­ne 131,2; ich przy­go­to­wa­nie 131,3; dia­log, ducho­we poro­zu­mie­nie i współ­pra­ca z ich mini­stra­mi, kusto­sza­mi, gwar­dia­na­mi, brać­mi w for­ma­cji 132,1; ich obo­wiąz­ki, dobór i upraw­nie­nia 133; ich współ­pra­ca nakaż­dym pozio­mie for­ma­cji 134,1; a ozna­ki nie­doj­rza­ło­ści u bra­ci w for­ma­cji 136,3; a udo­wod­nio­ne nad­uży­cia u bra­ci w for­ma­cji 136,3; powin­ni zwra­cać uwa­gę na pogłę­bie­nie życia chrze­ści­jań­skie­go 137,1; powin­ni zatrosz­cyć się o prze­kaz cha­ry­zma­tu Zako­nu 138,1; w postu­la­cie 147; przed­sta­wi na piśmie spra­woz­da­nie o każ­dym postu­lan­cie 147; w nowi­cja­cie 148; a prze­dłu­że­nie okre­su pró­by nowi­cju­sza 151,4; mistrz nowi­cja­tu 152,4; spra­woz­da­nie i opi­nia na piśmie przed dopusz­cze­niem do pro­fe­sji cza­so­wej 154,1; zasię­gnię­cie ich rady w spra­wie prze­dłu­że­nia okre­su pro­fe­sji cza­so­wej 161,2; doko­nu­ją roze­zna­nia wraz z kan­dy­da­tem do świę­ceń 167; opi­nia o zdat­no­ści kan­dy­da­ta przed dopusz­cze­niem do przy­ję­cia świę­ceń 170,2.
  • FORMUŁA PROFESJI: 156,2.
  • FRANCISZKAŃSKI ZAKON ŚWIECKICH: część rodzi­ny fran­cisz­kań­skiej III-i; pomoc ducho­wa zapew­nia­na przez mini­strów i kusto­szy 74,1; ery­go­wa­nie nowych wspól­not lokal­nych 74,2; spra­wo­wa­nie nad nim wyż­sze­go kie­row­nic­twa 74,2; mia­no­wa­nie asy­sten­tów ducho­wych 74,3; podo­bień­stwo spo­so­bu życia i misji 103,2; Mło­dzież Fran­cisz­kań­ska 103,3; sze­rze­nie jego ducha wśród ducho­wień­stwa die­ce­zjal­ne­go 103,5; sze­rze­nie wśród nie­go wraż­li­wo­ści misyj­nej 120,2; przy­go­to­wa­nie do współ­pra­cy z nim pod­czas for­ma­cji post­no­wi­cjac­kiej 164,3.

G

  • GŁOS CZYNNY I BIERNY: eks­klau­stro­wa­ne­go 77,1a); tego, któ­ry zło­żył proś­bę o dys­pen­sę od obo­wiąz­ków wyni­ka­ją­cych z przy­ję­tych świę­ceń lub o indult seku­la­ry­za­cyj­ny 77,1b); tego, któ­ry bez­praw­nie prze­by­wa poza klasz­to­rem 77,1c); tego, któ­ry po nie­le­gal­nym opusz­cze­niu Zako­nu został ponow­nie przy­ję­ty 77,1d); pro­fe­sa cza­so­we­go 159; w pią­tym gło­so­wa­niu w wybo­rach mini­stra gene­ral­ne­go i pro­win­cjal­ne­go oraz kusto­sza gene­ral­ne­go 189,4; pro­fe­sa solem­ne­go 228,2; pro­fe­sa solem­ne­go nale­żą­ce­go do Świę­te­go Kon­wen­tu w Asy­żu i Kusto­dii Asy­skiej  228,3.
  • GWARDIAN: udzie­la cza­so­wej dys­pen­sy od prze­pi­sów dys­cy­pli­nar­nych Kon­sty­tu­cji i sta­tu­tów swo­im bra­ciom i innym prze­by­wa­ją­cym w klasz­to­rze 8,c); należ­ne mu posłu­szeń­stwo 12,2; ule­głość woli Bożej 13,1; spra­wu­je urząd w duchu miło­ści i służ­by 13,1; słu­cha zda­nia swo­ich bra­ci; 13,1; popie­ra współ­pra­cę 13,1; wła­dza decy­do­wa­nia  i wyda­wa­nia naka­zów 13,2 oraz 59,1; kie­ru­je brać­mi 13,2; roz­po­rzą­dza uży­wa­niem dóbr 14,4; daje przy­kład ubó­stwa i baczy, by nie udzie­lać nie­roz­waż­nych pozwo­leń 14,7; udzie­la pozwo­leń na umiar­ko­wa­ne uży­wa­nie pie­nię­dzy 22; kie­ru­je bra­ter­ską wspól­no­tą 56,3 oraz 59,1; otwar­ty na ini­cja­ty­wy bra­ci 58,1; zapew­nia odpo­wied­ni czas na modli­twę i zabie­ga o jej wła­ści­wy poziom 59,1; popie­ra odpo­wie­dzial­ne i dobro­wol­ne posłu­szeń­stwo 59,1; roz­wi­ja cha­ry­zmat 59,1; wsłu­chu­je się w głos Kościo­ła 59,1; towa­rzy­szy na dro­dze for­ma­cji usta­wicz­nej bra­ci 59,1; odnie­sie­nie do nie­go bra­ci 59,2; trosz­czy się o bra­ci cho­rych 61,1; udzie­la pozwo­le­nia na wej­ście za klau­zu­rę 66,1; orga­ni­zu­je koniecz­ną pomoc dla krew­nych bra­ci 69,2; przy­cho­dzi z pomo­cą bra­ci znaj­du­ją­cych się w trud­no­ściach con 76,2; w przy­pad­ku naglą­cej koniecz­no­ści za zgo­dą kapi­tu­ły klasz­tor­nej wyda­la nowi­cju­sza 78; kie­ru­je dzia­łal­no­ścią eko­no­ma i pobor­cy 81,2; repre­zen­tu­je klasz­tor 82; a obo­wią­zek pobor­cy lub eko­no­ma 84,2; jego upraw­nie­nia oso­bi­ste w zarzą­dza­niu dobra­mi 85,3; odpo­wie­dzial­ność za podej­mo­wa­ne czyn­no­ści admi­ni­stra­cyj­ne 87,1; wyzna­cza, koor­dy­nu­je, kie­ru­je dzia­łal­no­ścią misyj­ną 92,1; kie­ru­je misją w róż­no­ra­ki spo­sób 93,1; udzie­la pozwo­leń na gło­sze­nie kazań w naszych kościo­łach lub kapli­cach 96,5; a spe­cjal­ny cha­ry­zmat bra­ci 110,2; współ­pra­cu­je z mini­strem lub kusto­szem w reali­za­cji pla­no­wa­nych zadań 112,2; obo­wią­zek koor­dy­no­wa­nia misji, wyzna­cza­nia obo­wiąz­ków oraz tro­ska o zacho­wa­nie jed­no­ści wśród bra­ci 114,1; przy­dzie­la­nie obo­wiąz­ków 115,1; a zacho­wa­nie posłu­szeń­stwa przez bra­ci 116,1; nad­zo­ru­je dzia­łal­ność apo­stol­ską 116,2; nad­zo­ru­je pro­wa­dze­nie reje­strów i ksiąg para­fial­nych 118,3; udzie­la pomo­cy pro­bosz­czo­wi 118,5; czu­wa nad zacho­wa­niem rów­no­wa­gi pomię­dzy potrze­ba­mi para­fii a wymo­ga­mi życia bra­ter­skie­go 118,6; dia­log, ducho­we poro­zu­mie­nie i współ­pra­ca z ich mini­stra­mi, kusto­sza­mi, brać­mi w for­ma­cji 132,1; domu nowi­cjac­kie­go, może dopu­ścić do pro­fe­sji nowi­cju­sza znaj­du­ją­ce­go się w nie­bez­pie­czeń­stwie śmier­ci 151,3; wyra­ża tro­skę o pierw­sze włą­cze­nie bra­ta do wspól­no­ty 174,1; sta­ra się o dostar­cze­nie sto­sow­nych pomo­cy do zapew­nie­nia for­ma­cji usta­wicz­nej 178,1; spra­wu­je posłu­gę wła­dzy 179 oraz 181,1; przed obję­ciem urzę­du skła­da wyzna­nie wia­ry i przy­się­gę wier­no­ści 181,1; kry­te­ria waż­no­ści podej­mo­wa­nych aktów praw­nych 182; urząd klasz­tor­ny 185,4; wybie­ra­ny przez balo­ta­cję na kapi­tu­le pro­win­cjal­nej lub poza kapi­tu­łą przez mini­stra pro­win­cjal­ne­go z jego Defi­ni­to­rium 188,2; kwa­li­fi­ka­cje 188,2; trze­ci i ostat­ni wybór dla tego same­go domu 189,2; zatwier­dze­nie wybo­ru przez wła­ści­we­go prze­ło­żo­ne­go wyż­sze­go 189,5; zobo­wią­za­ny do rezy­den­cji 192,1; korzy­sta z pomo­cy wika­riu­sza 192,3; zarzą­dza klasz­to­rem 223; obo­wiąz­ki 224,1; posia­da wła­dzę zwy­czaj­ną 224,2; zwo­łu­je kapi­tu­łę klasz­tor­ną 225,2; potrze­bu­je zgo­dy lub rady kapi­tu­ły klasz­tor­nej 226,2; dla klasz­to­ru pod­le­głe­go bez­po­śred­ni jurys­dyk­cji Mini­stra gene­ral­ne­go usta­na­wia­ny przez Mini­stra gene­ral­ne­go z jego Defi­ni­to­rium 227.

H

  • HABIT: opis 67,1; inny ubiór 67,2.

I

  • INKULTURACJA: cha­ry­zma­tu 119,2; Ewan­ge­lii i fran­cisz­kań­skie­go cha­ry­zma­tu 122,2.
  • INSTYTUT KLERYCKIuzna­ny przez Kościół 1,3 (Wariant B).

J

  • JAŁMUŻNA: niech z poko­rą pro­szą 17,1.
  • JEZUS CHRYSTUS (*NAŚLADOWANIE CHRYSTUSA):  Fran­ci­szek praw­dzi­wym uczniem, I-a; Jego Ewan­ge­lia spo­so­bem życia I-b; źró­dło życia bra­ter­skie­go i mino­ri­tas I-c; Jego ubó­stwo I-g; upodob­nie­nie się w czy­sto­ści I-h;  w zło­żo­nych ślu­bach 9,1; zespo­le­nie z Jego zbaw­czą misją 9,2; moż­li­wość odno­wy świa­ta w Nim 9,3; a posłu­szeń­stwo 10,1; a ubó­stwo 14,1; a czy­stość 24,1; sta­rać się o wewnętrz­ne zjed­no­cze­nie z Nim w pogłę­bia­niu czy­sto­ści 25,2; Jego Wcie­le­nie II-d; Jego męka i śmierć II-e; a Eucha­ry­stia II-f; wszyst­ko w Jego imię II-l; a czu­wa­nie i modli­twa 34,3; otwie­rać się na dzia­ła­nie Ducha Świę­te­go by cią­gle upo­dab­niać się do Nie­go 35,1; uczest­nic­two w Jego tajem­ni­cach 35,2; w Jego miło­ści 35,3; a litur­gia godzin 38,1; nie­zna­jo­mość Pisma świę­te­go jest nie­zna­jo­mo­ścią Chry­stu­sa 43,1; a poboż­ność ludo­wa 48,1; niech w duchu poku­ty i nie­ustan­ne­go nawró­ce­nia upo­dab­nia­ją się­do Nie­go 49,1; upo­dab­nia­nie się do Nie­go przez prak­ty­ko­wa­nie asce­zy  49,3; upo­dab­nia­nie do Nie­go jako stop­nio­wy pro­ces doj­rze­wa­nia 50,1; a sakra­ment poku­ty i pojed­na­nia 50,1; a rachu­nek sumie­nia 50,2; a kie­row­nic­two ducho­we 50,2; Jego miste­rium pas­chal­ne 51,3; bra­ter­ska wspól­no­ta zało­żo­na na fun­da­men­cie Jego słów III-e; gło­sze­nie orę­dzia o Jego zbaw­czej obec­no­ści 55,1; bra­cia cho­rzy w łącz­no­ści z Jego krzy­żem 61,2; Jego misja IV-a oraz 88,1; niech bra­cia gło­szą Jego tajem­ni­cę 96,3; roze­słał uczniów na cały świat 119,1; życie bra­ci mniej­szych pole­ga na zacho­wy­wa­niu Jego Ewan­ge­lii V-b; Jego pozna­nie pod­sta­wo­wym obo­wiąz­kiem bra­ci odby­wa­ją­cych for­ma­cję 137,1; pogłę­bie­nie oso­bi­stej wię­zi z Nim w nowi­cja­cie 148.
  • JĘZYKI: przy­go­to­wa­nie misjo­na­rzy 122,1; popraw­nie i swo­bod­nie posłu­gi­wać się przez misjo­na­rzy 122,2.

K

  • KAPITUŁA GENERALNA (*KAPITUŁY): pro­si Sto­li­cę Apo­stol­ską o auten­tycz­ną inter­pre­ta­cję Regu­ły 6,1; przed­sta­wia Sto­li­cy Apo­stol­skiej do zatwier­dze­nia lub uchy­le­nia prze­pi­sy Kon­sty­tu­cji 6,2; doko­nu­je wyja­śnia­ją­cej inter­pre­ta­cji Kon­sty­tu­cji 6,3; może wyda­wać pra­wa i dekre­ty w spra­wie wier­ne­go zacho­wy­wa­nia Regu­ły i Kon­sty­tu­cji 6,4; powin­na opra­co­wać sta­tu­ty dla całe­go Zako­nu 7,1; posia­da kom­pe­ten­cje zakła­da­nia, dzie­le­nia, przy­łą­cze­nia, połą­cze­nia, zno­sze­nia pro­win­cji i kusto­dii gene­ral­nej 32,1; zakła­da i zno­si klasz­tor pod­le­gły bez­po­śred­nio Mini­stro­wi gene­ral­ne­mu 33,1; Fran­ci­szek naka­zu­je spo­ty­kać się na nich III-h; wyzna­cza zakres upraw­nień  Mini­stra gene­ral­ne­go dzia­ła­ją­ce­go oso­bi­ście i za zgo­dą jego Defi­ni­to­rium 85,5; zatwier­dza pro­gram for­ma­cji (Disce­po­la­to fra­ce­sca­no) 130,1; w opi­sie według Fran­cisz­ka VI-i; naj­wyż­sza wła­dza w Zako­nie 180,1; wyraz łącz­no­ści i jed­no­ści 180,1; zwo­łu­je Mini­ster gene­ral­ny 196,1; powin­na się odby­wać pod­czas Zie­lo­nych Świąt 196,2; jej uczest­ni­cy 198,1; jej obra­dom prze­wod­ni­czy Mini­ster gene­ral­ny 199; w razie opróż­nie­nia urzę­du Mini­stra gene­ral­ne­go zwo­łu­je ją wika­riusz gene­ral­ny 203; zatwier­dza sta­tu­ty kusto­dii gene­ral­nej 217,2.
  • KAPITUŁA KLASZTORNA/KONWENCKA (*KAPITUŁY): uczest­nic­two  w niej jako wyraz kon­wen­tu­ali­zmu 1,5; wysłu­cha­nie jej zda­nia przy usta­na­wia­niu i zno­sze­niu domu filial­ne­go 33,3; okre­śla godzi­ny kano­nicz­ne do wspól­ne­go odma­wia­nia 38,4; usta­la szcze­gó­ło­wy porzą­dek obcho­dów litur­gicz­nych i ćwi­czeń poboż­nych 40,4; wyzna­cza czas na wspól­ną ado­ra­cję eucha­ry­stycz­ną 42; wyzna­cza czas na wspól­no­to­we dzie­le­nie się Sło­wem Bożym 43,4; na podo­bień­stwo innych kapi­tuł III-h; jej spo­so­by dzia­ła­nia 57,3; jeden z waż­niej­szych wyra­zów życia bra­ter­skie­go 57,3; roz­wi­ja życie wspól­no­to­we 57,3; przy­czy­nia się do roz­wo­ju ludz­kie­go 57,3; trosz­czy się o for­ma­cję usta­wicz­ną 57,3; doko­nu­je wspól­no­to­we­go roze­zna­nia 57,3; usta­la pla­ny dzia­ła­nia i doko­nu­je ich wery­fi­ka­cji 57,3; doko­nu­je oce­ny życia 57,3; udzie­la bra­ter­skich napo­mnień  57,3; bra­cia upraw­nie­ni do uczest­nic­twa 57,4; uprzy­wi­le­jo­wa­ne narzę­dzie jed­no­ści, pla­no­wa­nia i wery­fi­ka­cji 64; spo­rzą­dza roz­kład czyn­no­ści wyko­ny­wa­nych przez wspól­no­tę 64; okre­śla gra­ni­ce klau­zu­ry 66,1; okre­śla spra­wy admi­ni­stra­cyj­ne, któ­re sta­le z urzę­du zała­twia gwar­dian, eko­nom i pobor­ca 85,1; zakres upraw­nień 85,3; dzia­łal­ność misyj­na poszcze­gól­nych bra­ci powin­na zostać zatwier­dzo­na przez miej­sco­wą wspól­no­tę bra­ter­ską 92,4; har­mo­ni­zu­je podej­mo­wa­ne zobo­wią­za­nia w nie­sie­niu pomo­cy gru­pom kościel­nym 103,1;  wspie­ra gwar­dia­na w koor­dy­no­wa­niu dzia­łal­no­ści apo­stol­skiej, w wyzna­cza­niu obo­wiąz­ków oraz w zacho­wa­niu jed­no­ści bra­ter­skiej 114,1; podej­mu­je decy­zje o przyj­mo­wa­niu obo­wiąz­ków 114,2; prze­pro­wa­dza dys­ku­sję nad dzia­łal­no­ścią apo­stol­ską  114,2; wyra­ża zda­nie w spra­wie zawie­ra­nia umów przy podej­mo­wa­niu dzia­łal­no­ści apo­stol­skiej 114,3; przyj­mu­je okre­so­we spra­woz­da­nie dusz­pa­ster­skie i admi­ni­stra­cyj­ne na temat para­fii i uwzględ­nia zda­nie wspól­no­ty 118,7; oce­nia wydat­ki para­fial­ne nad­zwy­czaj­ne na znacz­ną sumę 118,8; pod­da­je oce­nie pla­no­wa­ne dłu­go­ter­mi­no­we zada­nia dusz­pa­ster­skie anga­żu­ją­ce w posłu­gę bra­ter­ską wspól­no­tę 118,9; spo­sób uczest­nic­twa pro­fe­sów po ślu­bach cza­so­wych 159; zada­nie kie­ro­wa­nia wspól­no­tą bra­ter­ską VI-j; zakres wła­dzy 180,4; wybie­ra wika­riusz klasz­to­ru 188,2; zarzą­dza klasz­to­rem 223; pra­wo uczest­nic­twa 225,1; jej zwo­ła­nie 225,2; powo­łu­je urzęd­ni­ków w klasz­to­rze i usta­la nor­my dzia­ła­nia dla poszcze­gól­nych urzę­dów 226,1; wyra­ża zgo­dę lub udzie­la rady 226,2; klasz­to­ru pod­le­ga­ją­ce­mu bez­po­śred­nio Mini­stro­wi gene­ral­ne­mu  227.
  • KAPITUŁA KUSTODIALNA (*KAPITUŁY): pozwa­la na utwo­rze­nie sta­łej obec­no­ści na tere­nie innej pro­win­cji lub kusto­dii 29,1; bada i usta­la ogól­ne meto­dy misji dusz­pa­ster­skiej oraz opra­co­wu­je sta­tu­ty szcze­gó­ło­we 112,1; obo­wią­zek posia­da­nia dyrek­to­rium for­ma­cji 130,2; może zakła­dać niż­sze semi­na­rium 142,1; naczel­na wła­dza w kusto­diach gene­ral­nych 180,3; w zależ­no­ści od sta­tu­tów pro­win­cjal­nych 218,1.
  • KAPITUŁA PROWINCJALNA (*KAPITUŁY): powin­na opra­co­wać sta­tu­ty dla swo­jej pro­win­cji 7,1; wyra­ża zgo­dę na utwo­rze­nie sta­łej obec­no­ści innej pro­win­cji lub kusto­dii na tere­nie wła­snej pro­win­cji 29,1; może więk­szo­ścią dwóch trze­cich gło­sów zało­żyć kusto­dię pro­win­cjal­ną 32,4; zno­si kusto­dię pro­win­cjal­ną 32,5; zakła­da klasz­tor 33,2; w opi­sie Fran­cisz­ka III-h; usta­la zakres upraw­nień mini­stra pro­win­cjal­ne­go dzia­ła­ją­ce­go oso­bi­ście i za zgo­dą jego Defi­ni­to­rium oraz gwar­dia­na i kapi­tu­ły klasz­tor­nej 85,3; usta­la ogól­ne meto­dy misji dusz­pa­ster­skiej 112,1; opra­co­wu­je szcze­gó­ło­we sta­tu­ty misji dusz­pa­ster­skiej 112,1; zakła­da i zno­si domy for­ma­cji post­no­wi­cjac­kiej w pro­win­cji lub kusto­dii 129,3; zatwier­dza wła­sne dyrek­to­rium for­ma­cji 130,2; może zało­żyć niż­sze semi­na­rium 142,1; według opi­su Fran­cisz­ka VI-j; naczel­na wła­dza w poszcze­gól­nych pro­win­cjach i ich kusto­diach 180,2; wybie­ra przez balo­ta­cję gwar­dia­nów 188,2; zwy­czaj­na, zwo­ły­wa­na przez Mini­stra gene­ral­ne­go 207,1; nad­zwy­czaj­na, zwo­ły­wa­na przez mini­stra pro­win­cjal­ne­go za zgo­dą swe­go Defi­ni­to­rium 207,2; prze­wod­ni­czy jej Mini­ster gene­ral­ny lub jego dele­gat 208,1; uczest­ni­cy kapi­tu­ły zwy­czaj­nej 208,2; uczest­ni­cy kapi­tu­ły nad­zwy­czaj­nej 208,3; może ogra­ni­czyć wła­dzę kusto­sza pro­win­cjal­ne­go, jako zastęp­czą 219,3.
  • KAPITUŁY (*KAPITUŁA GENERALNA; *KAPITUŁA KLASZTORNA [KONWENCKA]; *KAPITUŁA KUSTODIALNA; *KAPITUŁA PROWINCJALNA): oce­nia­ją i zatwier­dza­ją nowe for­my ubó­stwa 23; pro­wa­dzą dia­log infor­ma­cyj­ny i dorad­czy 56,2; obo­wią­zek wyko­na­nia ich decy­zji 56,3; miej­sca poszu­ki­wa­nia odpo­wied­nich roz­wią­zań 57,1; popie­ra­ją wza­jem­ną miłość i łącz­ność 57,2; miej­sca wspól­no­to­we­go roze­zna­wa­nia woli Bożej 57,2; odpo­wie­dzial­ne za zarzą­dza­nie mająt­kiem wspól­no­ty 81,1; wybie­ra­ją eko­no­ma i pobor­cę 81,2; przyj­mu­ją spra­woz­da­nie wła­ści­we­go eko­no­ma 81,2; odpo­wie­dzial­ne za podej­mo­wa­ne czyn­no­ści praw­ne 87,1; oce­nia­ją i podej­mu­ją decy­zje o podej­mo­wa­niu dzia­łal­no­ści dusz­pa­ster­skiej 111; wybie­ra­ją nowe for­my misji i dzia­łal­no­ści 111; spra­wu­ją posłu­gę wła­dzy 179; sumien­nie peł­nią powie­rzo­ne sobie obo­wiąz­ki 183,1; spra­wy, któ­rych nie nale­ży prze­ka­zy­wać wła­ści­wym definitoriom183,2; zapra­sza­nie na nie bie­głych 183,3; kry­te­ria waż­no­ści 184,1; 184,3; nada­ją urzę­dy 188,1.
  • KAPŁANI: zale­ca­na codzien­na kon­ce­le­bra 37,2.
  • KATECHEZA: w kościo­łach i sank­tu­ariach obsłu­gi­wa­nych przez bra­ci 95; w postu­la­cie 143,1.
  • KIEROWNICTWO DUCHOWE: a życie poku­ty 50,2; podej­mo­wa­ne przez bra­ci 101; pod­czas for­ma­cji 137,5; w ani­ma­cji powo­ła­nio­wej 139,3.
  • KLARYSKI: sta­no­wią część rodzi­ny fran­cisz­kań­skiej III-i; a posłu­ga bra­ci 73,1; roz­po­wszech­nia­nie ich misji przez bra­ci 73,1.
  • KLASZTOR: a wyna­go­dze­nia bra­ci 16,2; może posia­dać dobra docze­sne 16,3; a pomoc mate­rial­na i per­so­nal­na 20,1; wcho­dzi w sklad pro­win­cji i kusto­dii 28,2 oraz 30,1; czy­li miej­sco­wa wspól­no­ta bra­ter­ska 30,1; do któ­rych nale­żą bra­cia 30,1;jego okre­śle­nie 30,1; zało­że­nie i znie­sie­nie pod­le­głe­go bez­po­śred­nio Mini­stro­wi gene­ral­ne­mu 33,1; kome­ten­cje jego zało­że­nia 33,2; jego znie­sie­nie 33,4; każ­de­go dnia odma­wia­na w nim wspól­nie w cało­ści litur­gia godzin 38,3; podej­mo­wa­nie posług domo­wych 65,3; cisza 66,2; zatrzy­ma­nie się w nim przez bra­ci pod­czas podró­ży 68,1; odno­sze­nie się do tych, któ­rzy w nim pra­cu­ją 70,1; mie­sięcz­ne Msze św. za zmar­łych 71,4; jego reje­stra­cja jako oso­by praw­nej 82; jego przed­sta­wi­ciel praw­ny 82; nale­ży pro­wa­dzić jed­ną admi­ni­stra­cję 83,1; całą admi­ni­stra­cję powie­rzy eko­no­mo­wi i pobor­cy 83,2; dani­na oraz inna pomoc eko­no­micz­na na rzecz pro­win­cji lub kusto­dii 85,2; zarzą­dza­ny przez gwar­dia­na lub z kapi­tu­łą klasz­tor­ną 223; w jego skład wcho­dzi przy­naj­mniej czte­rech bra­ci 223;  gdzie bra­cia pro­fe­si powin­ni sta­le prze­by­wać 228,1.
  • KLAUZURA: usta­lo­na przez kapi­tu­łę klasz­tor­ną 66,1.
  • KOMISARZ: w szcze­gól­nych przy­pad­kach mia­no­wa­ny przez Mini­stra gene­ra­le­go za zgo­dą jego Defi­ni­to­rium 187,3.
  • KOMISJE: kon­sul­ta­cja w spra­wach podej­mo­wa­nej dzia­łal­no­ści 112,2; do spraw for­ma­cji 134,2; ich licz­ba, człon­ko­wie, zakres upraw­nień i meto­da pra­cy 216.
  • KONFERENCJA: połą­cze­nie pro­win­cji, kusto­dii, dele­ga­tur 31,1; popie­ra współ­pra­cę w dzie­dzi­nie for­ma­cji 31,2; popie­ra współ­pra­cę w dzie­dzi­nie eko­no­micz­nej 31,2; koor­dy­nu­je dzia­łal­ność apo­stol­ską 31,2; pobu­dza dys­po­zy­cyj­ność bra­ci do uda­nia się do innych obsza­rów admi­ni­stra­cyj­nych 31,2; opra­co­wu­je wła­sne sta­tu­ty 31,3; powin­na opra­co­wać szcze­gó­ło­we sta­tu­ty dla wspól­nie pro­wa­dzo­nych domów for­ma­cji, misji i apo­sto­la­tu 31,4; pla­nu­je i uzgad­nia pra­ce podej­mo­wa­ne wspól­nym wysił­kiem przez poszcze­gól­ne obsza­ry admi­ni­stra­cyj­ne 113,2; podej­mu­je współ­pra­cę kie­ro­wa­na przez mini­strów i kusto­szy 113,3; wyra­ża tro­skę o roz­wój nowej obec­no­ści misyj­nej  124,2; koor­dy­nu­je współ­pra­cę w nowych obec­no­ściach 125,3; popie­ra two­rze­nie wspól­nych domów for­ma­cji 129,5; powin­na mieć dyrek­to­rium for­ma­cji 130,2; powin­na popie­rać for­ma­cję for­ma­to­rów 131,3; powo­łu­je komi­sję do spraw for­ma­cji 134,2; zapew­nia for­ma­cję post­no­wi­cju­szy w teo­lo­gicz­nej szko­le tra­dy­cji fran­cisz­kań­skiej 164,1; trosz­czy się o zor­ga­ni­zo­wa­nie for­ma­cji usta­wicz­nej 175,1; popie­ra oraz orga­ni­zu­je wspól­ne prak­ty­ki for­ma­cji usta­wicz­nej w zakre­sie mię­dzy­kul­tu­ro­wym 175,2; popie­ra i orga­ni­zu­je for­ma­cję usta­wicz­ną dla bra­ci róż­nych grup wie­ko­wych oraz zaan­ga­żo­wa­nych w poszcze­gól­ne dzie­ła misyj­ne 175,3; jej człon­ko­wie 220,1; moc wią­ża­ca pod­ję­tych przez nią decy­zji 220,2; prze­ka­zy­wa­nie sto­sow­nych infor­ma­cji 221; zada­nie jej sekre­ta­rza 221.
  • KONFERENCJA EPISKOPATU: mini­stro­wie i kusto­sze niech podej­mu­ją współ­pra­cę 113,4; bra­cia odpo­wie­dzial­ni za dusz­pa­ster­stwo powi­ni dosto­so­wać się do jej wska­zań pasto­ral­nych 117; insty­tu­ty pro­wa­dzą­cy kształ­ce­nie zgod­nie z jej wska­za­nia­mi 128,6; posłu­ga lek­to­ra i ako­li­ty zgod­nie z jej wska­za­nia­mi 169; jej wska­za­nia w spra­wie peł­nie­nia posłu­gi dia­ko­na 170,1; kom­pe­ten­cje wpro­wa­dze­nia dia­ko­na­tu sta­łe­go 172,1; jej nor­my wyma­ga­ne przy dopusz­cza­niu sta­łe­go dia­ko­na do świę­ceń pre­zbi­te­ra­tu 172,2; mini­stro­wie, kusto­sze i dele­ga­ci będą chet­nie z nią współ­pra­co­wać  222.
  • KONFERENCJA PRZEŁOŻONYCH WYŻSZYCH: współ­pra­ca z nimi mini­strów, kusto­szy i dele­ga­tów 113,4 oraz 222.
  • KONSEKROWANI/KONSEKROWANE: jako część rodzi­ny fran­cisz­kań­skiej III-i; insty­tu­ty afi­lio­wa­ne lub agre­go­wa­ne do Zako­nu 73,2.
  • KONSTYTUCJE: zatwier­dze­nie nowych lub wpro­wa­dzo­nych zmian przez Sto­li­cę Apo­stol­ską 6,2; wyja­śnia­ją­ca inter­pret­cja jako zada­nie kapi­tu­ły gene­ral­nej 6,3; pra­wa i dekre­ty w spra­wie wier­ne­go ich zacho­wa­nia 6,4; obo­wią­zu­ją w sumie­niu 7,5; dys­pen­sa od ich prze­pi­sów  8; stu­dium w nowi­cja­cie 148.
  • KONSULTACJA (WYSŁUCHANIE OPINII, ZDANIA; *SKRUTYNIA) : obo­wią­zek mini­strów, kusto­szy, gwar­dia­nów 13,1; przed usta­no­wie­niem, podzia­łem, przy­łą­cze­niem, połą­cze­niem, znie­sie­niem pro­win­cji i kusto­dii gene­ral­nej 32,1; przed znie­sie­niem kusto­dii pro­win­cjal­nej 32,5; kapi­tu­ły kon­wenc­kiej przed usta­no­wie­niem i znie­sie­niem domu filial­ne­go 33,3; zain­te­re­so­wa­nych stron przez znie­sie­niem klasz­to­ru 33,4; bisku­pa die­ce­zjal­ne­go przed znie­sie­niem klasz­to­ru 33,4; lokal­nej wspól­no­ty bra­ter­skiej Fran­cisz­kań­skie­go Zako­nu Świec­kich przed mia­no­wa­niem asy­sten­ta ducho­we­go 74,3; wła­ści­wej komi­sji przez mini­strów i kusto­szy 112,2; pro­bosz­cza przed mia­no­wa­niem wika­riu­sza para­fii 118,4; bra­ci z klasz­to­ru przed dopusz­cze­niem do pro­fe­sji cza­so­wej  154,2; Defi­ni­to­rium pro­win­cjal­ne­go lub kusto­dial­ne­go przed wyda­le­niem z Zako­nu pro­fe­sa cza­so­we­go 160,2; for­ma­to­rów przed prze­dłu­że­niem okre­su pro­fe­sji cza­so­wej 161,2; bra­ci ze wspól­no­ty klasz­tor­nej przy­naj­mniej przed dia­ko­na­tem 170,2.
  • KONWENTUALIZM: nazwa doda­na pra­wie od same­go począt­ku Zako­nu 1,1 oraz 1,5; w spo­sób szcze­gól­ny wska­zu­je spo­sób  życia we wspól­no­cie bra­ter­skiej 1,5; wyra­ża się w czyn­nym i odpo­wie­dzial­nym uczest­nic­twie wszyst­kich bra­ci 1,5; a kapi­tu­ła klasz­tor­na 57,3; styl życia prze­ka­za­ny pod­czas for­ma­cji 138,4; w for­ma­cji nowi­cjac­kiej 148.
  • KONWENTUALNI: okre­śle­nie, pra­wie od same­go począt­ku Zako­nu, doda­ne do nazwy Bra­cia Mniej­si 1,1.
  • KOŚCIOŁY I SANKTUARIA: a misja bra­ci 95; mia­no­wa­nie ich pro­bosz­czy i rek­to­rów 118,4.
  • KOŚCIÓŁ: a posłu­szeń­stwo bra­ci 11; a wspar­cie potrzeb mate­rial­nych 21; a Zakon jako świa­dec­two ewan­ge­licz­ne­go ubó­stwa 23; Jego wytycz­ne w spra­wie wystę­pu­ją­cych nad­użyć 26,2 oraz 136,3; a ofi­cjum boskie (Litur­gia godzin)  II-i oraz 38,2; życie bra­ter­skie szcze­gól­nym zna­kiem komu­nii 54,2; bra­ter­ska wspól­no­ta zaan­ga­żo­wa­na w Jego misję 54,3; a wie­lo­ra­kie bogac­two róż­nych kul­tur 55,2; a wkład dzia­łal­no­ści bra­ci 58,1; sens wsłu­chi­wa­nia się w «Jego głos» przez posłu­gę mini­strów, kusto­szy, gwar­dia­nów 59,1; wspar­cie w utrzy­my­wa­niu jed­no­ści z Nim przez insty­tu­ty afi­lio­wa­ne i agre­go­wa­ne 73,2; Jego misja 88,1; ewan­ge­li­za­cja i Jego naj­praw­dziw­sza wła­ści­wość  88,1; a misja osób kon­se­kro­wa­nych 88,2 oraz 89; a gło­sze­nie Ewan­ge­lii 88,3; wska­zu­je środ­ki odpo­wied­nie do pro­wa­dze­nia misji 93,2; misja odpo­wia­da­ją­ca Jego potrze­bom 93,3; a ci, któ­rzy się od Nie­go odda­li­li 98,1; dzia­łal­ność apo­stol­ska pod­ję­ta według Jego wska­zań 111; w kon­tek­ście for­ma­cji 135; Jego wła­dza nad Zako­nem VI-b.
  • KOŚCIÓŁ PARTYKULARNY (MIEJSCOWY): sto­so­wa­nie się do Jego zale­ceń w przy­pad­ku wystą­pie­nia nad­użyć  26,2 oraz 136,3 ; dowar­to­ścio­wa­nie Jego bogac­twa w modli­twie litur­gicz­nej 40,2; moż­li­wość posłu­gi­wa­nia się msza­łem, rytu­ałem i kalen­da­rzem w modli­twie litur­gicz­nej 40,3; zacho­wy­wa­nie okre­sów pokut­nych 52,2; bra­cia niech utrzy­mu­ją z Nim łącz­ność 99; pro­wa­dze­nie para­fii 100,1; sze­rze­nie w Nim zna­jo­mo­ści Fran­cisz­kań­skie­go Zako­nu Świec­kich  i Rycer­stwa Niepokalanej103,5; dzia­łal­ność apo­stol­ska pod­ję­ta zgod­nie z Jego wska­za­nia­mi 111; a ogól­ne meto­dy misji112,1; a misja apo­stol­ska bra­ci 119,2; a podej­mo­wa­nie ze współ­pra­cy z Nim ani­ma­cji powo­ła­nio­wej 139,5.
  • KOŚCIÓŁ SUI IURIS: a spra­wo­wa­nie litur­gii 41.
  • KREWNI BRACI: modli­twa i dzięk­czy­nie­nie za nich 69,1; bra­cia niech się nie­opatrz­nie nie mie­sza­ją do ich spraw 69,2; moż­li­wość udzie­le­nia im kon­kret­nej pomo­cy przez mini­strów, kusto­szy i gwar­dia­nów 69,2; modli­twa za zmar­łych 71,1; uczest­ni­cze­nie w pogrze­bach  71,2; comie­sięcz­na Msza świę­ta w każ­dym klasz­to­rze  71,4; corocz­ne  modli­twy za zmar­łych 71,5.
  • KSIĘGA ZMARŁYCH (*NEKROLOG): bra­cia niech posia­da­ją na bie­żą­co uzu­peł­nia­ną 71,3.
  • KULTURA: jako cha­rak­te­ry­sty­ka kon­wen­tu­ali­zmu 1,5; odnaj­dy­wa­nie w niej przez bra­ci obec­no­ści Boga 2; zacho­wy­wać szcze­gól­ną czuj­ność wobec zja­wisk mają­cych wpływ na tras­for­ma­cję 55,1; prze­ni­ka­nie i wymia­na 55,2; wła­ści­wie oce­niać odmien­ną wizję 55,3; bra­cia niech zabie­ga­ją o wza­jem­ną łącz­ność 55,4; zauwa­żać róż­ne uwa­run­ko­wa­nia pod­czas spra­wo­wa­nia kapi­tuł 57,1; uni­kać jakie­go­kol­wiek podzia­łu  60,4; wie­lo­ra­ka łącz­ność bra­ci w Świę­tym Kon­wen­cie Asy­skim 62,1; posłu­gi­wać się w misji narzę­dzia­mi wytwo­rzo­ny­mi przez postęp 93,2; ich zło­żo­ność 102,3; ich pozna­nie nauko­we 106,1; popie­ra­na przez mini­strów i kusto­szy 106,2; w dzia­łal­no­ści wycho­waw­czej 107,1; gło­sze­nie wśród nich orę­dzia Pana 119,1; ewan­ge­li­za­cja prze­kra­cza­ją­ca jej gra­ni­ce 120,1;  bra­cia odczu­wa­ją­cy natchnie­nie, by udać się na misje do innych 121,1; w przy­go­to­wa­niu bra­ci uda­ją­cych się na misje 122,1; uzu­peł­nie­nie for­ma­cji misyj­nej 122,2; przy­swo­je­nie w for­ma­cji war­to­ści, aby żyć nimi we wła­snym kon­tek­ście 126,4; domy for­ma­cje przy­sto­so­wa­ne do miej­sco­wych warun­ków 128,1; for­ma­cja har­mo­nij­nie powią­za­na z jej kon­tek­stem 135; zapew­nie­nie sto­sow­nych pomo­cy do jej pogłę­bie­nia 178,1; w przed­sta­wio­nym przez Fran­cisz­ka opi­sie oso­by Mini­stra gene­ral­ne­go VI-e.
  • KUSTODIA (*KUSTODIA GENERALNA; *KUSTODIA PROWINCJALNA): może posia­dać wła­sne sta­tu­ty 7,2; może posia­dać dobra docze­sne 16,3; udzie­la pomo­cy mate­rial­nej i per­so­nal­nej 20,1; wcho­dzi w skład Zako­nu 28,1; doko­nu­je afi­lia­cji bra­ci 28,1; skła­da się z klasz­to­rów 28,2 oraz 30,1; stnie­je na okre­ślo­nym tery­to­rium 28,2; utwo­rze­nie sta­łej obec­no­ści na tere­nie inne­go obsza­ru admi­ni­stra­cyj­ne­go 29,1; okre­śla­na za pomo­cą ogól­ne­go ter­mi­nu obszar admi­ni­stra­cyj­ny 30,3; wcho­dzi w skład kon­fe­ren­cji lub fede­ra­cji 31,1; wyma­ga reje­stra­cji jako oso­ba praw­na  82; powin­na mieć przed­sta­wi­cie­la praw­ne­go 82; pro­wa­dzi jed­ną admi­ni­stra­cję 83,1; całą admi­ni­stra­cję powie­rza pobor­cy i eko­no­mo­wi 83,2; jej dobra sta­no­wią­ce mają­tek sta­ły 85,2; prze­ka­zu­je dani­nę na potrze­by Zako­nu 85,4; usta­la szcze­gó­ło­we zasa­dy udzie­la­nia pomo­cy eko­no­micz­nej 85,4; powie­rza się jej para­fie 118,4; powo­łu­je komi­sję do spraw for­ma­cji 134,2; orga­ni­zu­je ani­ma­cję powo­ła­nio­wą 139,4; opra­co­wu­je pro­gram for­ma­cyj­ny dla kan­dy­da­tów wstę­pu­ją­cych w póź­niej­szym już wie­ku 141; może usta­no­wić pre­po­stu­lat 142,4; powin­na zadbać o zor­ga­ni­zo­wa­nie for­ma­cji usta­wicz­nej 175,1.
  • KUSTODIA GENERALNA (*KUSTODIA): jej zakła­da­nie, dzie­le­nie, przy­łą­cze­nie, połą­cze­nie, zno­sze­nie 32,1; kry­te­ria zało­że­nia 32,2; kry­te­ria znie­sie­nia, przy­ła­cze­nia, zjed­no­cze­nia 32,3; kapi­tu­ła kusto­dial­na jako naczel­na wła­dza 180,3; pro­por­cjo­nal­ne odnie­sie­nie prze­pi­sów doty­czą­cych pro­win­cji 217,1; wła­dza zastęp­cza 217,2; sta­tu­ty zatwier­dzo­ne przez kapi­tu­łę gene­ral­ne mogą ogra­ni­czyć jej wła­dzę 217,2.
  • KUSTODIA PROWINCJALNA (*KUSTODIA): kry­te­ria zakła­da­nia 32,4; kapi­tu­le pro­win­cjal­nej jest zastrze­żo­ne jej znie­sie­nie 32,5; jest sto­sow­nym by mia­ła pustel­nię lub dom modli­twy 45,3; kapi­tu­ła pro­win­cjal­na jako naczel­na wła­dza 180,2; może odby­wać wła­sną kapi­tu­łę 218,1.
  • KUSTOSZ GENERALNY (*MINISTROWIE I KUSTOSZE): urząd 186,3; spo­sób wybo­ru 189,4; zatwier­dze­nie wybo­ru przez wła­ści­we­go prze­ło­żo­ne­go wyż­sze­go 189,5; przy­ję­cie rezy­gna­cji z urzę­du 193,3; uczest­nik kapi­tu­ły gene­ral­nej 198,1; mają­cy uza­sad­nio­ną prze­szko­dę uczest­nic­twa w kapi­tu­le gene­ral­nej 198,2; jego zada­nia 219,1.
  • KUSTOSZ PROWINCJALNY (*MINISTROWIE I KUSTOSZE): urząd 186,3; zatwier­dze­nie wybo­ru przez wła­ści­we­go prze­ło­żo­ne­go wyż­sze­go 189,5; przy­ję­cie rezy­gna­cji z urzę­du 193,3; uczest­nik kapi­tu­ły gene­ral­nej 198,1; pra­wo do udzia­łu w kapi­tu­le pro­win­cjal­nej 208,2; wybór zgod­nie z prze­pi­sa­mi sta­tu­tów pro­win­cjal­nych 218,2; jego zada­nia 219,1; sta­tu­ty pro­win­cjal­ne mogą ogra­ni­czyć jego wła­dzę jako zastęp­czą 219,3.
  • KUSTOSZ Z JEGO DEFINITORIUM: może wyja­śniać wła­ści­we sta­tu­ty lub wpro­wa­dzać w nich zmia­ny, obo­wią­zu­ją­ce do naj­bliż­szej kapi­tu­ły 7,3; zawie­ra umo­wę w spra­wie w spra­wie współ­pra­cy i wza­jem­nej 29,2; wyzna­cza godzi­ny kano­nicz­ne do wspól­ne­go odma­wia­nia w klasz­to­rze 38,4; usta­la for­my prak­tyk pokut­nych 53,1; zarzą­dza nad­zwy­czaj­ne dni modlitw i/lub poku­ty 53,2; może prze­dłu­żyć okres pozba­wie­nia gło­su czyn­ne­go i bier­ne­go powra­ca­ją­ce­mu z eks­klau­stra­cji 77,1; może prze­dłu­żyć okres pozba­wie­nia gło­su czyn­ne­go i bier­ne­go powra­ca­ją­ce­mu do klasz­to­ru po bez­praw­nym prze­by­wa­niu poza klasz­to­rem 77,1; upo­waż­nie­nie wyda­ne przez kapi­tu­łę do zała­twia­nia admi­ni­stra­cyj­nych spraw nad­zwy­czaj­nych 81,1; wyda­je pisem­ne pozwo­le­nie na alie­na­cję, zamia­nę, odda­nie w dzier­ża­wę rucho­mo­ści lub nie­ru­cho­mo­ści 81,3; przed­sta­wia ordy­na­riu­szo­wi miej­sca kan­dy­da­ta na urząd pro­bosz­cza 118,4; usta­na­wia wspól­ne dla wie­lu obsza­rów admi­ni­stra­cyj­nych domy for­ma­cji 129,4; zatwier­dza regu­la­min wła­sne­go domu for­ma­cji 130,3; dopusz­cza kan­dy­da­tów do nowi­cja­tu 147; przyj­mu­je do Zako­nu 149; dopusz­cza do zło­że­nia pro­fe­sji cza­so­wej 153,1; może wysłu­chać zda­nia bie­głych przed wyda­le­niem z Zako­nu pro­fe­sa cza­so­we­go 160,2; może prze­dłu­żyć czas pro­fe­sji cza­so­wej 161,2; dopusz­cza do pro­fe­sji uro­czy­stej 162,1; dopusz­cza do sakra­men­tu świę­ceń 170,2 oraz 170,4; może pozwo­lić na odby­cie roku sza­ba­to­we­go 178,2; uzna­je i praw­nie stwier­dza przy­czy­ny usu­wa­niu z urzę­du 194,2; upraw­nie­nia 219,2; udzie­la zgo­dy na trans­fi­lia­cję cza­so­wą lub sta­łą 228,5.

L

  • LEKTORAT/AKOLITAT: zasa­dy przy­ję­cia 169.
  • LITURGIA GODZIN: a Fran­ci­szek II-i; bra­cia niech z jak naj­więk­szym sza­cun­kiem pie­lę­gnu­ją 38,1; uczest­ni­cząc w modli­twie Chry­stu­sa 38,1; zgod­nie z prze­pi­sa­mi Kościo­ła 38,2; spo­sób jej odpra­wia­nia 38,2; odma­wia­na w cało­ści każ­de­go dnia w klasz­to­rze 38,3; pry­wat­nie według ofi­cjum Ojcze nasz 39 (Wariant A); pry­wat­nie według ofi­cjum Ojcze nasz przez bra­ci pro­fe­sów solem­nych 39,1 (Wariant B); przy­go­to­wa­nie poprzez gor­li­we stu­dium tek­stów 40,1; pod­czas for­ma­cji 137,3.

Ł

  • ŁĄCZNOŚĆ (*JEDNOŚĆ; *KOMUNIA; *ZJEDNOCZENIE): Zako­nu i poszcze­gól­nych bra­ci z całym ludem Bożym 3; tej samej bra­ter­skiej wspól­no­ty Zako­nu 20,1; z Bogiem w Trój­cy jedy­nym, z brać­mi i sio­stra­mi oraz z wszel­kim stwo­rze­niem II-l; życia bra­ter­skie­go a Kościół  54,2; two­rzo­na nie­ustan­nie przez życie bra­ter­skiej wspól­no­ty 54,4; życie bra­ter­skie jako szko­ła  56,1; popie­ra­na na kapi­tu­łach 57,2; kapi­tu­ła klasz­tor­na jed­nym z jej waż­niej­szych wyra­zów 57,3; bra­cia niech ją zawsze roz­wi­ja­ją i uni­ka­ją jakie­go­kol­wiek podzia­łu z powo­du róż­nic 60,4; umac­nia­na przez wspól­ne wyko­ny­wa­nie przez bra­ci pew­nych czyn­no­ści 63; kapi­tu­ła klasz­tor­na jako uprzy­wi­le­jo­wa­ne narzę­dzie 64; uczest­nic­two w pogrze­bach 71,2; z całą rodzi­ną fran­cisz­kań­ską 72; z Kościo­łem oraz z insty­tu­ta­mi afi­lio­wa­ny­mi lub agre­go­wa­ny­mi do Zako­nu 73,2; z Kościo­łem w wyko­ny­wa­niu misji IV-d; w gło­sze­niu kazań IV-d; z Kościo­łem par­ty­ku­lar­nym 99; ze świec­ki­mi 103,1; z Fran­cisz­kań­skim Zako­nem Świec­kich 103,2; wśród bra­ci odda­ją­cym się róż­nym posłu­gom dusz­pa­ster­skim 114,1; umac­nia­na na kapi­tu­le klasz­tor­nej w dys­ku­sji nad poszcze­gól­nym rodza­jem dzia­łal­no­ści 114,2.

M

  • MAJĄTEK (*RUCHOMOŚCI I NIERUCHOMOŚCI): jego alie­na­cja, zamia­na lub odda­nie w dzier­ża­wę 81,3; nie­ko­niecz­ne gro­ma­dze­nie 86,1.
  • MIEJSCA POCHÓWKUwspół­bra­ci 71,3.
  • MIŁOSIERDZIE: oka­zy­wa­ne trę­do­wa­tym I-a oraz 49,2; wyra­zem bra­ter­skiej wspól­no­ty 1,2; a łaska Ducha Świę­te­go II-g; wobec bra­ci doświad­cza­ją­cych wła­snych sła­bo­ści 51,2; a uczyn­ki wobec cia­ła i duch 52,1; bra­ter­skie III-f; wobec współ­bra­ta znaj­du­ją­ce­go się w jakiej­kol­wiek trud­no­ści 76,2; gło­szo­ne przez bra­ci 96,3; w spra­wo­wa­niu sakra­men­tu poku­ty 97,3; w podej­mo­wa­niu przez bra­ci for­mu­ją­cych się dzieł wobec cia­ła oraz ducha 137,4; a posłu­ga wła­dzy mini­strów i kusto­szy VI-c; w opi­sie Mini­stra gene­ral­ne­go według Fran­cisz­ka VI-e.
  • MIŁOŚĆ (*MIŁOSIERDZIE CHRZEŚCIJAŃSKIE):  a wza­jem­ne posłu­szeń­stwo 12,5; mini­stro­wie, kusto­sze i gwar­dia­nie niech będą ule­gli woli Bożej 13,1; a zarzą­dza­nie dobra­mi 16,1; któ­rą jest Bóg II-c; a zjed­no­cze­nie z Bogiem II-l; Chry­stu­sa 35,3; bra­ter­ska wspól­no­ta w niej zako­rze­nio­na 54,3; bra­ter­ska 54,4 oraz 60,1; a zarzą­dza­nie dobra­mi 80; a prze­po­wia­da­nie 96,3; przez dzie­ła, któ­ry­mi się zaj­mu­ją 108; jako zada­nie bra­ci pod­czas for­ma­cji V-h; prak­ty­ko­wa­na w postu­la­cie 143,1; w wyko­ny­wa­niu wła­dzy przez mini­strów i kusto­szy VI-c.
  • MINISTER GENERALNY (*MINISTROWIE I KUSTOSZE): może udzie­lać cza­so­wej dys­pen­sy od prze­pi­sów dys­cy­pli­nar­nych Kon­sty­tu­cji i sta­tu­tów  8,a); zobo­wią­za­nie bra­ci do posłu­szeń­stwa 12,2; klasz­tor pod­le­gły bez­po­śred­nio jego jurys­dyk­cji 33,1; udzie­la pozwo­le­nia na połą­cze­nie urzę­du eko­no­ma i pobor­cy dla pro­win­cji 83,5; zakres jego upraw­nień admi­ni­stra­cyj­nych 85,5; udzie­la pozwo­le­nia mini­stro­wi pro­win­cjal­ne­mu na zarzą­dza­nie mająt­kiem oso­by spo­za Zako­nu 87,2; ma na uwa­dze zapew­nie­nie życia bra­ter­skie­go przy przyj­mo­wa­niu para­fii 100,2; wyra­ża opi­nię w spra­wie przyj­mo­wa­nia para­fii 118,1; dopusz­cza do zło­że­nia pro­fe­sji 153,2; Duch Świe­ty prze­wod­ni­kiem bra­ci VI-a; w opi­sie według Fran­cisz­ka VI-e; urząd gene­ral­ny 186,1; spo­sób jego wybo­ru 189,4 oraz 189,5; rezy­gna­cja z urzę­du 193,3; zwo­łu­je kapi­tu­łę gene­ral­ną 196,1; wybie­ra­ny na kapi­tu­le gene­ral­nej zwy­czaj­nej 196,2; jest uczest­ni­kiem kapi­tu­ły gene­ral­nej 198,1; były mini­ster gene­ral­ny jest uczest­ni­kiem kapi­tu­ły gene­ral­nej 198,1; prze­wod­ni­czy obra­dom kapi­tu­ły gene­ral­nej 199; jego kwa­li­fi­ka­cje 200,1; zada­nia 200,2; wła­dza zwy­czaj­na 201; poma­ga­ją mu defi­ni­to­rzy gene­ral­ni 202; w razie opróż­nie­nia jego urzę­du wika­riusz gene­ral­ny obej­mu­je wła­dzę nad Zako­nem 203; zwo­łu­je kapi­tu­łę pro­win­cjal­ną zwy­czaj­ną 207,1; zosta­je powia­do­mio­ny o zwo­ła­niu kapi­tu­ły pro­win­cjal­nej nad­zwy­czaj­nej 207,2; prze­wod­ni­czy od pierw­szej do czwar­tej sesji kapi­tu­ły pro­win­cjal­nej zwy­czaj­nej 208,1; uczest­nik kapi­tu­ły pro­win­cjal­nej 208,2; były mini­ster gene­ral­ny  jest uczest­ni­kiem kapi­tu­ły pro­win­cjal­nej w rodzi­mej pro­win­cji 208,2; zwo­łu­je okre­so­wo prze­wod­ni­czą­cych kon­fe­ren­cji i fede­ra­cji 220,3.
  • MINISTER GENERALNY ZE SWOIM DEFINITORIUM: w przy­pad­ku naglą­cym doko­nu­je wyja­śnia­ją­cej inter­pre­ta­cji Kon­sty­tu­cji obo­wią­zu­ją­cej do naj­bliż­szej kapi­tu­ły gene­ral­nej  6,3; bada i potwier­dza zgod­ność sta­tu­tów pro­win­cjal­nych  z Kon­sty­tu­cja­mi 7,4; wyra­ża zgo­dę na utwo­rze­nie sta­łej obec­no­ści bra­ci przez jakąś pro­win­cję lub kusto­dię na tere­nie innej pro­win­cji lub kusto­dii 29,1; zatwier­dza wła­sne sta­tu­ty kon­fe­ren­cji i fede­ra­cji 31,3; zatwier­dza szcze­gó­ło­we sta­tu­ty dla wspól­nie pro­wa­dzo­nych przez kon­fe­ren­cje i fede­ra­cje domów for­ma­cji 31,4; poza kapi­tu­łą gene­ral­ną posia­da kom­pe­ten­cje zakła­da­nia, dzie­le­nia, przy­łą­cze­nia, połą­cze­nia i zno­sze­nia pro­win­cji i kusto­dii gene­ral­nej 32,1; udzie­la pozwo­le­nia na zało­że­nie kusto­dii pro­win­cjal­nej 32,4; udzie­la uprzed­niej zgo­dy na zało­że­nie klasz­to­ru 33,2; zno­si klasz­tor 33,4; wyda­je pisem­ne pozwo­le­nie na alie­na­cję, zamia­nę, odda­nie w dzier­ża­wę rucho­mo­ści lub nie­ru­cho­mo­ści 81,3; zakres upraw­nień admi­ni­stra­cyj­nych 85,5; zatwier­dza usta­no­wie­nie lub znie­sie­nie domu postu­la­tu 129,1; zakła­da, prze­no­si i zno­si dom nowi­cja­tu 129,2; zatwier­dza usta­no­wie­nie lub znie­sie­nie domu for­ma­cji post­no­wi­cjac­kiej w pro­win­cji lub kusto­dii 129,3; zatwier­dza usta­no­wie­nie domu for­ma­cji wspól­ne­go dla wie­lu obsza­rów admi­ni­stra­cyj­nych 129,4; zatwier­dza usta­no­wie­nie domu for­ma­cji wspól­ne­go dla kon­fe­ren­cji i fede­ra­cji 129,5; potwier­dza wła­sne dyrek­to­rium for­ma­cji pro­win­cji i kusto­dii 130,2; potwier­dza dyrek­to­rium for­ma­cji kon­fe­ren­cji i fede­ra­cji 130,2; udzie­la zgo­dy na zało­że­nie niż­sze­go semi­na­rium 142,1; w przy­pad­kach szcze­gól­nych i w dro­dze wyjąt­ku udzie­la pozwo­le­nia na odby­cie nowi­cja­tu przez kan­dy­da­ta w innym klasz­to­rze Zako­nu 150,4; może ponow­nie przy­jąć kan­dy­da­ta, któ­ry po ukoń­cze­niu nowi­cja­tu lub po pro­fe­sji praw­nie opu­ścił Zakon 155; udzie­la indul­tu odej­ścia z Zako­nu pro­fe­so­wi o ślu­bach cza­so­wych 160,1; może pozwo­lić naprzej­ście do inne­go zako­nu bra­tu po ślu­bach uro­czy­stych i przy­jąć do Zako­nu zakon­ni­ka po ślu­bach wie­czy­stych 163; z poważ­nych przy­czyn może mia­no­wać mini­stra pro­win­cjal­ne­go i jego defi­ni­to­rium  187,1 oraz 187,2;  może cza­so­wo mia­no­wać komi­sa­rza 187,3; w spe­cy­ficz­nych przy­pad­kach może mia­no­wać sta­łe­go wizy­ta­to­ra 187,4; przyj­mu­je rezy­gna­cję z urzę­du mini­stra pro­win­cjal­ne­go i kusto­sza gene­ral­ne­go 193,3; posia­da wła­dzę usu­wa­nia z urzędu194,3;  może udzie­lać dys­pen­sy od prze­pi­sów nasze­go pra­wa zabra­nia­ją­cych łącze­nia kil­ku urzę­dów albo okre­śla­ją nie­zdol­ność ich spra­wo­wa­nia 195; może zwo­łać kapi­tu­łę gene­ral­ną nad­zwy­czaj­ną 197; wybi­ra pro­ku­ra­to­ra gene­ral­ne­go 205; mia­nu­je mini­stra pro­win­cjal­ne­go i jego defi­ni­to­rium gdy z waż­nych przy­czyn kapi­tu­ła pro­win­cjal­na zwy­czaj­na odbyć się nie może 210; apro­bu­je i ogła­sza decy­zje powzię­te więk­szo­ścią kwa­li­fi­ko­wa­ną przez kon­fe­ren­cję i fede­ra­cję 220,2; wybie­ra gwar­dia­na dla klasz­to­ru pod­le­ga­ją­ce­go bez­po­śred­nio jego jurys­dyk­cji 227.
  • MINISTER PROWINCJALNY (*MINISTROWIE I KUSTOSZE): swo­im bra­ciom i prze­by­wa­ją­cym w pro­win­cji lub w kusto­diach może udzie­lać cza­so­wej dys­pen­sy od prze­pi­sów dys­cy­pli­nar­nych Kon­sty­tu­cji i sta­tu­tów  8,b); a bra­cia prze­ży­wa­ją­cy trud­no­ści 76,1; jego upraw­nie­nia admi­ni­stra­cyj­ne, gdy dzia­ła oso­bi­ście 85,3; udzie­la pozwo­le­nia kusto­szo­wi pro­win­cjal­ne­mu na zarzą­dza­nie mająt­kiem oso­by spo­za Zako­nu 87,2; ma na uwa­dze zapew­nie­nie życia bra­ter­skie­go przy przyj­mo­wa­niu para­fii 100,2; zawie­ra umo­wę przy przyj­mo­wa­niu para­fii 118,2; a bra­cia odczu­wa­ją­cy powo­ła­nie by udać się na misje do innych kul­tur i nowych krę­gów spo­łecz­nych 121,1 oraz 121,2; trosz­czy się o przy­go­to­wa­nie misjo­na­rzy 122,1; urząd pro­win­cjal­ny 186,2; spo­sób wybo­ru 189,4; zatwier­dze­nie wybo­ru przez wła­ści­we­go prze­ło­żo­ne­go wyż­sze­go 189,5; rezy­gna­cja z peł­nie­nia urzę­du 193,3; przyj­mu­je rezy­gna­cję z peł­nie­nia urzę­du od kusto­sza pro­win­cjal­ne­go 193,3; kon­sul­to­wa­ny w spra­wie zwo­ła­nia kapi­tu­ły gene­ral­nej nad­zwy­czaj­nej 197; uczest­nik kapi­tu­ły gene­ral­nej 198,1; w razie nie­moż­li­wo­ści uczest­nic­twa w kapi­tu­le gene­ral­nej 198,2; prze­wod­ni­czy obra­dom od pią­tej sesji kapi­tu­ły pro­win­cjal­nej zwy­czaj­nej 208,1; uczest­nik kapi­tu­ły pro­win­cjal­nej 208,2; uczest­nik kapi­tu­ły pro­win­cjal­nej w następ­nej kapi­tu­le po zakoń­cze­niu kaden­cji urzę­do­wa­nia 208,2; spo­sób jego wybo­ru 209,1; kwa­li­fi­ka­cje 211; zada­nia 212; posia­da wła­dzę zwy­czaj­ną 213.
  • MINISTER PROWINCJALNY Z JEGO DEFINITORIUM: może wyja­śniać sta­tu­ty pro­win­cjal­ne lub wpro­wa­dzać w nich zmia­ny, obo­wią­zu­ją­ce do następ­nej kapi­tu­ły 7,3; udzie­la cza­so­wej dys­pen­sy od prze­pi­sów dys­cy­pli­nar­nych Kon­sty­tu­cji i sta­tu­tów poszcze­gól­nym klasz­to­rom 8,b); zawie­ra umo­wę w spra­wie utwo­rze­nia sta­łej obec­no­ści pro­win­cji na tere­nie inne­go obsza­ru admi­ni­stra­cyj­ne­go 29,2; zakła­da i zno­si dom filial­ny 33,3; wyzna­cza okre­ślo­ne godzi­ny kano­nicz­ne do wspól­ne­go odma­wia­nia w klasz­to­rze 38,4; usta­la prak­ty­ki pokut­ne do zacho­wa­nie w dni poku­ty 53,1; może zarzą­dzić nad­zwy­czaj­ne dni modlitw i/lub poku­ty 53,2; może prze­dłu­żyć okres pozba­wie­nia gło­su czyn­ne­go i bier­ne­go powra­ca­ją­ce­mu z eks­klau­stra­cji 77,1; może prze­dłu­żyć okres pozba­wie­nia gło­su czyn­ne­go i bier­ne­go powra­ca­ją­ce­mu do klasz­to­ru po bez­praw­nym prze­by­wa­niu poza klasz­to­rem 77,1; upo­waż­nie­nie wyda­ne przez kapi­tu­łę do zała­twia­nia admi­ni­stra­cyj­nych spraw nad­zwy­czaj­nych 81,1; wyda­je pisem­ne pozwo­le­nie na alie­na­cję, zamia­nę, odda­nie w dzier­ża­wę rucho­mo­ści lub nie­ru­cho­mo­ści 81,3; udzie­la pozwo­le­nia na połą­cze­nie obo­wiąz­ków eko­no­ma i pobor­cy w klasz­to­rze i w kusto­diach 83,5; w razie oczy­wi­stej koniecz­no­ści pozwa­la na peł­nie­nie przez gwar­dia­na obo­wiąz­ku eko­no­ma lub pobor­cy 84,2; zakres jego upraw­nień admi­ni­stra­cyj­nych 85,3; zawie­ra umo­wę na piśmie w spra­wie pod­ję­cia dzia­łal­no­ści dusz­pa­ster­skiej 114,3; przyj­mu­je para­fie 118,1; przed­sta­wia ordy­na­riu­szo­wi miej­sca kan­dy­da­ta na urząd pro­bosz­cza 118,4; wyra­ża opi­nię w spra­wie wydat­ków para­fial­nych nad­zwy­czaj­nych na znacz­ną sumę 118,8; wyra­ża opi­nię w spra­wie pod­ję­cia dłu­go­ter­mi­no­wych zadań dusz­pa­ster­skich klasz­to­ru 118,9; usta­na­wia i zno­si dom postu­la­tu 129,1; usta­na­wia wspól­ne dla wie­lu obsza­rów admi­ni­stra­cyj­nych domy for­ma­cji 129,4; zatwier­dza regu­la­min pro­win­cjal­ne­go domu for­ma­cji 130,3; dopusz­cza kan­dy­da­tów do nowi­cja­tu 147; przyj­mu­je do Zako­nu 149; dopusz­cza do zło­że­nia pro­fe­sji cza­so­wej 153,1; może wysłu­chać zda­nia bie­głych przed wyda­le­niem z Zako­nu pro­fe­sa cza­so­we­go 160,2; może prze­dłu­żyć czas pro­fe­sji cza­so­wej 161,2; dopusz­cza do pro­fe­sji uro­czy­stej 162,1; dopusz­cza do sakra­men­tu świę­ceń 170,2 oaz 170,4; może pozwo­lić na odby­cie roku sza­ba­to­we­go 178,2; z poważ­nej przy­czyn może zostać mia­no­wa­ny przez Mini­stra gene­ral­ne­go, za zgo­dą jego Defi­ni­to­rium 187,1 oraz 187,2; w spe­cy­ficz­nych przy­pad­kach może być wspie­ra­ny przez sta­łe­go wizy­ta­to­ra mia­no­wa­ne­go przez Mini­stra gene­ral­ne­go z jego Defi­ni­to­rium 187,4; poza kapi­tu­łą wybie­ra gwar­dia­na 188,2; uzna­je i praw­nie stwier­dza przy­czy­ny usu­wa­niu z urzę­du 194,2; zwo­łu­je kapi­tu­łę pro­win­cjal­ną nad­zwy­czaj­ną 207,2; zosta­je mia­no­wa­ny przez Mini­stra gene­ral­ne­go z jego Defi­ni­to­rium, gdy kapi­tu­ła pro­win­cjal­na zwy­czaj­na nie może się odbyć 210;uprawnienia 219,2; udzie­la zgo­dy na trans­fi­lia­cję cza­so­wą lub sta­łą 228,5; udzie­la zgo­dy na trans­fi­lia­cję cza­so­wą lub sta­łą 228,5.
  • MINISTROWIE I KUSTOSZE (*KUSTOSZ GENERALNY; *KUSTOSZ PROWINCJALNY; *MINISTER GENERALNY; *MINISTER PROWINCJALNY): a posłu­szeń­stwo bra­ci 12,2; ule­gli woli Bożej 13,1; w duchu miło­ści, służ­by 13,1; chęt­nie będą słu­chać zda­nia swo­ich bra­ci, wspie­rać ich roz­wój ludz­ki i ducho­wy oraz pobu­dzać do współ­pra­cy 13,1; posia­da­ją wła­dzę decy­do­wa­nia i naka­zy­wa­nia 13,2 oraz 59,1; kie­ru­ją brać­mi 13,2; pod­po­rząd­ko­wa­nie im w zakre­sie uży­wa­nia dóbr 14,4; swym przy­kła­dem niech pocią­ga­ją bra­ci do życia ubo­gie­go i niech nie wyda­ją nie­roz­waż­nych pozwo­leń 14,7; wyda­ją pozwo­le­nia na zmia­nę roz­po­rzą­dzeń mająt­ko­wych 15,2; trosz­czą się o zapew­nie­nie bra­ciom dostę­pu do świad­czeń eme­ry­tal­nych i ubez­pie­czeń zdro­wot­nych 17,3; pozwa­la­ją bra­ciom na umiar­ko­wa­ne uży­wa­nie pie­nię­dzy 22; wyzna­cza­ją okre­ślo­ne godzi­ny kano­nicz­ne do wspól­ne­go odma­wia­nia 38,4; zatwier­dza­ją porza­dek odpra­wia­nia obcho­dów litur­gicz­nych i ćwi­czeń poboż­nych w klasz­to­rze 40,4; wyda­ją pozwo­le­nie na inny spo­sób odpra­wie­nia reko­lek­cji 45,1; pozwa­la­ją na pobyt w pustel­ni lub domu modli­twy 45,3; kie­ru­ją bra­ter­ską wspól­no­tą 56,3 oraz 59,1; otwar­ci na ini­cja­ty­wy bra­ci 58,1; zapew­nia­ją odpo­wied­ni czas na modli­twę i zabie­ga­ją o jej wła­ści­wy poziom 59,1; popie­ra­ją odpo­wie­dzial­ne i dobro­wol­ne posłu­szeń­stwo 59,1; roz­wi­ja­ją cha­ry­zmat 59,1; wsłu­chu­ją się w głos Kościo­ła 59,1; towa­rzy­szą na dro­dze usta­wicz­nej bra­ci 59,1; odnie­sie­nie do nich bra­ci 59,2; trosz­czą się o bra­ci cho­rych 61,1; zatwier­dza­ją klasz­tor­ny pro­gram dnia 64; zatwier­dza­ją gra­ni­ce klau­zu­ry w klasz­to­rach 66,1; orga­ni­zu­ją koniecz­ną pomoc dla krew­nych bra­ci 69,2; zali­cza­ją ofi­cjal­nie do gro­na przy­ja­ciół Zako­nu 69,3; powin­ni zapew­nić pomoc ducho­wą bra­ciom i sio­strom kon­se­kro­wa­nym, afi­lio­wa­nym lub agre­go­wa­nym do Zako­nu 73,2; zapew­nia­ją pomoc ducho­wą Fran­cisz­kań­skie­mu Zako­no­wi Świec­kich 74,1; mają wła­dzę kano­nicz­ne­go ery­go­wa­nia wspól­not lokal­nych Fran­cisz­kań­skie­go Zako­nu Świec­kich 74,2; spra­wu­ją wyż­sze kie­row­nic­two nad Fran­cisz­kań­skim Zako­nem Świec­kich 74,2; mia­nu­ją asy­sten­tów ducho­wych Fran­cisz­kań­skie­go Zako­nu Świec­kich 74,3; przy­cho­dzą z pomo­cą bra­ciom znaj­du­ją­cym się w trud­no­ściach con 76,2; wobec bra­ci opusz­cza­ją­cych Zakon 76,4; wyda­ją dekla­ra­cję o opusz­cze­niu przez bra­ta klasz­to­ru 77,1; mają wła­dzę usu­wa­nia nowi­cju­sza 78; kie­ru­ją dzia­łal­no­ścią eko­no­ma i pobor­cy 81,2; mia­nu­ją odpo­wied­nich przed­sta­wi­cie­li praw­nych 82; zakaz peł­nie­nia urzę­du eko­no­ma lub pobor­cy 84,1; odpo­wie­dzial­ność za podej­mo­wa­ne akty admi­ni­stra­cyj­ne 87,1; wyda­ją pozwo­le­nie na zarzą­dza­nie przez bra­ta mająt­kiem oso­by spo­za Zako­nu 87,2; wyzna­cza­ją, koor­dy­nu­ją, kie­ru­ją dzia­łal­no­ścią misyj­ną 92,1; kie­ru­ją misją peł­nio­ną w róż­no­ra­ki spo­sób 93,1; popie­ra­ją dzia­łal­ność kul­tu­ral­ną i bada­nia nauko­we 106,2; wyda­ją pozwo­le­nia na publi­ka­cje nauko­we 106,3; a bra­cia, któ­rzy otrzy­ma­li spe­cjal­ny cha­ry­zmat 110,2; kie­ru­je, pobu­dza roz­wój i koor­dy­nu­je dzia­łal­no­ścią pro­win­cji lub kusto­dii 112,2; zapew­nia­ją jak naj­więk­szą współ­pra­cę w ramach kon­fe­ren­cji i fede­ra­cji 113,3; podej­mu­ją współ­pra­cę z całą rodzi­ną fran­cisz­kań­ską 113,4; powie­rza­ją bra­ciom obo­wiąz­ki 115,1; przy­go­to­wu­ją wystar­cza­ją­cą licz­bę bra­ci bie­głych i doświad­czo­nych do pro­wa­dze­nia dzieł Zako­nu 115,3; posłu­szeń­stwo w peł­nie­niu zadań 116,1; wizy­tu­ją i nad­zo­ru­ją dzia­łal­ność apo­stol­ską 116,2; nad­zo­ru­ją pro­wa­dze­nie reje­strów i ksiąg para­fial­nych 118,3; przed­sta­wia­ją ordy­na­riu­szo­wi miej­sca kan­dy­da­tów na pro­bosz­czy i wika­riu­szy para­fial­nych 118,4; przyj­mu­ją kan­dy­da­tów  do Zako­nu V-c; zatwir­dza­ją  regu­la­min domu for­ma­cji wspól­ne­go dla wie­lu obsza­rów admi­ni­stra­cyj­nych 130,4; domy for­ma­cji uwa­ża­ją za ser­ce Zako­nu 131,1; dia­log, ducho­we poro­zu­mie­nie i współ­pra­ca z gwar­dia­na­mi i brać­mi w for­ma­cji 132,1; a udo­wod­nio­ne nad­uży­cia u bra­ci w for­ma­cji 136,3; doko­nu­ją oce­ny przy­mio­tów kan­dy­da­ta do postu­la­tu 144,1; posia­da­ją wła­dzę przyj­mo­wa­nia do postu­la­tu 145; mogą pozwo­lić by gru­pa nowi­cju­szy prze­by­wa­ła przez jakiś czas w innym domu Zako­nu 150,3; udzie­la­ją pozwo­le­nia na przy­spie­sze­nie pierw­szej pro­fe­sji 151,2; dopusz­cza­ją do pro­fe­sji nowi­cju­sza znaj­du­ją­ce­go się w nie­bez­pie­czeń­stwie śmier­ci 151,3; mogą prze­dłu­żyć okres pró­by nowi­cjac­kiej 151,4; prze­pro­wa­dza­ją skru­ty­nia przed pro­fe­sją cza­so­wą 154,2; a odby­wa­nie nowi­cja­tu poza rodzi­mą pro­win­cją lub kusto­dią 154,3; przyj­mu­ją pro­fe­sję cza­so­wą 156,1; podej­mu­ją decy­zję o wyda­le­niu z Zako­nu pro­fe­sów cza­so­wych 160,2; mogą prze­dłu­żyć okres pro­fe­sji cza­so­wej 161,2; przyj­mu­ją pro­fe­sję uro­czy­stą 162,2; doko­nu­ją roze­zna­nia co do pod­ję­cia spe­cja­li­za­cji w post­no­wi­cja­cie 166; doko­nu­ją roze­zna­nia z kan­dy­da­ta­mi do świę­ceń 167; wpro­wa­dza­ją w litur­gicz­ną posłu­gę lek­to­ra­tu i ako­li­ta­tu 169; a dopusz­cze­nie kan­dy­da­ta do świe­ceń prze­by­wa­ją­ce­go poza rodzi­mą pro­win­cją lub kusto­dią 170,3; prze­sy­ła­ją zaświad­cze­nie o otrzy­ma­niu świę­ceń 171; tro­ska o for­ma­cję usta­wicz­ną po pierw­szym peł­nym włą­cze­niu bra­ta do bra­ter­skiej wspól­no­ty 174,1; trosz­czą się, by bra­cia odby­wa­li stu­dia spe­cja­li­stycz­ne w ramach for­ma­cji ustawicznej176; umoż­li­wia­ją bra­ciom uczest­nic­two w ini­cj­ty­wach bra­ter­skich i dusz­pa­ster­skich  for­ma­cji usta­wicz­nej orga­ni­zo­wa­nej w róż­nych realiach kul­tu­ro­wych Zako­nu  177; dostar­cza­ją sto­sow­nych pomo­cy do for­ma­cji usta­wicz­nej 178,1; spo­sób spra­wo­wa­nia wła­dzy VI-c; w opi­sie Fran­cisz­ka VI-g; ich posłu­ga według Fran­cisz­ka VI-h; posłu­ga wła­dzy 179 oraz 181,1; zobo­wią­za­ni do wyzna­nia wia­ry i przy­sie­gi wier­no­ści przed obję­ciem urzę­du 181,1; są prze­ło­żo­ny­mi wyż­szy­mi 181,2; kry­te­ria waż­no­ści podej­mo­wa­nych aktów praw­nych 182; wybór ogra­ni­czo­ny do dwóch bez­po­śred­nio nastę­pu­ją­cych po sobie kaden­cji 189,3; bli­ska łącz­ność z brać­mi 191,1; wizy­ta­cja kano­nicz­na visi­ta 191,2; zobo­wią­za­ni do rezy­den­cji 192,1; korzy­sta­nie z pomo­cy wika­riu­szy 192,2 oraz 192,3;  współ­pra­cu­ją z kon­fe­ren­cja­mi prze­ło­żo­nych wyż­szych oraz kon­fe­ren­cja­mi bisku­pów 222.
  • MINORITAS: ewan­ge­licz­na war­tość sta­no­wią­ca fun­da­ment toż­sa­mo­ści Zako­nu I-c; cecha cha­rak­te­ry­stycz­na 1,4; a wza­jem­ne posłu­szeń­stwo 12,5; w wyko­ny­wa­niu codzien­nych posług domo­wych 65,3; w zarzą­dza­niu dobra­mi 80; wyra­ża wła­ści­we fran­cisz­kań­skie­mu cha­ry­zma­to­wi walo­ry w misji 90,1; w goto­wo­ści słu­że­nia Kościo­ło­wi 90,2; w goto­wo­ści pozo­sta­wie­nia prac prze­sta­rza­łych lub mniej odpo­wied­nich 93,3; w pro­wa­dze­niu para­fii  i dzia­łal­no­ści 100,1; bra­cia pod­czas for­ma­cji powin­ni nauczyć się 138,3.
  • MISJA (*DZIAŁALNOŚĆ APOSTOLSKA/DUSZPASTERSKA *PRACA): pro­wa­dzo­na z ewan­ge­licz­ną pro­sto­tą, cha­rak­te­ry­zu­ją­ca bra­ter­ską wspól­no­tę 1,2; poszu­ku­ją­ca obec­no­ści Boga 2; a wię­zy posłu­szeń­stwa 13,3; któ­rej fun­da­men­tem jest życie w zjed­no­cze­niu z Bogiem II-a; bra­ter­ska wspól­no­ta zaan­ga­żo­wa­na w Koście­le 54,3; przez popie­ra­nie wza­jem­nych kon­tak­tów mię­dzy brać­mi 56,1; Jezu­sa IV-a; Apo­sto­łów IV-b; pierw­szych bra­ci IV-c; w łącz­no­ści z Kościo­łem oraz w posłu­szeń­stwie mini­strom IV-d; prze­ży­wa­na w spo­sób ewan­ge­licz­ny IV-f; wśród nie­chrze­ści­jan IV-g; gło­szo­na życiem IV-h; gło­szo­na czy­na­mi (przez podej­mo­wa­ną pra­cę) IV-i oraz 109; z poko­rą przy­pi­sy­wa­na Bogu IV-j; Chry­stu­sa i Kościo­ła 88,1; przez pro­fe­sję rad ewan­ge­licz­nych 88,2 oraz 89; przez gło­sze­nie Ewan­ge­lii całe­mu świa­tu i wszel­kie­mu stwo­rze­niu 88,3; powin­na wyra­żać wła­ści­we fran­cisz­kań­skie­mu cha­ry­zma­to­wi kon­wen­tu­al­ne­mu walo­ry bra­ter­skiej wspól­no­ty 90,1; wyko­ny­wa­na z poko­rą bra­ci mniej­szych 90,2; tak, aby nie gasić lub osła­bić ducha modli­twy i poboż­no­ści 91; podej­mo­wa­na w bra­ter­skiej zgo­dzie i we wza­jem­nej współ­pra­cy 92,1; pla­no­wa­na i wyko­ny­wa­na, aby dawać wyraz bra­ter­skiej wspól­no­ty zjed­no­czo­nej i prze­ja­wia­ją­cej ini­cja­ty­wę  92,3; w róż­no­ra­ki spo­sób 93,1; przy­sto­so­wa­na do cza­sów i posłu­gu­jąc się narzę­dzia­mi wytwo­rzo­ny­mi przez postęp kul­tu­ral­ny 93,2; żad­na for­ma nie powin­na być obca 93,3; a Eucha­ry­stia  97,1; a pozo­sta­łe sakra­men­ty i prak­ty­ki poboż­no­ści ludo­wej 97,2; w spra­wo­wa­niu sakra­men­tu poku­ty i pojed­na­nia 97,3; wśród tych, któ­rzy się odda­li­li od wia­ry lub od Kościo­ła 98,1; wśród cho­rych 98,2; w szpi­ta­lach, wię­zie­niach i wśród zepchnię­tych na mar­gi­nes spo­łe­czeń­stwa 101; przez nowe meto­dy ewan­ge­li­za­cji 102,1; dla ludzi róż­nych kul­tur i uwa­run­ko­wań spo­łecz­nych 102,2; wśród ludzi innych kul­tur, wyznań chrze­ści­jań­skich i reli­gii oraz nie­wie­rzą­cych 102,3; wśród grup kościel­nych 103,1; wśród Fran­cisz­kań­skie­go Zako­nu Świec­kich 103,2; Rycer­stwa Nie­po­ka­la­nej 103,4; przez popie­ra­nie spra­wie­dli­wo­ści spo­łecz­nej 105,1 oraz 105,2; w dzia­łal­no­ści wycho­waw­czej 107,1; przez dzie­ła spo­łecz­ne i cha­ry­ta­tyw­ne 108; przez wybór nowych form misji, któ­re peł­niej wyra­ża­ją aspekt pro­roc­ki bra­ter­skiej wspól­no­ty 111; w ogól­nym usta­le­niu metod przez kapi­tu­ły pro­win­cjal­ne i kusto­dial­ne 112,1; we wspól­nym przy­ję­ciu zobo­wią­zań przez obsza­ry admi­ni­stra­cyj­ne 113,2; apo­stol­ska bra­ci 119,2; życie fra­n­ci­sz­ka­ń­sko-kon­we­n­tu­­a­l­ne samo w sobie 120,1; prze­kra­cza­ją­ca gra­ni­ce wła­snej kul­tu­ry 120,1; kształ­to­wa­nie wraż­li­wo­ści misyj­nej 120,1 oraz 120,2; bra­cia powo­ła­ni do podej­mo­wa­nia wyzwań oraz zadań ewan­ge­li­za­cji prze­kra­cza­ją­cych gra­ni­ce wła­snej kul­tu­ry 121,1; a Sekre­ta­riat Gene­ral­ny do spraw Ani­ma­cji Misyj­nej 125,4 oraz 125,5; pro­wa­dzo­na przez Zakon i przy­swa­ja­na przez bra­ci w for­ma­cji 132,2; w pro­ce­sie oczysz­cza­nai i roz­wo­ju pod­czas for­ma­cji 136,1; czer­pią­ca siłę z podwój­ne­go sto­łu Sło­wa Boże­go i Eucha­ry­stii 137,2; obo­wią­zek for­ma­cji bra­ci do jej pod­ję­cia 137,6; do sty­lu życia kon­wen­tu­al­ne­go pod­czas for­ma­cji 138,4; w post­no­wi­cja­cie 158 oraz 164,2; przez for­ma­cję spe­cja­li­stycz­ną i dusz­pa­ster­ską 165; w wyko­ny­wa­nej posłu­dze wła­dzy przez kapi­tu­ły, mini­strów, kusto­szy i gwar­dia­nów 179; zba­da­na pod­czas wizy­ta­cji kano­nicz­nej 191,3.
  • MISJA DO NARODÓW: przy­go­to­wa­nie misjo­narz 122,1; a Sekre­ta­riat Gene­ral­ny do spraw Ani­ma­cji Misyj­nej 125,4.
  • MŁODZEŻ FRANCISZKAŃSKA: pro­mo­wa­na przez bra­ci 103,3.
  • MODLITWA (*MODLITWA WSPÓLNOTOWA; *MODLITWA LITURGICZNA): do Ojca II-b; wytrwa­ła II-c; inspi­ro­wa­na Wcie­le­niem Syna Boże­go II-d; roz­wa­ża­nie męki i śmier­ci Jezu­sa II-e; do Ducha Świę­te­go II-g; do Bożej Rodzi­ciel­ki, Mryi II-j; źró­dło zjed­no­cze­nia II-l; a zacho­wa­nie czy­sto­ści 25,2; a tro­ska o nale­ży­ty poziom życia ducho­we­go 34,3; Fran­ci­szek jako czło­wiek będą­cy modli­twą 34,3; z wdzięcz­nym uspo­so­bie­niem i czy­stym ser­cem 34,4; jak naj­ści­ślej łączyć ją z pra­cą 35,1; trosz­cyć się by owoc zjed­no­cze­nia z Bogiem roz­wi­jać w życiu codzien­nym przez prak­ty­ko­wa­nie cnót 35,2; ado­ra­cja eucha­ry­stycz­na 42; maryj­na  46,1; prak­ty­ki mają­ce swe źró­dło w tra­dy­cji Zako­nu 48,1; prak­ty­ki poboż­no­ści ludo­wej wła­ści­we róż­nym naro­dom i kul­tu­rom 48,1; nad­zwy­czaj­ne dni modlitw zarzą­dzo­ne przez mini­strów i kusto­szy 53,2; mini­stro­wie, kusto­sze i gwar­dia­nie niech zapew­nią na nią odpo­wied­ni czas i zabie­ga­ją o jej wła­ści­wy poziom 59,1; jako ewan­ge­li­za­cja 89; uświę­ca i czy­ni wydat­niej­szą całą ich dzia­łal­ność 91; prze­mie­nia­ją­ca od wewnątrz 94; a posłu­ga Sło­wa 96,4; a wraż­li­wość misyj­na 120,1oraz 120,2; o powo­ła­nia V-d oraz 139,2; a ani­ma­cja powo­ła­nio­wa 139,3; w postu­la­cie 143,1; w nowi­cja­cie 148; w opi­sie posta­ci Mini­stra gene­ral­ne­go według Fran­cisz­ka VI-e.
  • MODLITWA LITURGICZNA: jako wyraz kon­wen­tu­ali­zmu 1,5; przy­go­to­wa­nie przez gor­li­we stu­dium tek­stów litur­gicz­nych 40,1; niech spra­wu­ją  z odda­niem 40,2; zgod­nie z prze­pi­sa­mi Kościo­ła 40,2; mając na wzglę­dzie odmien­ność obrząd­ków 40,2; doce­nia­jąc bogac­two Kościo­łów miej­sco­wych 40,2; dając miej­sce na jej róż­no­rod­ność i odpo­wied­nie przy­sto­so­wa­nie 40,2; zacho­wa­nie prze­pi­sów kalen­da­rza i rytu­ału zakon­ne­go 40,3; moż­li­wość posłu­gi­wa­nia się msza­łem, rytu­ałem i kalen­da­rzem Kościo­łów par­ty­ku­lar­nych 40,3; tro­ska o naczy­nia i sprzę­ty litur­gicz­ne 40,5; a Kościo­ły sui iuris, 41;wszyscy bra­cia bedą uczest­ni­czyć 65,1; w kościo­łach i sank­tu­ariach obsłu­gi­wa­nych przez bra­ci 95; w postu­la­cie 143,1.
  • MODLITWA WSPÓLNOTOWA: jako wyraz kon­wen­tu­ali­zmu 1,5; jej porzą­dek usta­la­ny na kapi­tu­le klasz­tor­nej 40,4; ado­ra­cja eucha­ry­stycz­na 42; dzie­le­nie się Sło­wem Bożym 43,4; wszy­scy bra­cia będą uczest­ni­czyć 65,1.
  • MODLITWY ZA ZMARŁYCH: comie­sięcz­ne 71,4; corocz­ne  71,5; usta­lo­ne przez sta­tu­ty 71,6.

N

  • NABOŻEŃSTWA (*CELEBRACJE) LITURGICZNE: wszy­scy bra­cia będą gor­li­wie wspól­nie uczest­ni­czyć 65,1.
  • NADZIEJA: a zjed­no­cze­nie z Bogiem II-l; prze­zwy­cię­ża­jąc trud­no­ści jej mocą 35,3; a sio­stra śmierć 51,3.
  • NAJŚWIĘTSZA MARYJA PANNA (*NIEPOKALANA DZIEWICA MARYJA): Jej ubó­stwo I-g; sze­rzyć kró­le­stwo Chry­stu­so­we pod Jej opie­ką 1,5; odnie­sie­nie do życia w czy­sto­ści 25,2; cześć odda­wa­na przez św. Fran­cisz­ka II-j; Jej kult 46,1; w tajem­ni­cy Nie­po­ka­la­ne­go Poczę­cia 46,2; spo­sób powie­rze­nia się Jej bra­ci 46,3; prak­ty­ki pokut­ne przed Jej uro­czy­sto­ścią 53,1; koron­ka fran­cisz­kań­ska noszo­na na Jej cześć 67,1; synow­ska cześć odda­wa­na przez bra­ci w for­ma­cji 137,7.
  • NAPOMNIENIE BRATERSKIE: na kapi­tu­le klasz­tor­nej 57,3.
  • NAŚLADOWANIE (UPODOBNIENIE SIĘ DO) CHRYSTUSA (*JEZUS CHRYSTUS): a zacho­wy­wa­nie Jego Ewan­ge­lii I-e; ubó­stwo i poko­ra jako mino­ri­tas 1,4; owo­ce poku­ty w pod­ję­ciu krzy­ża II-k; w duchu poku­ty upo­dab­niać się do Nie­go 49,1; naśla­do­wać przy­kład V-e; podą­żać za Nim V-h; for­ma­cja jako pro­ces wzra­sta­nia i towa­rzy­sze­nia 126,2; cał­ko­wi­te 126,3; jest pierw­szo­pla­no­wym zada­niem Zako­nu 127; pod­sta­wo­wym obo­wiąz­kiem bra­ci odby­wa­ją­cych for­ma­cję 137,1; nauczyć się pro­wa­dzić życie ewan­ge­licz­ne rozu­mie­ne jako pój­ście za Nim 138,3; a post­no­wi­cjat 158; dosta­tecz­ny sto­pień doj­rza­ło­ści na dro­dze auten­tycz­ne­go pój­ścia za Nim 161,1; cel for­ma­cji usta­wicz­nej 173; w modli­twie Fran­cisz­ka VI-a.
  • NAUKA (STUDIUM): jako misja 106,1; popie­ra­na przez mini­strów i kusto­szy 106,2.
  • NIŻSZE SEMINARIUM: usta­no­wie­nie 142,1; życie 142,2; nauka 142,3.
  • NOWICJAT: według Fran­cisz­ka V-c; usta­na­wia­nie, prze­nie­sie­nie, znie­sie­nie 129,2; pra­wo przy­ję­cia 147; zada­nia 148; przy­ję­cie do Zako­nu 149; roz­po­czę­cie publicz­ne według rytu­ału zakon­ne­go i sta­tu­tów pro­win­cjal­nych 150,1; przez dwa­na­ście mie­się­cy w klasz­to­rze na ten cel praw­nie prze­zna­czo­nym 150,2; mini­ster lub kustosz może pozwo­lić na cza­so­wy pobyt gru­py nowi­cju­szy w innym domu Zako­nu 150,3; w dro­dze wyjąt­ku w innym klasz­to­rze Zako­nu 150,4; nie­obec­ność trwa­ją­ca dłu­żej niż trzy mie­sią­ce 151,1; prze­dłu­że­nie okre­su pró­by 151,4; pogłę­bie­nie for­ma­cji zapo­cząt­ko­wa­nej w postu­la­cie 152,1; zabra­nia się podej­mo­wa­nia stu­diów 152,2; odpo­wied­nia łącz­ność z wła­sną rodzi­ną 152,3; odpo­wie­dzial­ność spo­czy­wa na mistrzu 152,4; powrót do Zako­nu w przy­pad­ku wystą­pie­nia kan­dy­da­ta po ukoń­cze­niu nowi­cja­tu 155.

O

  • OBOWIĄZKI (*URZĘDY): urzę­dy w szer­szym zna­cze­niu 186,5; nada­je się przez balo­ta­cję lub nomi­na­cję 188,3; cza­so­kres ich spra­wo­wa­nia 190,2 oraz 190,3; zrze­cze­nie się 193,1 oraz 193,2; wszyst­kie są usu­wal­ne 194,1; zgod­nie ze sta­tu­ta­mi gene­ral­ny­mi nale­ży je usta­na­wiać dla roz­po­try­wa­nia róż­nyh zagad­nień 206.
  • OBSZAR ADMINISTRACYJNY: ogól­ny ter­min na okre­śle­nie pro­win­cji i kusto­dii 30,3; powin­ny opra­co­wać pro­gram spe­cy­ficz­nej for­ma­cji 141; powin­ny zadbać o zor­ga­ni­zo­wa­nie for­ma­cji usta­wicz­nej 175,1.
  • ODDALENI: od wia­ry lub od prak­tyk życia chrze­ści­jan­skie­go oraz od Kościo­ła 98,1.
  • ODWIEDZINY BRATERSKIE (WIZYTA BRATERSKA): przez mini­strów i kusto­szy 191,1.
  • OFIARY: prze­zna­czać zgod­nie z celem 19.
  • OPUSZCZENIE ZAKONU: a zacho­wa­nie rela­cji bra­ter­skich 76,3.
  • ORDYNARIUSZ MIEJSCA: wła­dza paster­ska 12,4; wyda­je pisem­ne pozwo­le­nie na utwo­rze­nie sta­łej obec­no­ści jakiejś pro­win­cji lub kusto­dii na tere­nie innej pro­win­cji lub kusto­dii  29,1; zasię­gnię­cie jego rady przed znie­sie­niem klasz­to­ru 33,4; pozwo­le­nie na gło­sze­nie kazań 96,5; pozwo­le­nie na doko­ny­wa­nie publi­ka­cji nauko­wych 106,3; współ­pra­ca mini­strów i kusto­szy 113,4; dosto­so­wa­nie się do jego wska­zań dusz­pa­ster­skich 117; zawar­cie umo­wy przy przyj­mo­wa­niu para­fii 118,2; jurys­dyk­cja w tym co doty­czy obo­wiąz­ków paster­skich 118,3; mia­nu­je pro­bosz­cza po doko­na­niu pre­zen­ta­cji przez mini­stra lub kusto­sza 118,4; mia­nu­je wika­riu­sza para­fii po doko­na­niu pre­zen­ta­cji przez mini­stra lub kusto­sza 118,4.
  • OSOBA PRAWNA: Zakon, pro­win­cje, kusto­die, klasz­to­ry nale­ży zare­je­stro­wać według prze­pi­sów pra­wa cywil­ne­go 82; pono­si odpo­wie­dzial­ność za doko­ny­wa­ne czyn­no­ści 87,1.

P

  • PANOWANIE NAD SOBĄ: w zacho­wa­niu czy­sto­ści 25,1.
  • PANOWANIE: odrzu­ce­nie go przez bra­ci jako posta­wy prze­ciw­nej mino­ri­tas 1,4; a bra­ter­ska wspól­no­ta III-c.
  • PAPIEŻ: cały Zakon i poszcze­gól­ni bra­cia pod­le­ga­ją mu bez­po­śred­nio 3; należ­ne mu posłu­szeń­stwo bra­ci na mocy ślu­bu 12,1; zatwier­dził i uwie­rzy­tel­nił Regu­łę VI-b.
  • PAPIEŻ HONORIUSZ III: zatwier­dze­nie Regu­ły  5,1; zatwier­dził i uwie­rzy­tel­nił Regu­łę świę­te­go Fran­cisz­ka VI-b.
  • PARAFIA: pro­wa­dzo­na w duchu służ­by Kościo­ło­wi 100,1; moż­li­wość pro­wa­dze­nia życia bra­ter­skie­go warun­kiem jej przy­ję­cia 100,2; pro­ce­du­ra przy­ję­cia il pro­ces­so 118,1; zawar­cie pisem­nej umo­wy 118,2; pod­le­gła ordy­na­riu­szo­wi miej­sca w tym, co doty­czy obo­wiąz­ków paster­skich 118,3; jej reje­stry i księ­gi pozo­sta­ją pod nad­zo­rem ordy­na­riu­sza miej­sca a tak­że mini­strów, kusto­szy i gwar­dia­nów 118,3; powie­rzo­na pro­win­cji lub kusto­dii 118,4; odpo­wie­dzial­ność spo­czy­wa na pro­bosz­czu 118,5; zacho­wa­nie odpo­wied­niej rów­no­wa­gi pomię­dzy potrze­ba­mi dusz­pa­ster­ski­mi a wymo­ga­mi życia bra­ter­skie­go 118,6; zarzą­dza­nie jej mająt­kiem 118,6.
  • PIENIĄDZE: ich uży­wa­nie 22; nie żąda­jąc wyna­gro­dze­nia za pra­cę 90,2.
  • PISMO ŚWIĘTE (SŁOWO BOŻE): a Fran­ci­szek II-h; bra­cia niech codzien­nie kar­mią się z dwóch sto­łów 37,1; bra­cia niech pil­nie słu­cha­ją, czy­ta­ją, roz­wa­ża­ją i zgłę­bia­ją 43,1; jego nie­zna­jo­mość jest nie­zna­jo­mo­scią Chry­stu­sa 43,1; niech sto­su­ją odpo­wied­nie środ­ki 43,1; niech ze szcze­gól­ną pil­no­ścią roz­wa­ża­ją Ewan­ge­lię 43,2; przez inne nabo­żeń­stwa Sło­wa Boże­go 43,3; dzie­le­nie się Sło­wem Bożym 43,4; bra­ter­ska wspól­no­ta kar­mio­na Sło­wem Bożym la fra­ter­ni­tà 54,3; kaza­nie powin­no czer­pać z nie­go treść 96,2; codzien­nie posi­la for­mu­ją­cych się bra­ci 137,2; a ani­ma­cja powo­ła­nio­wa 139,3; w postu­la­cie 143,1.
  • PLANOWANIE (PLAN): usta­la­ne na kapi­tu­le klasz­tor­nej 57,3 oraz 64; eko­no­micz­ne 86,1; zadań misyj­nych 92,3; uchwa­lo­ny przez kapi­tu­łę 112,2; by przy­go­to­wać dosta­tecz­ną licz­bę bra­ci bie­głych i doświad­czo­nych 115,3; misyj­ne w nowych kul­tu­rach i krę­gach spo­łecz­nych 124,1; misyj­ne pro­win­cji 125,1; jego reali­za­cja wery­fi­ko­wa­na pod­czas wizy­ta­cji kano­nicz­nej 191,2.
  • POBORCA: wybie­ra­ny przez balo­ta­cję 81,2; pod kie­run­kiem mni­stów, kusto­szy oraz gwar­dia­nów 81,2; podej­mu­je dzia­łą­nia zgod­nie z wymo­ga­mi pra­wa 81,2; wła­ści­wa kapi­tu­ła powe­rzy mu całą admi­ni­stra­cję 83,2; zada­nia 83,3; łącze­nie z obo­wiąz­kiem eko­no­ma 83,5; nie moż­na łączyć z urzę­dem mini­stra i kusto­sza 84,1; w uza­sad­nio­nych przy­pad­kach peł­nio­ny przez gwar­dia­na 84,2; odpo­wie­dzial­ność za podej­mo­wa­ne czyn­no­ści 87,1.
  • POKORA (UNIŻENIE):  a mino­ri­tas I-c; w ule­gło­ści Kościo­ło­wi I-e; w naśla­do­wa­niu Chry­stu­sa 1,4; Jezu­sa Chry­stu­sa w tajem­ni­cy Wcie­le­nia II-d; tajem­ni­cy eucha­ry­stycz­nej II-f; w przy­ję­ciu „won­nych słów” Pana II-h; w modli­twach i bła­ga­niach II-k; jako owoc modli­twy 34,4; w pój­ściu przez świat IV-f; w ewen­tu­al­nych suk­ce­sach misyj­nych IV-j; w wyko­ny­wa­niu zajęć 90,2; w szko­le Chry­stu­sa IV-e; wzra­stać w niej pod­czas for­ma­cji V-h; w nowi­cja­cie  przez służ­bę ubogim148; oso­by Mini­stra gene­ral­ne­go według opi­su Fran­cisz­ka la VI-e.
  • POKÓJ: jego popie­ra­nie i budo­wa­nie jako cecha mino­ri­tas 1,4; jako aspekt pro­roc­kie­go  świa­dec­twa zapo­wia­da­ne­go prze pro­fe­sję zakon­ną 9,3; wkład wła­sne­go mająt­ku bra­ci na rzecz jego sze­rze­nia 21; nie­sio­ny świa­tu IV-f; gło­szo­ny przez bra­ci 96,3; a udział w ruchu eku­me­nicz­nym 104; jego walo­ry przy­swa­ja­ne w for­ma­cji post­no­wi­cjac­kiej 164,2.
  • POKUTA: a począt­ki Zako­nu I-a; w zamy­śle Fran­cisz­ka II-k; wytrwa­ła II-k; chrze­ści­jań­ska 49,1; a służ­ba ubo­gim 49,2; a asce­za 49,3 oraz 51,1; a uczyn­ki miło­sier­dzia wobec cia­ła i ducha 52,1; czy­ny z nią zwią­za­ne 52,1; okre­sy pokut­ne w Kościo­łach lokal­nych 52,2; okre­sy pokut­ne wła­ści­we Zako­no­wi 53,1; nad­wzwy­czaj­ne dni według zarzą­dzeń mini­strów i kusto­szy 53,2; gło­szo­na przez pierw­szych bra­ci IV-c; a gło­sze­nie Ewan­ge­lii 96,3; kształ­to­wa­na pod­czas for­ma­cji 137,4; w nowi­cja­cie 148.
  • POSŁUGA SŁOWA: pierw­szych bra­ci IV-c; w łącz­no­ści z Kościo­łem IV-d; mieć na wzglę­dzie dobro ludzi IV-e; prze­mie­niać od wewnątrz 94; w ogól­no­ści 96,1; a przy­go­to­wa­nie bra­ci 96,2 oraz 96,4; a uka­zy­wa­nie tajem­ni­cy Chry­stu­sa i jego Ewan­ge­lii 96,3; pozwo­le­nie  96,5; pro­wa­dze­nie misji ludo­wych 101.
  • POSŁUSZEŃSTWO: według Fran­cisz­ka I-f; okre­śle­nie 10,1; umac­nia ludz­ką god­ność 10,2; Kościo­ło­wi 11; papie­żo­wi 12,1; mini­strom, kusto­szom i gwar­dia­nom 12,2; we wzyst­kim tym, co nie jest prze­ciw­ne Ewan­ge­lii, ich wła­sne­mu sumie­niu, Regu­le i Kon­sty­tu­cjom 12,3; ordy­na­riu­szom miej­sca 12,4; sobie nawza­jem 12,5; w spo­sób aktyw­ny i z poczu­ciem odpo­wie­dzial­no­ści 13,2 oraz 59,1; wyko­rzy­sty­wać wła­sne talen­ty w wier­no­ści natchnie­niom Ducha Świę­te­go 13,2; w pro­wa­dzo­nej misji 13,3; w koor­dy­no­wa­niu dzia­łal­no­ści każ­de­go z osob­na 13,3; praw­dzi­we i świę­te w życiu bra­ter­skiej wspól­no­ty III-c; o szcze­gól­nym wyra­zie III-d; w misji gło­sze­nia kazań IV-d; w wyko­ny­wa­niu obo­wiąz­ków 116,1; przez szcze­re zaan­ga­żo­wa­nie we wła­sną for­ma­cję V-h; mini­strom we wszyst­kim, co przy­rze­kli Panu zacho­wy­wać VI-d.
  • POST: dobro­wol­ny 52,1; a wła­ści­we Zako­no­wi okre­sy poku­ty 53,1.
  • POSTNOWICJAT: według Fran­cisz­ka V-f; usta­na­wia­nie i zno­sze­nie 129,3; jego opis 158; w teo­lo­gicz­nej szko­le tra­dy­cji fran­cisz­kań­skiej 164,1; for­ma­cja fran­cisz­kań­ska 164,2; do współ­pra­cy z gru­pa­mi fran­cisz­kań­ski­mi 164,3; for­ma­cja spe­cja­li­stycz­na i dusz­pa­ster­ska 165; zdo­by­wa­nie umie­jęt­no­ści i przy­go­to­wa­nia zawo­do­we­go 166.
  • POSTULAT: for­ma­cja począt­ko­wa do życia fran­cisz­kań­skie­go 128;2; roz­po­czę­cie for­ma­cji do peł­nie­nia posłu­gi sakra­men­tal­nej 128,3; zakła­da­nie i zno­sze­nie domu postu­la­tu 129,1; cha­rak­te­ry­sty­ka 143,1; czas trwa­nia 143,2; wymo­gi sta­wia­ne kan­dy­da­tom do dopusz­cze­nia 144,1 oraz 144,2; wyma­ga­ne świa­dec­twa i doku­men­ty i cer­ti­fi­ca­ti 145; pisem­ne oświad­cze­nie o wyko­ny­wa­niu pra­cy tytu­łem dar­mo­wym 146; brat odpo­wie­dzial­ny 147; kon­ty­nu­acja zdo­by­te­go doświad­cze­nia w nowi­cja­cie 152,1.
  • POWOŁANIE: wspól­ne, któ­re łączy wszyt­kich bra­ci 1,3.
  • POZWOLENIE NA DRUK (*POZWOLENIE NA PUBLIKACJĘ): koniecz­ne pozwo­le­nia na publi­ka­cje nauko­we z zakre­su reli­gii i moral­no­ści 106,3.
  • PRACA (*MISJA* DZIAŁALNOŚĆ BRACI):  obo­wią­zek bra­ci 17,1; pozwa­la się bra­ciom mieć narzę­dzia przy­dat­ne w rze­mio­śle 17,1; jako misja IV-i oraz 109; aby nie gasić lub osła­bić ducha modli­twy i poboż­no­ści 91; wier­nie i poboż­nie 110,1; zapra­wiać się do niej pod­czas for­ma­cji 136,4; w nowi­cja­cie 148; for­ma­cja spe­cja­li­stycz­na i dusz­pa­ster­ska 165.
  • PRAWO (*UPRAWNIENIA): udzia­łu w kapi­tu­le klasz­tor­nej 57,4; gło­su czyn­ne­go i bier­ne­go (pozba­wie­nie) 77,1; moż­li­wość  dobro­wol­ne­go opusz­cze­nia Zako­nu przed wyda­le­niem 79,2;  pro­fe­sów cza­so­wych 159; kapi­tul­ne 225,1; 228,1 oraz 228,2; w pro­win­cji 228,2; przy­zna­ne szcze­gól­nym przy­wi­le­jem dla Świę­te­go Kon­wen­tu w Asy­żu i Kusto­dii Asy­skiej 228,3; zgod­nie z umo­wą zawar­tą dla bra­ci prze­by­wa­ją­cych poza pro­win­cją lub kusto­dią 228,4.
  • PREPOSTULAT: mogą go usta­na­wiać pro­win­cje i kusto­die 142,4.
  • PROBOSZCZ: przed­sta­wia­ny ordy­na­riu­szo­wi miej­sca przez mini­stra lub kusto­sza 118,4; kon­sul­to­wa­ny przed przed­sta­wie­niem kan­dy­da­ta na wika­riu­sza para­fial­ne­go 118,4; bez­po­śred­nio odpo­wie­dzial­ny za para­fię 118,5; zwra­ca się o pomoc do gwar­dia­na 118,5; posia­da kom­pe­ten­cjie okre­ślo­ne sta­tu­ta­mi 118,6; jego obo­wią­zek współ­pra­cy 118,7; okre­so­we spra­woz­da­nie dusz­pa­ster­skie i admi­ni­stra­cyj­ne przed­sta­wia­ne na kapi­tu­le i dys­ku­to­wa­ne 118,7; wydat­ki nad­zwy­czaj­ne na znacz­ną sumę 118,8; pla­no­wa­ne dłu­go­ter­mi­no­we zada­nia dusz­pa­ster­skie anga­żu­ją­ce w posłu­gę bra­ter­ską wspól­no­tę 118,9; urząd usu­wal­ny, jed­nak powi­nien cie­szyć się pew­ną sta­ło­ścią 118,10.
  • PROFESJA CZASOWA (*PROFESJA ZAKONNA): prze­ka­za­nie zarzą­du  mająt­ku 15,1; zachę­ta do odmó­wie­nia pry­wat­nie jutrz­ni i nie­szpo­rów z litur­gii godzin albo ofi­cjum z Ojcze nasz 39,2 (Wariant B); przy­spie­sze­nie jej zło­że­nia 151,2; nowi­cju­sza znaj­du­ją­ce­go się w nie­bez­pie­czeń­stwie śmier­ci 151,3; dopusz­cze­nie 153,1; wnie­sie­nie proś­by na piśmie 153,3; opi­nia for­ma­to­rów 154,1; prze­pro­wa­dze­nie skru­ty­niów 154,2; przy­ję­ta przez mini­stra lub kusto­sza 156,1; czas trwania157; zobo­wią­zu­je do zacho­wa­nia Regu­ły i Kon­sty­tu­cji 159; upraw­nie­nia 159; a uczest­nic­two w kapi­tu­łach klasz­tor­nych 159; a odej­ście z Zako­nu pro­fe­sa o ślu­bach cza­so­wych 160,1; a wyda­le­nie z Zako­nu 160,2; jej prze­dłu­że­nie 161,2.
  • PROFESJA SOLEMNA (*PROFESJA ZAKONNA):  defi­ni­tyw­ne włą­cze­nie do Zako­nu 4,2; zrze­cze­nie się wła­sno­ści mająt­ku aktu­al­nie posia­da­ne­go 15,2; obo­wią­zek odma­wia­nia litur­gii godzin albo pry­wat­nie ofi­cjum Ojcze nasz 39,1 (Wariant B); zamy­ka okres for­ma­cji począt­ko­wej do życia fran­cisz­kań­skie­go 128;2; przy­go­to­wa­nie do niej w post­no­wi­cja­cie 158; wyma­ga­ny dosta­tecz­ny sto­pień doj­rza­ło­ści 161,1; bez­po­śred­nie przy­go­to­wa­nie 161,3; wnie­sie­nie proś­by na piśmie 161,4; dopusz­cze­nie do jej zło­że­nia 162,1; przy­ję­ta przez mini­stra lub kusto­sza 162,2; moż­na dla słusz­nej przy­czy­ny przy­spie­szyć 162,2; nale­ży wpi­sać do księ­gi 162,2; w przy­pad­ku przej­ścia do/z inne­go insty­tu­tu zakon­ne­go 163,1.
  • PROFESJA ZAKONNA (*PROFESJA CZASOWA; *PROFESJA SOLEMNA): to samo powo­ła­nie oraz przy­ję­cie praw i obo­wiąz­ków 1,3 (Warian­ty A i B); okre­śle­nie  4,1; zobo­wią­zu­je do zacho­wa­nia Regu­ły, Kon­sty­tu­cji i sta­tu­tów 7,6; ślu­bów 9,1; a pogłę­bie­nie kon­se­kra­cji chrzciel­nej 9,1; zespo­le­nie z Kościo­łem i zbaw­czą misją Chry­stu­sa 9,2; pro­roc­kie świa­dec­two odno­wy świa­ta w Chry­stu­sie 9,3; bra­cia poświę­ca­ją się cał­ko­wi­cie Bogu 34,1; pro­roc­kie świa­dec­two żywej obec­no­ści Ducha Świę­te­go 34,2; a chrze­ści­jań­skie nawró­ce­nie 49,1; a asce­za 49,3; a misja Kościo­ła 88,2; wezwa­nie do cał­ko­wi­te­go poświę­ce­nia się misji 88,2; wno­si znacz­ny wkład w misję Kościo­ła 89; jest już misją 120,1; a for­ma­cja 138,1; nowi­cjat cza­sem przy­go­to­wa­nia do jej zło­że­nia 148; przgo­to­wa­nie i zło­że­nie w przy­pad­ku powo­tu 155; jej for­mu­ła 156,2; w post­no­wi­cja­cie 158.
  • PROGRAM (ZASADY) STUDIÓW: uzu­peł­nie­nie stu­dium cha­ry­zma­tu przez bra­ci kształ­cą­cych sie poza Zako­nem 128,5; a stu­dia wyż­sze o cha­rak­te­rze fran­cisz­kań­skim 168.
  • PROGRAM FORMACJI (Disce­po­la­to Fran­ce­sca­no): powi­nien  go mieć cały Zakon 130,1; okre­śla obo­wiąz­ki, kry­te­ria dobo­ru, upraw­nie­nia for­ma­to­rów 133; Sekre­ta­riat Gene­ral­ny do spraw For­ma­cji 134,3.
  • PROKURATOR GENERALNY: urząd gene­ral­ny 186,1; zada­nia  205.
  • PROSTOTA (SKROMNOŚĆ; UMIAR): ewan­ge­licz­na w pro­wa­dze­niu dzia­łal­no­ści misyj­nej przez bra­ter­ską wspól­no­tę 1,2; a ubó­stwo 14,4; w zarzą­dza­niu dobra­mi 16,1; a uży­wa­nie pie­nię­dzy 22; w rela­cjach 90,2; w obec­no­ści bra­ci 119,3; Fran­ci­szek kształ­cił nowych synów V-a; wzra­stać w niej w cza­sie for­ma­cji V-h; w for­ma­cji 138,3; w post­no­wi­cja­cie 164,2; w opi­sie Mini­stra gene­ral­ne­go według Fran­cisz­ka VI-e.
  • PROWINCJA: posia­da wła­sność 16,3; przy­cho­dzi z pomo­cą będą­cym w potrze­bie 20,1; sta­no­wi część Zako­nu 28,1; afi­lia­cja  28,1; skła­da się z klasz­to­rów 28,2 oraz 30,1; ist­nie­je na okre­ślo­nym tery­to­rium 28,2; jej sta­ła obec­ność na tere­nie inne­go obsza­ru admi­ni­stra­cyj­ne­go 29,1; może usta­na­wiać dele­ga­tu­ry 30,2; okre­śla­na za pomo­cą ogól­ne­go ter­mi­nu obszar admi­ni­stra­cyj­ny 30,3; wcho­dzi w skład kon­fe­ren­cji lub fede­ra­cji 31,1; zakła­da­nie, dzie­le­nie, przy­łą­cze­nie, połą­cze­nie, zno­sze­nie 32,1; kry­te­ria wyma­ga­ne do usta­no­wie­nia 32,2; kry­te­ria znie­sie­nia, łącze­nia, zjed­no­cze­nia 32,3; jest sto­sow­nym by posia­da­ła pustel­nię lub dom modli­twy 45,3; wyma­ga reje­stra­cji jako oso­ba praw­na  82; powin­na mieć przed­sta­wi­cie­la praw­ne­go 82; pro­wa­dzi jed­ną admi­ni­stra­cję 83,1; całą admi­ni­stra­cję powie­rza pobor­cy i eko­no­mo­wi 83,2; jej dobra sta­no­wią­ce mają­tek sta­ły 85,2; prze­ka­zu­je dani­nę na rzecz Zako­nu 85,4; udzie­la kon­kret­nej pomo­cy eko­no­micz­nej na potrze­by Zako­nu 85,4; powie­rza się jej para­fie 118,4; opra­co­wu­je pro­jekt misyj­ny 125,1; powin­na współ­pra­co­wać przy otwie­ra­niu nowych obec­no­ści misyj­nych 125,2; powo­łu­je komi­sję do spraw for­ma­cji 134,2; orga­ni­zu­je ani­ma­cję powo­ła­nio­wą 139,4; opra­co­wu­je pro­gram for­ma­cyj­ny dla kan­dy­da­tów wstę­pu­ją­cych w póź­niej­szym już wie­ku 141; może usta­no­wić pre­po­stu­lat 142,4; powin­na zadbać o zor­ga­ni­zo­wa­nie for­ma­cji usta­wicz­nej 175,1; naczel­na wła­dza spra­wo­wa­na przez kapi­tu­łę pro­win­cjal­ną 180,2.
  • PRZEDSTAWICIEL PRAWNY: obo­wią­zek 82.
  • PRZEŁOŻENI WYŻSI: okre­śle­nie 181,2; zatwier­dza­ją wybór na urząd mini­strów i kusto­szy 189,5.
  • PRZEWODNICZĄCY KONFERENCJI/FEDERACJI: wybie­ra­ni zgod­nie z wła­sny­mi sta­tu­ta­mi 220,3; powin­ni zostać okre­so­wo zwo­ła­ni przez Mini­stra gene­ral­ne­go 220,3; infor­mu­je wszyst­kich 221.
  • PUBLIKACJE NAUKOWE: na ich wyda­wa­nie bra­cia powin­ni otrzy­mać pozwo­le­nie ordy­na­riu­sza miej­sca i mini­stra lub kusto­sza 106,3.

R

  • RACHUNEK SUMIENIA: a życie poku­ty 50,2.
  • RADOŚĆ (*POGODNE/WDZIĘCZNE USPOSOBIENIE): ele­ment cha­rak­te­ry­zu­ją­cy bra­ter­ską wspól­no­tę 1,2; w rela­cjach bra­ter­skich 25,2; w służ­bie ubo­gim 49,2; przy wspól­nym sto­le i w cza­sie odpo­czyn­ku 65,2; w ewan­ge­li­za­cji 89; w oddzia­ły­wa­niu przez kościo­ły i sank­tu­aria obsłu­gi­wa­ne przez bra­ci 95; w ani­ma­cji powo­ła­nio­wej 139,1.
  • REGULAMIN FORMACJI: powi­nien mieć każ­dy dom for­ma­cji poszcze­gól­nej pro­win­cji i kusto­dii 130,3; powi­nien mieć każ­dy dom for­ma­cji wsól­ny dla wie­lu obsza­rów admi­ni­stra­cyj­nych 130,4.
  • REGUŁA: napi­sa­na przez Fran­cisz­ka  I-b; obja­wio­na przez Boga Fran­cisz­ko­wi I-d; zatwier­dzo­na przez papie­ża I-d; jej zna­cze­nie dla Fran­cisz­ka I-d; zin­ter­pre­to­wa­na przez Kon­sty­tu­cje 4,1; zatwier­dzo­na przez papie­ża Hono­riu­sza III a przez innych papie­ży obja­śnio­na 5,1; jej inter­pre­ta­cja I-e oraz 6,1; jako spo­sób życia 5,1; obo­wią­zu­je w sumie­niu 5,1; sta­no­wi pod­sta­wę życia i pra­wo­daw­stwa całe­go Zako­nu 5,2; jej pozna­nie i przy­swo­je­nie 5,3; pra­wa i dekre­ty w spra­wie wier­ne­go jej zacho­wa­nia 6,4; Ewan­ge­lia jej fun­da­men­tem 43,2; okre­sy poku­ty z jej naka­zu 53,1; powie­rzać bra­ciom obo­wiąz­ki z życiem według niej 115,1; wier­nie zacho­wy­wać ją przy speł­nia­niu obo­wiąz­ków 116,1; w for­ma­cji 138,5; nauczyć się jej w nowi­cja­cie 148; zatwier­dzo­na i uwie­rzy­tel­nio­na przez papie­ża VI-b.
  • REKOLEKCJE: każ­de­go roku wspól­ne przez pięć peł­nych dni 45,1; w inny spo­sób 45,1; pro­wa­dzo­ne przez bra­ci 101.
  • RELACJE: poszu­ki­wać w nich obec­no­ści Boga 2; a prze­ży­wa­nie czy­sto­ści 25; z nale­ży­tym sza­cun­kiem 26,1; sta­ra­jąc się o two­rze­nie zdro­wej i bez­piecz­nej atmos­fe­ry 26,1; czuj­ność wobec zja­wisk mają­cych wpływ na ich trans­for­ma­cję 55,1; pomię­dzy kul­tu­ra­mi 55,2; wza­jem­ne mię­dzy brać­mi dla umac­nia­nia jed­no­ści w życiu bra­ter­skim , for­ma­cji począt­ko­wej i usta­wicz­nej oraz dzia­łal­no­ści apo­stol­skiej 56,1; z ludź­mi innych kul­tur, wyznań chrze­ści­jań­skich i reli­gii oraz nie­wie­rzą­cy­mi 102,3; for­ma­cja jako dro­ga pro­gre­syw­ne­go oczysz­cze­nia i roz­wo­ju 136,1; a doj­rza­łość uczu­­cio­­wo-sek­su­­a­l­na 136,2; z wła­sną rodzi­ną (mło­dych prze­by­wa­ja­cych w niż­szym semi­na­riach) 142,2.
  • REWIZJA (OCENA) ŻYCIA; WERYFIKACJA: doko­ny­wa­na na kapi­tu­le klasz­tor­nej 57,3; kapi­tu­ła klasz­tor­na jej narzę­dziem 64.
  • RODZINA FRANCISZKAŃSKA:  jak roz­ło­ży­ste drze­wo III-i; a gościn­ność 66,4; podej­mo­wa­nie współ­pra­cy 72; a afi­lio­wa­ni i agre­go­wa­ni do Zako­nu 73,2; współ­pra­ca mini­strów i kusto­szy 113,4; a ini­cja­ty­wy ani­ma­cji powo­ła­nio­wej 139,5.
  • ROK SZABATOWY: a for­ma­cja usta­wicz­na 178,2.
  • ROZEZNAWANIE (*POSZUKIWANIE; ROZPOZNAWANIE): woli Bożej a posłu­szeń­stwo 10,1; wspól­no­to­we w spra­wie roz­po­rzą­dza­nia dobra­mi docze­sny­mi 14,3; nowych form ubó­stwa 23; dla zapew­nie­nia wła­ści­we­go pozio­mu życia bra­ter­skie­go 56,3; na kapi­tu­łach 57,1; wspól­no­to­we na kapi­tu­łach klasz­tor­nych 57,3; ini­cja­tyw poszcze­gól­nych bra­ci 58,1; w dzie­le­niu się talen­ta­mi z inny­mi wspól­no­ta­mi 92,2; w dzia­łal­no­ści misyj­nej 94; by przy­go­to­wać dosta­tecz­ną licz­bę bra­ci bie­głych i doświad­czo­nych 115,3; by udać się na misję do innych kul­tur i nowych krę­gów spo­łecz­nych 121,2; powo­ła­nia 128,2, 128,3, 128,4; a ani­ma­cja powołaniowa139,3; w niż­szych semi­na­riach 142,2; w postu­la­cie 143,1; w nowi­cja­cie 148; wery­fi­ko­wa­ne w post­no­wi­cja­cie 158; do posłu­gi mini­ste­rial­nej zwią­za­nej z przy­ję­ciem sakra­men­tu świę­ceń 167.
  • ROZMYŚLANIE (*ROZWAŻANIE): Regu­ły, pozo­sta­łych pism świę­te­go Fran­cisz­ka, źró­deł fran­cisz­kań­skich, dokumn­tów Zako­nu oraz Sto­li­cy Apo­stol­skiej doty­czą­cych Regu­ły 5,3; Sło­wa Boże­go 43,1; Ewan­ge­lii 43,2; codzien­nie, przy­naj­mniej przez pół godzi­ny 44; szcze­gó­ły okre­ślą sta­tu­ty pro­win­cjal­ne lub kusto­dial­ne 44; życia oraz pism świę­te­go Fran­cisz­ka 47,1; dla lep­sze­go prze­ka­zy­wa­nia prawd Bożych w kaza­niach  96,2 oraz 96,4.
  • RÓWNOWAGA DUCHOWA: a czy­stość 25,1.
  • RUCHY (*GRUPY) KOŚCIELNE: a misja bra­ci 103,1; a for­ma­cja począt­ko­wa 128,1.
  • RYCERSTWO NIEPOKALANEJ: pro­mo­wa­nie jego misji 103,4; sze­rze­nie jego zna­jo­mo­ści pośród ducho­wień­stwa die­ce­zjal­ne­go 103,5; a pod­trzy­my­wa­nie ducha misyj­ne­go 120,2; w post­no­wi­cja­cie 164,2.

S

  • SAKRAMENT POKUTY: a upo­dab­nia­nie się do Chry­stu­sa i czę­ste przyj­mo­wa­nie 50,1; a gło­sze­nie miło­sier­dzia Boga 97,3; spra­wo­wa­ny przez Bra­ci 97,3; czę­ste przy­stę­po­wa­nie w for­ma­cji 137,5.
  • SAKRAMENTY: a zacho­wa­nie czy­sto­ści 25,2; udzie­la­ne bra­ciom cho­rym 61,1; prze­mie­nia­ją od wewnątrz 94; któ­re wią­żą się z Eucha­ry­stią 97,2; a misja bra­ci 97,2; udzie­la­ne cho­rym 98,2.
  • SANKCJE: kano­nicz­ne 77,1; 77,2; 79,1.
  • SEKRETARIAT GENERALNY DO SPRAW ANIMACJI MISYJNEJ:  obo­wiąz­ki 125,4 oraz 125,5.
  • SEKRETARIAT GENERALNY DO SPRAW FORMACJI: obo­wiąz­ki 134,3; popie­ra i orga­ni­zu­je wspól­ne prak­ty­ki for­ma­cji usta­wicz­nej, tak­że w zakre­sie inter­kul­tu­ro­wym 175,2.
  • SEKRETARIATY GENERALNE: ich zada­nia 206. 
  • SEKRETARZ GENERALNY: urząd gene­ral­ny 186,1.
  • SEKRETARZ KUSTODII: urząd kusto­dial­ny 186,3.
  • SEKRETARZ PROWINCJALNY: urząd pro­win­cjal­ny 186,2.
  • SERAPHICUM, DOM FORMACJI I WYDZIAŁ TEOLOGICZNY ŚWIĘTEGO BONAWENTURY: opis 129,6; wyż­sze stu­dia o cha­rak­te­rze fran­cisz­kań­skim 168.
  • SIOSTRA ŚMIERĆ: przyj­mu­jąc ją z wia­rą i nadzie­ją 51,3.
  • SKROMNOŚĆ (UMIAR): a ubó­stwo 14,4; a zarzą­dza­nie dobra­mi 16,1; a uży­wa­nie pie­nię­dzy 22; jako for­ma ewan­ge­li­za­cji 89; roz­po­zna­wa­na w obec­no­ści bra­ci 119,3; w domach for­ma­cji 128,1.
  • SŁUŻBA: podej­mo­wa­na dla bra­ci jako znak wspól­no­ty 1,2; wza­jem­na bra­ci jako mino­ri­tas 1,4; podej­mo­wa­na na rzecz ludz­ko­ści jako znak kon­wen­tu­ali­zmu 1,5; podej­mo­wa­na przez mini­strów, kusto­szy i gwar­dia­nów 13,1; a prze­ży­wa­nie ślu­bu czy­sto­ści 25,2; bra­ter­ska 54,4; spra­wo­wa­na z miło­ścią przez mini­strów, kusto­szy i gwar­dia­nów 59,1; w utrzy­ma­niu domu 65,3; w duchu mino­ri­tas w pro­wa­dze­niu misji 90,2; w śro­do­wi­sku, gdzie bra­cia prze­by­wa­ją 93,4; w pro­wa­dze­niu para­fii 100,1; jako cel for­ma­cji 126,2 oraz 127; nauczyć się w cza­sie for­ma­cji 136,4; w nowi­cja­cie 148; w spra­wo­wa­niu wła­dzy przez mini­strów i kusto­szy VI-c; zada­nie mini­stów i kusto­szy VI-h; wła­dzy kapi­tuł, mini­strów, kusto­szy i gwar­dia­nów 179.
  • SOLIDARYZOWANIE SIĘ (UDZIELANIE POMOCY): z ludź­mi wzgar­dzo­ny­mi i wyłą­czo­ny­mi ze spo­łecz­no­ści 1,4; aspekt pro­roc­ki pro­fe­sji zakon­nej 9,3; z ubo­gi­mi 17,1; w smut­kach i tro­skach z ubo­gi­mi 18,2; wewnątrz Zako­nu 20,1; a dys­po­zy­cyj­ność bra­ci 20,1; w for­ma­cji 20,1; a zakła­da­nie nowych obec­no­ści Zako­nu 20,1; zasa­dy i for­my usta­lo­ne przez Sta­tu­ty gene­ral­ne 20,2; kon­kret­ne for­my usta­lo­ne przez sta­tu­ty pro­win­cjal­ne i kusto­dial­ne 20,3; w umo­wie w spra­wie sta­łej obec­no­ści danej pro­win­cji lub kusto­dii na tere­nie innej 29,2; udzie­la­na przez kon­fe­ren­cję i fede­ra­cję 31,2; w prze­mie­nia­ją­cym dzia­ła­niu Trój­cy Prze­naj­święt­szej 54,1; a zarzą­dza­nie dobra­mi 80; zasa­dy udzie­la­nia pomo­cy opra­co­wa­ne przez sta­tu­ty pro­win­cjal­ne bądź kusto­dial­ne 85,2; a pla­no­wa­nie eko­no­micz­ne 86,1; a sze­rze­nia spra­wie­dli­wo­ści spo­łecz­nej 105,1; a wraż­li­wość misyj­na 120,1 oraz 120,2; eko­no­micz­na, zapew­nia­na nowym obec­no­ściom 125,1; nie­sio­na nowym obec­no­ściom misyj­nym we współ­pra­cy mię­dzy pro­win­cja­mi 125,2.
  • SPRAWIEDLIWOŚĆ: wymiar pro­roc­ki pro­fe­sji zakon­nej 9,3; jako pomoc udzie­la­na z wła­sne­go mająt­ku 21; misja wobec ludzi obec­nych cza­sów 105,1; przez popie­ra­nie dzieł spo­łecz­nych 105,2;  w post­no­wi­cja­cie przy­swa­jać sobie jej walo­ry 164,2; w opi­sie Mini­stra gene­ral­ne­go prze­ka­za­nym przez Fran­cisz­ka VI-e.
  • STAŁY WIZYTATOR: usta­na­wia­ny w szcze­gól­nych przy­pad­kach 187,4.
  • STATUTY GENERALNE: pra­wa w spra­wie wier­ne­go zacho­wy­wa­nia Regu­ły i Kon­sty­tu­cji 6,4; opra­co­wa­ne przez kapi­tu­łę gene­ral­ną 7,1; wyja­śnia­ne przez Mini­stra gene­ral­ne­go z jego Defi­ni­to­rium mają mocą obo­wią­zu­ją­cą do naj­bliż­szej kapi­tu­ły gene­ral­nej 7,3; obo­wią­zu­ją w sumie­niu 7,5; dys­pen­so­wa­nie od ich prze­pi­sów 8; okre­śla­ją kon­kret­ne for­my udzie­la­nia pomo­cy 20,2–3; usta­no­wie­nie dele­ga­tu­ry pro­win­cjal­nej 30,2; usta­la­ją kry­te­ria jako­ści życia dla zało­że­nia pro­win­cji lub kusto­dii gene­ral­nej 32,2; kry­te­ria dla usta­no­wie­nia kusto­dii pro­win­cjal­nej 32,4; znie­sie­nie kusto­dii pro­win­cjal­nej 32,5; usta­la­ją inne modli­twy za zmar­łych 71,6; alie­na­cja, zamia­na lub odda­nie w dzier­ża­wę rucho­mo­ści lub nie­ru­cho­mo­ści 81,3; okre­śla­ją, któ­re dobra i admi­ni­stra­cje mająt­ku sta­łe­go nale­żą do Zako­nu 85,4; dani­ny pro­win­cji i kusto­dii 85,4; szcze­gó­ło­we zasa­dy udzie­la­nia pomo­cy eko­no­micz­nej 85,4; prze­strze­gać w prze­pro­wa­dza­niu ope­ra­cji eko­no­micz­nych 86,1; przyj­mo­wa­nie para­fii 118,1; przy­go­to­wa­nie do zło­że­nia pro­fe­sji uro­czy­stej 161,3; for­ma­cja usta­wicz­na po pierw­szym peł­nym włą­cze­niu do wspól­no­ty 174,2; wła­dza kapi­tu­ły w kusto­dii gene­ral­nej 180,3; wła­dza kapi­tu­ły klasz­tor­nej 180,4; wizy­ta­cja kano­nicz­na 191,2; usu­wa­nie z urzę­du 194,2; spra­wo­wa­nie kapi­tu­ły gene­ral­nej 196,1; wybór dele­ga­tów na kapi­tu­łę gene­ral­ną 198,1; usta­na­wia­nie obo­wiąz­ków i sekre­ta­ria­tów gene­ral­nych 206; spra­wo­wa­nie kapi­tu­ły pro­win­cjal­nej 207,1; wybór dele­ga­tów na kapi­tu­łę pro­win­cjal­ną zwy­czaj­ną 208,2; uczest­ni­cy kapi­tu­ły pro­win­cjal­nej nad­zwy­czaj­nej 208,3; wybór mini­stra pro­win­cjal­ne­go 209,1; wybór dele­ga­tów na kapi­tu­łę pro­win­cjal­ną 209,3; regu­lu­ją wyjąt­ki od wyma­ga­nej licz­by bra­ci w klasz­to­rze 223; regu­lu­ją pawo uczest­nic­twa w kapi­tu­le klasz­tor­nej pro­fe­sów wie­czy­stych odby­wa­ją­cych for­ma­cję 225,1.
  • STATUTY KUSTODIALNE (*STATUTY PROWINCJALNE I KUSTODIALNE): może je posia­dać kusto­dia pro­win­cja­na 7,2; zatwier­dza­ne przez kapi­tu­łę gene­ral­ną dla kusto­dii gene­ral­nej 217,2.
  • STATUTY PROWINCJALNE I KUSTODIALNE (*STATUTY KUSTODIALNE; *STATUTY PROWINCJALNE):  usta­la­ją spo­sób zrze­cze­nia się wła­sno­ści przed pro­fe­sją uro­czy­stą 15,2; regu­lu­ją prze­zna­cze­nie wyna­gro­dzeń otrzy­my­wa­nych przez bra­ci 16,2; regu­lu­ją zasa­dy ubez­pie­czeń spo­łecz­nych bra­ci 17,2; okre­śla­ją kon­kret­ne for­my udzie­la­nia pomo­cy 20,3; regu­lu­ją zasa­dy uży­wa­nia pie­nię­dzy 22; okre­śla­ją szcze­gó­ły odpra­wia­nia roz­my­śla­nia 44; okre­śla­ją spo­sób orga­ni­zo­wa­nia dni sku­pie­nia 45,2; okre­śla­ją spo­sób powie­rze­nia się bra­ci Maryi Nie­po­ka­la­nej 46,3; usta­la­ją for­my prak­tyk pokut­nych w wigi­lie uro­czy­sto­ści świę­te­go Fran­cisz­ka i Nie­po­ka­la­ne­go Poczę­cia NMP 53,1; usta­la­ją kolor habi­tu zakon­ne­go 67,1; mogą pozwo­lić na nosze­nie inne­go ubio­ru 67,2; regu­lu­ją spo­sób korzy­sta­nia z waka­cji 68,2; regu­lu­ją zasa­dy udzie­la­nia koniecz­nej pomo­cy krew­nym bra­ci 69,2; poda­ją zasa­dy uczest­nic­twa w pogrze­bach 71,2; usta­la­ją comie­sięcz­ne for­my modlitw za zmar­łych 71,4; usta­la­ją inne modli­twy za zmar­łych 71,6; usta­la­ją zasa­dy alie­na­cji, zamia­ny lub odda­nia w dzier­ża­wę rucho­mo­ści lub nie­ru­cho­mo­ści 81,3; usta­la­ją zasa­dy reje­stra­cji osób praw­nych le per­so­ne giu­ri­di­che oraz ich repre­zen­tan­tów 82; okre­śla­ją zakres spraw admi­ni­stra­cyj­nych, któ­re sta­le zała­twia gwar­dian, eko­nom i pobor­ca 85,1; okre­śla­ją, któ­re dobra i admi­ni­stra­cje sta­no­wią mają­tek sta­ły 85,2; usta­la­ją spo­sób skła­da­nia dani­ny na rzecz pro­win­cji przez kla­sto­ry 85,2; okre­śla­ją szcze­gó­ło­we zasa­dy udzie­la­nia pomo­cy eko­no­micz­nej przez klasz­to­ry 85,2; okre­śla­ją kome­ten­cje gwar­dia­na i pro­bosz­cza 118,6; okre­śla­ją zarząd mająt­kiem para­fial­nym 118,6; usta­la­ją zakres form apo­sto­la­tu i zadań pro­fe­sjo­nal­nych oraz zasa­dy for­ma­cji w tym zakre­sie 128,4; usta­la­ją świ­dec­twa i doku­men­ty wyma­ga­ne do przy­je­cia na postu­lat 145; okre­śla­ją czas na jaki skła­da­na jest pro­fe­sja cza­so­wa 157; usta­la­ją czas bez­po­śred­nie­go przy­go­to­wa­nia do zło­że­nia pro­fe­sji solem­nej 161,3; okre­śla­ją zasa­dy usta­no­wie­nia sta­łe­go dia­ko­na­tu 172,1; usta­la­ją zasa­dy for­ma­cji usta­wicz­nej po pierw­szym peł­nym włą­cze­niu bra­ci do wspól­no­ty bra­ter­skiej 174,2; usta­la­ją pro­gram i spo­sób reali­za­cji for­ma­cji usta­wicz­nej 175,4.
  • STATUTY PROWINCJALNE: opra­co­wa­ne przez kapi­tu­łę pro­win­cjal­ną 7,1; wyja­śnia­ne przez Mini­stra pro­win­cjal­ne­go z jego Defi­ni­to­rium mają mocą obo­wią­zu­ją­cą do naj­bliż­szej kapi­tu­ły pro­win­cjal­nej 7,3; ich zgod­ność z Kon­sty­tu­cja­mi potwier­dza przez Mini­ster gene­ral­ny ze swo­im Defi­ni­to­rium 7,4; obo­wią­zu­ją w sumie­niu 7,5; dys­pen­so­wa­nie od ich prze­pi­sów  8; okre­śla­ją kon­kret­ne for­my udzie­la­nia pomo­cy 20,2–3; okre­śla­ją zasa­dy usta­no­wie­nia dele­ga­tu­ry 30,2; przyj­mo­wa­nie para­fii 118,1; okre­śla­ją szcze­gó­ło­we zasa­dy wydat­ków para­fial­nych nad­zwy­czaj­nych na znacz­ną sumę 118,8; okre­śla­ją szcze­gó­ło­we zasa­dy przyj­mo­wa­nia dłu­go­ter­mi­no­wych zobo­wią­zań dusz­pa­ster­skich anga­żu­ją­cych wspól­no­tę bra­ter­ską 118,9; okre­śla­ją spo­sób roz­po­czę­cia nowi­cja­tu 150,1; okre­śla­ją zakres wła­dzy kapi­tu­ły klasz­tor­nej 180,4; okre­śla­ją spo­sób wybo­ru mini­stra pro­win­cjal­ne­go 209,2; okre­śla­ją sys­tem wybo­rów dele­ga­tów na kapi­tu­łę pro­win­cjal­ną 209,3; okre­śla­ją licz­bę defi­ni­to­rów 214; okre­śla­ją licz­bę komi­sji pro­win­cjal­nych oraz ich człon­ków i kom­pe­ten­cje 216; usta­la­ją zasa­dy obo­wią­zu­ją­ce w kusto­dii pro­win­cjal­nej 218,1; usta­la­ją spo­sób wybo­ru kusto­sza pro­win­cjal­ne­go i jego defi­ni­to­rium 218,2; mogą ogra­ni­czyć wła­dzę kusto­sza pro­win­cjal­ne­go 219,3.
  • STOLICA APOSTOLSKA: auten­tycz­na inter­pre­ta­cja Regu­ły 6,1; zatwier­dza­nie Kon­sty­tu­cji 6,2; wyja­śnia­ją­ca inter­pre­ta­cja Kon­sty­tu­cji 6,3; pozwo­le­nie na alie­na­cję, zamia­nę, odda­nie w dzir­ża­wę rucho­mo­ści lub nie­ru­cho­mo­ści 81,3; pozwo­le­nie na przy­ję­cie do Zako­nu człon­ka insty­tu­tu świec­kie­go lub sto­wa­rzy­sze­nia życia apo­stol­skie­go 163, 2 oraz 163,3; przyj­mu­je rezy­gna­cję Mini­stra gene­ral­ne­go zło­żo­ną poza kapi­tu­łą 193,3.
  • STWORZENIE: odnaj­dy­wać w nim obec­ność Boga 2; popie­ra­nie jego ochro­ny jako świa­dec­two pro­roc­kie pro­fe­sji zakon­nej 9,3; jego ochro­na wspie­ra­na z mająt­ku bra­ci 21; zjed­no­cze­nie z nim Fran­cisz­ka II-l; bra­ciom niech leży na ser­cu jego ochro­na 105,2; for­ma­cja jako pro­gre­syw­ne oczysz­cze­nie i roz­wój rela­cji z nim 136,1; w for­ma­cji post­no­wi­cjac­kiej 164,2.
  • SUMIENIE: a posłu­szeń­stwo naka­zom 12,3.
  • SZCZEROŚĆ (PRZEJRZYSTOŚĆ):  w kształ­to­wa­niu swe­go wnę­trza w czy­sto­ści 25,1; uczu­­cio­­wo-sek­su­­a­l­na 136,2.
  • SZKOŁY (INSTYTUTY): w ogól­no­ści 107,1; zrze­sze­nia byłych wycho­wan­ków 107,2; Zako­nu 128,5; posia­da­ją­ce upraw­nie­nia do nada­wa­nia stop­ni nauko­wych kościel­nych lub świec­kich 128,6.

Ś

  • ŚLUBY: bra­cia zobo­wią­zu­ją się publicz­nie żyć wedłu­gE­wan­ge­lii w posłu­szeń­stwie, bez wła­sno­ści i w czy­sto­ści 4,1; obo­wią­zu­ją pod grze­chem cięż­kim 9,5; przy­go­to­wa­nie w nowi­cja­cie 148; w post­no­wi­cja­cie 158.
  • ŚRODKI MASOWEGO KOMUNIKOWANIA (*ŚRODKI SPOŁECZNEGO PRZEKAZU): a czy­stość 25,3; umiar­ko­wa­ne korzy­sta­nie i dobro­wol­ne wyrze­cze­nia 52,1; zacho­wać szcze­gól­ną czuj­ność wobec zja­wisk mają­cych wpływ na tras­for­ma­cję rela­cji mię­dzy­ludz­kich 55,1; w popie­ra­niu wśród bra­ci dia­lo­gu infor­ma­cyj­ne­go i dorad­cze­go 56,2; bra­cia powin­ni otrzy­mać odpo­wied­nie przy­go­to­wa­nie do korzy­sta­nia z nich 66,3; są tak­że poży­tecz­ne do pro­wa­dze­nia ewan­ge­li­za­cji  66,3.
  • ŚWIADECTWO (DAWANIE PRZYKŁADU): ide­ał (cel) Zako­nu 1,1; pro­roc­kie, zapo­wia­da­ją­ce rze­czy­wi­stość przy­szłe­go wie­ku 9,3; cał­ko­wi­te­go odda­nia sie Bogu II-l; pro­fe­tycz­ne wobec świa­ta 54,2; wszyst­kim ludziom 55,1; bra­ci róż­nych kul­tur dawa­ne w Świę­tym Kon­wen­cie Asy­skim 62,1; dawa­ne sło­wem i czy­nem przez pierw­szych bra­ci IV-c; życiem IV-h; życia cha­ry­zma­tem w Koście­le 89; przede wszyst­kim swo­im życiem 89; przez misję w róż­no­ra­ki spo­sób 93,1; niech szu­ka­ją metod dawa­nia go w róż­nych obsza­rach geo­gra­ficz­nych i kul­tu­ro­wych 93,2; a moc prze­mie­nia­ją­ca od wewnątrz 94; dawa­ne w kościo­łach i sank­tu­ariach obsłu­gi­wa­nych przez bra­ci 95; życia ewan­ge­licz­ne­go przez prze­po­wia­da­nie 96,2; sku­tecz­ne, w pro­wa­dze­niu para­fii 100,1; życia i nowe meto­dy dusz­pa­ster­skie 102,1; przez przy­ję­te róż­no­ra­kie zobo­wią­za­nia misyj­ne 113,1; wśród ludzi róż­nych kul­tur i krę­gów spo­łecz­nych 119,1; że Bóg jest Ojcem każ­de­go czo­wie­ka i wszyst­kich ludzi czy­ni brać­mi 119,3; dla budze­nia powo­łań V-d; for­ma­to­rów 131,2; w for­ma­cji fran­cisz­kań­skiej przez pro­gre­syw­ne oczysz­cze­nie i roz­wój rela­cji 136,1; w bra­ter­skim życiu pod­czas for­ma­cji 138,2; życia kon­wen­tu­al­ne­go w ani­ma­cji powo­ła­nio­wej 139,1.
  • ŚWIECCY: ich misja w Koście­le 103,1; a duch misyj­ny 120,2.
  • ŚWIĘCENIA: upraw­nia­ją do spra­wo­wa­niem pew­nych urzę­dów w Zako­nie 1,3 (Wariant B); czas trwa­nia for­ma­cji do peł­nie­nia posłu­gi sakra­men­tal­nej 128,3; for­ma­cja ducho­wa 137,6; uważ­ne roze­zna­nie 167; przy­ję­cie lek­to­ra­tu i ako­li­ta­tu 169; kwa­li­fi­ka­cje 170,1; wła­dza dopusz­cza­nia 170,2; zaświadcz­nie 171; a wymo­gi zwią­za­ne ze spra­wo­wa­niem nie­któ­rych urzę­dów 186,6.
  • ŚWIĘCI: ota­cza­nie ich czcią przez bra­ci 47,2.
  • ŚWIĘTY FRANCISZEK Z ASYŻU: praw­dzi­wy uczeń Jezu­sa Chry­stu­sa I-a; zało­że­nie bra­ter­skiej wspól­no­ty I-a; żyje według Ewan­ge­lii świę­tej I-a; I-b; I-c; wsłu­chu­je się w Ewan­ge­lię I-b; napi­sał Regu­łę scri­ve I-b; ewan­ge­licz­ne war­to­ści I-c; zna­cze­nie Regu­ły I-d; a Kościół I-e; a rola posłu­szeń­stwa I-f; a war­tość ubó­stwa I-g; czy­stość wybra­na z miło­ści I-h; zało­żył Zakon 1,1; a Bra­cia Mniej­si 1,4; posłu­szeń­stwo papie­żo­wi 12,1; posłu­szeń­stwo jego następ­com 12,2; pokor­ny i ubo­gi 14,6; a odda­wa­nie się pra­cy 17,1; zało­żył Zakon na znak świa­dec­twa ewan­ge­licz­ne­go ubó­stwa 23; życie w zjed­no­cze­niu z Bogiem fun­da­men­tem II-a; odnie­sie­nie do Boga Ojca II-b; wytrwa­ła modli­twa II-c; a tajem­ni­ca Wcie­le­nia Syna Boże­go II-d; roz­wa­ża­nie męki i śmier­ci Jezu­sa II-e; a Eucha­ry­stia II-f; a Duch Świę­ty II-g; a Pismo Świę­te II-h; a ofi­cjum boskie II-i; a Boża Rodzi­ciel­ka Mary­ja II-j oraz 46,1; a poku­ta II-k; zjed­no­cze­nie z Bogiem jako źró­dło komu­nii II-l; czło­wiek będą­cy modli­twą 34,3; Ewan­ge­lia fun­da­men­tem jego Regu­ły 43,2; uro­czy­stość ku jego czci 47,1; przy­kład poku­ty 49,2; miło­sier­dzie oka­zy­wa­ne trę­do­wa­tym  49,2; wigi­lia jego uro­czy­sto­ści cza­sem poku­ty 53,2; bra­ter­ska wspól­no­ta jed­nym z ele­men­tów cha­ry­zma­tycz­nych III-a; wzy­wa współ­bra­ci, by napraw­dę byli brać­mi III-b; a pano­wa­nie nad inny­mi III-c; a oka­zy­wa­nie sobie nawza­jem posłu­szeń­stwa III-c; chce wspól­no­ty bra­ci o szcze­gól­nym wyra­zem posłu­szeń­stwa III-d; zakła­da bra­ter­ską wspól­no­tę na fun­da­men­cie słów Jezu­sa III-e; przy­kła­dy odnie­sień w bra­ter­skiej wspól­no­cie III-f oraz III-g; wzy­wa do bra­ter­skiej miło­ści wobec wszyst­kich ludzi III-g; zwo­ły­wał bra­ci na kapi­tu­łę III-h; ojciec rodzi­ny fran­cisz­kań­skiej III-i; duch bra­ter­stwa roz­sze­rza się na wszyst­kich ludzi i całe stwo­rze­nie III-j; poświę­co­na mu Bazy­li­ka strze­gą­ca jego cia­ła 62,1; zain­te­re­so­wa­ni jego oso­bą 75; przy­po­mi­na misję Jezu­sa IV-a; jego misja otrzy­ma­na w koście­le świę­te­go Damia­na IV-b; słu­gą wszyst­kich IV-b; wysy­ła bra­ci po dwóch, by ewan­ge­li­zo­wa­li IV-c; naka­zu­je bra­ciom łącz­ność z Kościo­łem i posłu­szeń­stwo mini­strom w wyko­ny­wa­niu misji IV-d; a gło­sze­nie kazań IV-e; mówi jak bra­cia mają iść przez świat IV-f; a misja wśród nie­chrze­ści­jan IV-g; a Ewan­ge­lia gło­szo­na życiem IV-h; a pra­ca wła­sny­mi ręka­mi IV-i; wzy­wa bra­ci do zacho­wa­nia poko­ry w misji IV-j; zacho­wa­nie jego ducha w dzia­łal­no­ści eku­me­nicz­nej 104; za przy­kła­dem Chry­stu­sa wysy­ła uczniów 119,1; kształ­cił nowych synów V-a; for­mo­wał bra­ci do życia Ewan­ge­lią V-b; a stop­nie i zasa­dy for­ma­cji V-c oraz V-f; a for­ma­cja usta­wicz­na V-g; wezwa­nie bra­ci do nie­usta­wa­nia w for­ma­cji V-i; w postu­la­cie 143,1; w nowi­cja­cie 148; w modli­twie do Boga Ojca VI-a; wzy­wa by iść śla­da­mi Jezu­sa Chry­stu­sa VI-a; postrze­ga Ducha Świę­te­go jako „gene­ral­ne­go mini­stra zako­nu” VI-a; w jego duchu spra­wo­wać wła­dzę VI-c; wzy­wa bra­ci do posłu­szeń­stwa VI-d; poda­je cechy, któ­re powi­nien posia­dać Mini­ster gene­ral­ny VI-e; okre­śla cechy współ­pra­cow­ni­ków (socju­szy) Mini­stra gene­ral­ne­go VI-f; cha­rak­te­ry­zu­je oso­by mini­strów i kusto­szy VI-g; okre­śla posłu­gę mini­strów i kusto­szy VI-h; opis kapi­tu­ły gene­ral­nej VI-i; opis kapi­tu­ły pro­win­cjal­nej VI-j.
  • ŚWIĘTY JÓZEF: Opie­kun Zako­nu 46,4.
  • ŚWIĘTY KONWENT ASYSKIopis 62,1; rzą­dzi się wła­snym sta­tu­tem 62,2; przy­zna­ne szcze­gól­nym przy­wi­le­jem pra­wo gło­su przy zacho­wa­niu praw w rodzi­mej pro­win­cji 228,3.
  • ŚWIĘTY MAKSYMILIAN KOLBE: powie­rze­nie się bra­ci Maryi Nie­po­ka­la­nej w jego duchu 46,3; jego dzie­dzic­two a fran­cisz­kań­ska tra­dy­cja maryj­na w for­ma­cji 137,7.

T

  • TALENTY (CHARYZMATY; DARY; UZDOLNIENIA): a aktyw­ne i odpo­wie­dzial­ne posłu­szeń­stwo 13,2; w życiu bra­ter­skim 54,4; a ini­cja­ty­wy bra­ci 58,1; bra­ne pod uwa­gę w powie­rza­niu dzia­łal­no­ści 92,1; roze­zna­nie w spra­wie dys­po­zy­cyj­no­ści bra­ci 92,2; do budo­wa­nia kró­le­stwa Boże­go 110,2; brać pod uwa­gę przy powie­rza­niu bra­ciom obo­wiąz­ków 115,2.
  • TERYTORIUM: usy­tu­owa­nie pro­win­cji i kusto­dii 28,2.
  • TRANSFILIACJA (PRZENIESIENIE): cza­so­wa lub sta­ła 228,5.
  • TRÓJCA ŚWIĘTA (PRZENAJŚWIĘTSZA): a Regu­ła I-d; a ślub czy­sto­ści 24,1; a zjed­no­cze­nie z Bogiem II-l; a Eucha­ry­stia 37,1; pier­wo­wzór dla życia bra­ter­skie­go 54,1; znak jed­no­ści dla bra­ter­skiej wspól­no­ty 63; a misja Fran­cisz­ka IV-b; w bła­ga­niu Fran­cisz­ka o bło­go­sła­wień­stwo Boga dla bra­ci V-i; for­ma­cja Jej dzie­łem 126,1; źró­dło wszel­kiej wła­dzy VI-a.

U

  • UBEZPIECZENIA SPOŁECZNE: moż­li­wość korzy­sta­nia przez bra­ci 17,2; zapew­nia­ne przez mini­strów i kusto­szy z ich Defi­ni­to­ria­mi 17,3.
  • UBODZY: niech bra­cia mają na wzglę­dzie ich potrze­by 14,3; a soli­da­ry­zo­wa­nie się z nimi 17,1; życie bra­ci w ubó­stwie powin­no odzwier­cie­dlać ich warun­ki 18,2; soli­da­ry­zo­wa­nie się w ich smut­kach i tro­skach 18,2; niech chęt­nie udzie­la­ją z wła­sne­go mająt­ku  na ich utrzy­ma­nie 21; tro­ska o nich a czy­stość 25,2; oka­zy­wa­nie im służ­by zna­kiem poku­ty 49,2; jał­muż­na 52,1; a tro­ska o zapew­nie­nie spra­wie­dli­wo­ści 105,2; pod­czas for­ma­cji nauczyć się łącz­no­ści z nimi 138,3; w nowi­cja­cie 148; w post­no­wi­cja­cie 164,2.
  • UBÓSTWO: według Fran­cisz­ka I-g; okre­śle­nie ślu­bu 14,1; zrze­cze­nie się posia­da­nia indy­wi­du­al­nej wła­sno­ści dóbr 14,2; wspól­no­to­we roze­zna­nie w spra­wie roz­po­rzą­dza­nia dobra­mi docze­sny­mi 14,3; umie­jęt­ność dzie­le­nia się z ubo­gi­mi 14,3; niech się powstrzy­mu­ją od jakich­kol­wiek aktów wła­sno­ści 14,4; w uży­wa­niu dóbr niech się pod­po­rząd­ko­wu­ją mini­strom, kusto­szom i gwar­dia­nom 14,4; a wła­sność inte­lek­tu­al­na 14,5; wyrze­cze­nie się wszyst­kie­go 14,6; strzec się przed kon­su­mi­stycz­ną men­tal­no­ścią pro­wa­dzą­cą do gro­ma­dze­nia i mar­no­traw­stwa 14,6; przy­kład mini­strów, kusto­szy, gwar­dia­nów 14,7; uni­ka­nie udzie­la­nia nie­roz­waż­nych pozwo­leń 14,7; dobra naby­te lub uży­czo­ne 16,1; wyna­gro­dze­nia 16,2; pra­ca 17,1; narzę­dzia przy­dat­ne w pra­cy 17,1; jał­muż­na 17,1; zasił­ki spo­łecz­ne 17,1; eme­ry­tu­ry 17,2; ubez­pie­cze­nia spo­łecz­ne 17,2; świa­dec­two pro­roc­kie 18,1; uwzględ­nia warun­ki spo­łecz­ne ludzi ubo­gich dane­go śro­do­wi­ska 18,2; zwią­za­ne z życiem wspól­nym 18,3; środ­ki prze­zna­czo­ne na dzia­łal­ność apo­stol­ską 19; sza­no­wać inten­cje ofia­ro­daw­ców 19; nie­sie­nie pomo­cy w duchu łącz­no­ści bra­ter­skiej wspól­no­ty 20; pomoc na potrze­by Kościo­ła, ubo­gich oraz cele sze­rze­nia spra­wie­dli­wo­ści, poko­ju i ochro­ny stwo­rze­nia 21; uży­wa­nie pie­nię­dzy 22; poszu­ki­wa­nie nowych form 23; a zarzą­dza­nie dobra­mi 80; w pla­ny eko­no­micz­ne 86,1; jako ewan­ge­li­za­cja 89; Świę­ty Fran­ci­szek kształ­cił nowych synów V-a.
  • ULEGŁOŚĆ: wszyst­kim jako znak mino­ri­tas 1,4; a posłu­szeń­stwo 10,1.
  • UMOWY: nale­ży pil­nie prze­strze­gać 86,2.
  • UPODABNIANIE SIĘ DO; NAŚLADOWANIE CHRYSTUSA (*JEZUS CHRYSTUS): a zacho­wy­wa­nie Jego Ewan­ge­lii I-e; ubó­stwo i poko­ra jako mino­ri­tas 1,4; owo­ce poku­ty w pod­ję­ciu krzy­ża II-k; w duchu poku­ty upo­dab­niać się do Nie­go 49,1; naśla­do­wać przy­kład V-e; podą­żać za Nim V-h; for­ma­cja jako pro­ces wzra­sta­nia i towa­rzy­sze­nia 126,2; cał­ko­wi­te 126,3; jest pierw­szo­pla­no­wym zada­niem Zako­nu 127; pod­sta­wo­wym obo­wiąz­kiem bra­ci odby­wa­ją­cych for­ma­cję 137,1; nauczyć się pro­wa­dzić życie ewan­ge­licz­ne rozu­mia­ne jako pój­ście za Nim 138,3; a post­no­wi­cjat 158; dosta­tecz­ny sto­pień doj­rza­ło­ści na dro­dze auten­tycz­ne­go pój­ścia za Nim 161,1; cel for­ma­cji usta­wicz­nej 173; w modli­twie Fran­cisz­ka VI-a.
  • UPRZEJMOŚĆ (*ŻYCZLIWOŚĆ): jako wyraz wspól­no­ty bra­ter­skiej 1,2; bra­ter­ska 60,1; powia­do­mie­nie przed przy­by­ciem do jakie­goś klasz­to­ru z zamia­rem zatrzy­ma­nia się w nim 68,1.
  • URZĘDY (*OBOWIĄZKI): spo­sób ich wypeł­nia­nia przez bra­ci 185,1; kwa­li­fi­ka­cje bra­ci 185,2 oraz 186,6; gene­ral­ne 186,1; pro­win­cjal­ne 186,2; kusto­dial­ne 186,3; klasz­tor­ne 186,4; nada­ne na kapi­tu­le 188,1; opróż­nio­ne poza kapi­tu­łą uffi­ci 188,1; cza­so­kres ich spra­wo­wa­nia 190,1; zrze­cze­nie się 193,1 oraz 193,2; wszyst­kie są usu­wal­ne 194,1; usu­nię­cie 194,2 oraz 194,3; udzie­le­nie dys­pen­sy od pra­wa wła­sne­go zabra­nia­ją­ce­go ich łącze­nia lub okre­śla­ją­cych nie­zdol­ność do ich spra­wo­wa­nia 195.

W

  • WAKACJEpozwa­la się na korzy­sta­nie z nich 68,2.
  • WERYFIKACJAna kapi­tu­le klasz­tor­nej 57,3; wdro­że­nia zale­ceń wizy­ta­cji kano­nicz­nej 191,3.
  • WIARA: a zjed­no­cze­nie z Bogiem II-l; wszyst­ko oce­niać w jej świe­tle 35,3; a sio­stra śmierć 51,3.
  • WIKARIUSZ GENERALNY: jest prze­ło­żo­nym wyż­szym 181,2; urząd gene­ral­ny 186,1; współ­pra­cu­je z Mini­strem gene­ral­nym 192,3; prze­wod­ni­czy kapi­tu­le gene­ral­nej w razie nie­obec­no­ści Mini­stra gene­ral­ne­go 199; w razie opróż­nie­nia urzę­du Mini­stra gene­ral­ne­go obej­mu­je wła­dzę nad Zako­nem i zwo­łu­je kapi­tu­łę gene­ral­ną 203.
  • WIKARIUSZ KLASZTORU: urząd klasz­tor­ny 186,4; wybie­ra­ny przez balo­ta­cję na kapi­tu­le klasz­tor­nej 188,2; wyma­ga­ne kwa­li­fi­ka­cje 188,2; współ­pra­cu­je z gwar­dia­nem 192,3; zwo­łu­je kapi­tu­łę w razie nie­obec­no­ści gwar­dia­na, gdy spra­wy nie moż­na odło­żyć 225,2.
  • WIKARIUSZ KUSTODII: jest prze­ło­żo­nym wyż­szym 181,2; urząd kusto­dial­ny 186,3; współ­pra­cu­je z kusto­szem 192,3; może zastę­po­wać mają­ce­go prze­szko­dę kusto­sza gene­ral­ne­go na kapi­tu­le gene­ral­nej 198,2.
  • WIKARIUSZ PARAFII: jego mia­no­wa­nie 118,4; współ­pra­cu­je z pro­bosz­czem 118,5.
  • WIKARIUSZ PROWINCJI: jest prze­ło­żo­nym wyż­szym 181,2; urząd pro­win­cjal­ny 186,2; współ­pra­cu­je z mini­strem pro­win­cjal­nym 192,3; może zastę­po­wać mają­ce­go prze­szko­dę mini­stra pro­win­cjal­ne­go na kapi­tu­le gene­ral­nej 198,2; zastę­pu­je i zaj­mu­je miej­sce mini­stra pro­win­cjal­ne­go w razie jego nie­obec­no­ści lub prze­szko­dy 215; po usta­niu wła­dzy mini­stra pro­win­cjal­ne­go poza kapi­tu­łą zwy­czaj­ną, zacho­wu­jąc tytuł wika­riu­sza, zarza­dza pro­win­cją do kapi­tu­ły zwy­czaj­nej 215.
  • WIZYTACJA KANONICZNA: obo­wią­zek prze­pro­wa­dze­nia 191,2; jej zada­nia 191,3; jej wery­fi­ka­cja 191,3.
  • WŁADZA: Mini­strów, kusto­szy, gwar­dia­nów 13,2 oraz 59,1; wła­ści­wa kościel­na lub cywil­na w spra­wach dzia­łal­no­ści apo­stol­skiej 116,2; mają­ca źró­dło w Trój­cy Świę­tej VI-a; Kościo­ła i bra­ci VI-b; udzie­lo­na przez Kościół VI-b; spra­wo­wa­na w duchu św. Fran­cisz­ka VI-c; kapi­tuł, mini­strów, kusto­szy i gwar­dia­nów 179; naj­wyż­sza w Zako­nie spra­wo­wa­na przez kapi­tu­łę gene­ral­ną 180,1; naczel­na w pro­win­cjach i kusto­diach pro­win­cjal­nych spra­wo­wa­na przez kapi­tu­łę pro­win­cjal­ną 180,2; naczel­na e kusto­diach gene­ral­nych spra­wo­wa­na przez kapi­tu­łę kusto­dial­ną 180,3; kapi­tu­ły klasz­tor­nej 180,4; mini­strów, kusto­szy, gwar­dia­nów 181,1.
  • WŁASNOŚĆ: wyrze­cze­nie się jej przez poszcze­gól­nych bra­ci 14,2; powstrzy­ma­nie się od jej aktów 14,4; inte­lek­tu­al­na intel­let­tu­ale, 14,5; prze­ka­za­nie zarzą­du  mająt­ku przed pro­fe­sją cza­so­wą 15,1; cał­ko­wi­te zrze­cze­nie przed pro­fe­sją solem­ną 15,2; posia­da­na przez Zakon, pro­win­cje, kusto­die, klasz­to­ry 16,3.
  • WSPÓLNOTA BRATERSKA (*ŻYCIE BRATERSKIE): zało­żo­na przez Fran­cisz­ka I-a; ewan­ge­licz­na war­tość sta­no­wią­ca fun­da­ment toż­sa­mo­ści Zako­nu I-c; cha­rak­te­ry­stycz­ne cechy 1,2; łączo­na wię­za­mi posłu­szeń­stwa 13,3; roz­po­rzą­dza naby­ty­mi i uży­czo­ny­mi jej dobra­mi 16,1; utrzy­my­wa­na z pra­cy bra­ci 17,1; wyna­gro­dze­nia, eme­ry­tu­ry i ubez­pie­cze­nia spo­łecz­ne 17,2; środ­ki prze­na­czo­ne na dzia­łal­ność apo­stol­ską 19; ta sama dla całe­go Zako­nu 20,1; na świa­dec­two ewan­ge­licz­ne­go ubó­stwa 23; jed­na, roz­prze­strze­nio­na w świe­cie 27; klasz­tor­na, czy­li miej­sco­wa 30,1; umo­co­wa­na na zjed­no­cze­niu z Bogiem II-a; trosz­czą­ca się o nale­ży­ty poziom życia zakon­ne­go 34,3; sta­no­wi jed­ną z cech cha­ry­zma­tycz­nych Zako­nu III-a; by napraw­dę byli brać­mi III-b; a wła­dza III-c; a posłu­szeń­stwo  III-c; szcze­gól­ny wyraz posłu­szeń­stwa III-d; zało­żo­na na fun­da­men­cie słów Jezu­sa III-e; kon­kret­ne prze­ja­wy III-f oraz III-g; roz­cią­ga­ją­ca się na wszyst­kich ludzi III-g oraz III-j; a kapi­tu­ły III-h; rodzi­ny fran­cisz­kań­skiej III-i; obej­mu­ją­ca całe stwo­rze­nie  III-j; zako­rze­nio­na w miło­ści Bożej 54,3; oży­wia­na przez Ducha Świę­te­go 54,3; kar­mio­na sło­wem Bożym 54,3; kar­mio­na Eucha­ry­stią 54,3; zaan­ga­żo­wa­na w misję Kościo­ła 54,3; budo­wa­na nie­ustan­nie z pomo­cą łaski 54,4; szko­łą komu­nii 56,1; kie­ro­wa­na przez mini­strów, kusto­szy, gwar­dia­nów 56,3 oraz 59,1; pro­wa­dzo­na przez kapi­tu­łę klasz­tor­ną 57,3; ubo­ga­ca­na ini­cja­ty­wa­mi bra­ci 58,1; jej pod­po­rząd­ko­wa­na dzia­łal­ność poszcze­gól­nych bra­ci 58,2; ota­cza tro­ską bra­ci w pode­szłym wie­ku i cho­rych 61,1; znak jed­no­ści w Trój­cy Prze­naj­święt­szej 63; dosto­so­wa­nie do niej dzia­łal­no­ści indy­wi­du­al­nej 63; roz­kład zajęć dosto­so­wa­ny do jej potrzeb 64; posłu­gi domo­we 65,3; modli­twa za zmar­łych 71,1; a zarzą­dza­nie dobra­mi 81,1; wła­ści­wy fran­cisz­kie­mu cha­ry­zma­to­wi walor w speł­nia­nej misji 90,1; w dzie­le­niu się talen­ta­mi 92,2; w ini­cja­ty­wie pla­no­wa­nia i wyko­ny­wa­nia róż­nych zadań misyj­nych 92,3; przy pro­wa­dze­niu para­fii 100,1; a pra­ca fizycz­na 109; a spe­cjal­ny cha­ry­zmat bra­ci 110,2; wybie­ra nowe for­my misji i dzia­łal­no­ści bra­ci odpo­wia­da­ją­ce fran­cisz­kań­skie­mu cha­ry­zma­to­wi 111; a współ­pra­ca w para­fii 118,5; a pla­no­wa­ne dłu­go­ter­mi­no­we zada­nia dusz­pa­ster­skie 118,9; jako bra­cia wśród bra­ci 119,3; nie­sie pomoc bra­ciom w for­ma­cji V-h; mię­dzy­na­ro­do­wa pod wezwa­niem św. Bona­wen­tu­ry Sera­phi­cum 129,6; wzo­ro­wy przy­kład w domach for­ma­cji 131,2; zapew­nia wła­ści­wą atmos­fe­rę bra­ciom w for­ma­cji 132,2; kon­wen­tu­al­na w for­ma­cji 138,4; w post­no­wi­cja­cie 158.
  • WSPÓLNOTA STOŁU: uczest­nic­two jako prze­jaw kon­wen­tu­ali­zmu 1,5; w pogod­nym uspo­so­bie­niu 65,2.
  • WSPÓŁPRACA: pobu­dza­na przez mini­strów, kusto­szy, gwar­dia­nów 13,1; w dzie­dzi­nie for­ma­cji pro­wa­dzo­na przez kon­fe­ren­cje i fede­ra­cje 31,2; przy usta­no­wie­niu pustel­ni lub domu modli­twy 45,3; dla zapew­nie­nia kli­ma­tu wza­jem­ne­go zaufa­nia i  szcze­ro­ści 56,2; bra­ci z mini­stra­mi, kusto­sza­mi, gwar­dia­na­mi 59,2; z Fran­cisz­kań­skim Zako­nem Świec­kich 74,1 oraz 103,2; z oso­ba­mi zain­te­re­so­wa­ny­mi fran­cisz­ka­ni­zmem 75; z ludź­mi innych kul­tur, wyznań chrze­ści­jań­skich i reli­gii oraz nie­wie­rzą­cy­mi 102,3; ze świec­ki­mi 103,1; w celu wska­zy­wa­nia struk­tu­ral­nych przy­czyn nie­spra­wie­dli­wo­ści 105,2; w dawa­niu świa­dec­twa życia Ewan­ge­lią w śro­do­wi­sku kul­tu­ral­nym 107,1; gwar­dia­nów z mini­stra­mi i kusto­sza­mi 112,2; zarzą­du Zako­nu w misji pomię­dzy róż­ny­mi obsza­ra­mi admi­ni­stra­cyj­ny­mi 113,1; uzgad­nia­na przez kon­fe­ren­cje i fede­ra­cje 113,2; kie­ro­wa­na przez mini­strów i kusto­szy w ich obsza­rach admi­ni­stra­cyj­nych w ramach kon­fe­ren­cji i fede­ra­cji 113,3; podej­mo­wa­na z całą rodzi­ną fran­cisz­kań­ską, z kon­fe­ren­cja­mi epi­sko­pa­tów i wyż­szych prze­ło­żo­nych oraz z poszcze­gól­ny­mi bisku­pa­mi 113,4; wika­riu­szy para­fial­nych z pro­bosz­czem 118,5; do któ­rej zobo­wią­za­ny jest pro­boszcz 118,7; z inny­mi Kościo­ła­mi i wspól­no­ta­mi chrze­ści­jań­ski­mi 123; z inny­mi obsza­ra­mi admi­ni­stra­cyj­ny­mi danej kon­fe­ren­cji i fede­ra­cji 124,2; pro­win­cji z inny­mi obsza­ra­mi admi­ni­stra­cyj­ny­mi w opra­co­wa­niu pro­jek­tu misyj­ne­go 125,1 oraz 125,2; koor­dy­no­wa­na przez Zakon i/lub przez kon­fe­ren­cje i fede­ra­cje 125,3; Sekre­ta­rza Gene­ral­ne­go do spraw Ani­ma­cji Misyj­nej z sekre­ta­rza­mi misyj­ny­mi poszcze­gól­nych obsza­rów admi­ni­stra­cyj­nych 125,4; mini­strów i kusto­szy z doma­mi for­ma­cji 131,1; mię­dzy mini­stra­mi, kusto­sza­mi, gwar­dia­na­mi, for­ma­to­ra­mi i brać­mi pod­le­ga­ją­cy­mi for­ma­cji 132,1; pomię­dzy wycho­waw­ca­mi na wszyst­kich stop­niach for­ma­cji 134,1; w podej­mo­wa­niu ini­cja­tyw ani­ma­cji powo­ła­nio­wej 139,5; w post­no­wi­cja­cie 164,2; pomię­dzy mini­stra­mi, kusto­sza­mi, gwar­dia­na­mi i ich wika­riu­sza­mi 192,3.
  • WSPÓŁPRACOWNICY BRACI: wdzięcz­ność i modli­twa za nich 69,1; odno­sze­nie się do nich 70,1; a współ­od­po­wie­dzial­ność i zaan­ga­żo­wa­nie bra­ci 70,2.
  • WSTRZEMIĘŹLIWOŚĆ: od aktów prze­ciw­nych czy­sto­ści 24,2; z wła­sne­go wybo­ru 52,1.
  • WYBORY: zasa­dy 189,1 oraz 189,2; gwar­dia­na po raz trze­ci dla tego same­go domu 189,2; mini­stra i kusto­sza ogra­ni­czo­ny do dwóch bez­po­śred­nio nastę­pu­ją­cych po sobie kaden­cji 189,3; Mini­stra gene­ral­ne­go, mini­stra pro­win­cjal­ne­go, kusto­sza gene­ral­ne­go 189,4; Mini­stra gene­ral­ne­go 189,5; koniecz­ność zatwier­dze­nia przez wła­ści­we­go prze­ło­żo­ne­go wyż­sze­go 189,5.
  • WYDALENIE Z ZAKONU: nowi­cju­sza 78; przed­sta­wie­nie przy­czyn i moż­li­wość obro­ny 79,2; a moż­li­wość dobro­wol­ne­go opusz­cze­nia Zako­nu 79,2.
  • WYRZECZENIE SIĘ SAMYCH SIEBIE: jako ozna­ka mino­ri­tas 1,4; a ubó­stwo 14,6.
  • WYTRWAŁOŚĆ: w posłu­szeń­stwie I-f; w powo­ła­niu 9,4; w poku­cie II-k.

Z

  • ZAKON: jego cechy ewan­ge­licz­ne I-c; zało­żo­ny w Koście­le przez świę­te­go Fran­cisz­ka 1,1; jego celem jest życie według Ewan­ge­lii 1,1; jego człon­ko­wie two­rzą bra­ter­ską wspól­no­tę 1,2; zali­czo­ny przez Kościół do insty­tu­tów kle­ryc­kich 1,3 (Wariant B); a kon­wen­tu­alizm 1,5; pod­le­ga bez­po­śred­nio papie­żo­wi 3; włą­cze­nie bra­ci przez pro­fe­sję solem­ną 4,2; Regu­ła pod­sta­wą życia i pra­wo­daw­stwa 5,2; poznać i przy­swo­ić sobie jego doku­men­ty 5,3; opra­co­wać sta­tu­ty 7,1; według jego ducha 7,6; a wyna­gro­dze­nia bra­ci 16,1 oraz 16,2; może posia­dać dobra docze­sne 16,3; a środ­ki prze­zna­czo­ne na dzia­łal­ność apo­stol­ską 19; wza­jem­na pomoc 20,1 oraz 20,2; sta­no­wi jed­ną rodzi­nę 20,2; wytycz­ne w spra­wie nad­użyć 26,2; sta­no­wi jed­ną wspól­no­tę bra­ter­ską roz­prze­strze­nio­ną w świe­cie 27; skła­da się z pro­win­cji i kusto­dii 28,1; jego rytu­ał i kalen­darz 40,3; jego tra­dy­cja maryj­na 46,1 oraz 103,4; a tajem­ni­ca Nie­po­ka­la­ne­go Poczę­cia Naj­święt­szej Maryi Pan­ny 46,2; jego Opie­kun, świę­ty Józef  46,4; jego świę­ci i świę­te  47,2; prak­ty­ki ducho­we mają­ce źró­dło w jego tra­dy­cji 48,1; wła­ści­we mu okre­sy poku­ty 53,1; jego kapi­tu­ły III-h; a wspól­no­ta bra­ter­ska  54,4 oraz 138,2; szko­ła komu­nii 56,1; wobec prze­mian doko­nu­ją­cych się w Koście­le 56,3; strzec jego cha­ry­zma­tu oraz dzie­dzic­twa ducho­we­go 57,1; a kapi­tu­ła klasz­tor­na 57,3; mini­stro­wie, kusto­sze i gwar­dia­nie niech roz­wi­ja­ją jego cha­ry­zmat 59,1; a Świę­ty Kon­went Asy­ski jako jego ośro­dek ducho­wy 62,1; jego habit 67,2; zatrzy­ma­nie się w jego klasz­to­rze  68,1; gro­no jego przy­ja­ciół 69,3; pra­ca na jego rzecz colo­ro 70,1; kla­ry­ski z nim złą­czo­ne 73,1; insty­tu­ty do nie­go afi­lio­wa­ne lub agre­go­wa­ne 73,2; jego sto­su­nek do tych co z nie­go wystą­pi­li 76,3; 76,4 oraz 79,1; bra­cia powra­ca­ją­cy po okre­sie eks­klau­stra­cji oraz nie­le­gal­nym opusz­cze­niu go 77,1; nale­ży go zare­je­stro­wać jako oso­bę praw­ną 82; może mieć peł­no­moc­ni­ka 82; nale­ży pro­wa­dzić w nim jed­ną admi­ni­stra­cję 83,1; cała jego admi­ni­stra­cja powie­rzo­na eko­no­mo­wi i pobor­cy 83,2; jego sta­ły mają­tek 85,4; przy­cho­dze­nie z pomo­cą jego wspól­no­tom będą­cym w potrze­bie 92,2; żad­na for­ma misji czy dzia­łal­no­ści nie powin­na być mu obca 93,3; zaan­ga­żo­wa­nie w dzia­łal­ność nauko­wą zgod­nie z jego tra­dy­cją 106,1; a dzia­łal­ność wycho­waw­cza w jego misji 107,1; jego dzie­ła spo­łecz­ne i cha­ry­ta­tyw­ne 108; wkład w jego misję przez wyko­ny­wa­nie pra­cy fizycz­nej 109; jego Zarząd  a podej­mo­wa­nie współ­pra­cy 113,1; 113,3 oraz 125,3; róż­ne dzie­ła podej­mo­wa­ne przez nie­go 115,3; jego obec­ność w świe­cie roz­po­zna­wal­na przez pro­sto­tę i skrom­ność życia 119,3; jego sta­ła obec­ność w nowych kul­tu­rach i krę­gach spo­łecz­nych 124,1; koor­dy­nu­je współ­pra­cę misyjną125,3; zaszcze­pie­nie jego obec­no­ści 125,4; a for­ma­cja V-c; a powo­ła­nia V-d; 139,2 oraz 140; jego kan­dy­da­ci V-e; for­ma­cja jego wspól­nym dzie­łem  z Panem Bogiem i Kościo­łem 126,2; for­ma­cja jego pierw­szo­pla­no­wym zada­niem 127; for­ma­cja ma się odby­wać w jego domach 128,1; wyzna­czo­ny przez nie­go okres for­ma­cji 128,2 oraz 128,3; kształ­ce­nie w jego insty­tu­tach 128,5; jego Zasa­dy stu­diów 128,5; a dom for­ma­cji Św. Bona­wen­tu­ry Sera­phi­cum 129,6; jego pro­gram for­ma­cji (Disce­po­la­to fran­ce­sca­no) 130,1; domy for­ma­cji uwa­ża­ne za jego ser­ce 131,1; bra­cia for­mo­wa­ni w jego cha­ry­zma­cie i misji 132,2; komi­sja do spraw for­ma­cji 134,2; jego wska­za­nia w spra­wie trak­to­wa­nia udo­wod­nio­nych nad­użyć 136,3; bra­cia w for­ma­cji powin­ni pozna­wać jego histo­rię 138,5; jego niż­sze semi­na­ria 142,2; roz­po­czę­cie w nim życia przez nowi­cjat 148; przy­je­cie do nie­go 149; ponow­ne przy­ję­cie do nie­go 155; udział w jego łaskach i przy­wi­le­jach 159; jego opusz­cze­nie 1601,1; wyda­le­nie z nie­go 160,2; sta­łe zwią­za­nie z nim przez pro­fe­sję uro­czy­stą 161,3; Duch Świę­ty postrze­ga­ny jako gene­ral­ny mini­ster zako­nu VI-a; naj­wyż­szą wła­dzę w nim spra­wu­je kapi­tu­ła gene­ral­na 180,1.
  • ZAMIANA: posia­da­nych dóbr 81,3.
  • ZARZĄDZANIE DOBRAMI (ADMINISTRACJA): przed pro­fe­sją cza­so­wą kan­dy­dat powi­nien prze­ka­zać zarząd swe­go mająt­ku 15,1; kry­te­ria ogól­ne 80; głów­na odpo­wie­dzial­ność spo­czy­wa na kapi­tu­łach 81,1; spra­woz­da­nie eko­no­ma 81,2; cało­ścio­we 83,1; powie­rzo­ne eko­no­mo­wi i pobor­cy 83,2; jego zakres 85; odpo­wie­dzial­ność praw­na za podej­mo­wa­ne czyn­no­ści 87,1; mająt­kiem oso­by fizycz­nej lub praw­nej spo­za Zako­nu 87,2; naru­sze­nie zasad lub wyrzą­dze­nie szko­dy 87,3; mająt­kiem para­fial­nym 118,6.
  • ZASIŁKI SPOŁECZNE: moż­li­wość sta­ra­nia się o nie 17,1.
  • ZASZCZEPIENIE OBECNOŚCI ZAKONU (*ZAKŁADANIE NOWYCH OBECNOŚCI ZAKONU): w łącz­no­ści bra­ter­skiej 20,1; a przy­go­to­wa­nie misjo­na­rzy 122,1; a Sekre­tarz Gene­ral­ny do spraw Ani­ma­cji Misyj­nej 125,4.

Ż

  • ŻYCIE BRATERSKIE (*WSPÓLNOTA BRATERSKA): znaj­du­je swój pier­wo­wzór i moc jed­no­czą­cą w tajem­ni­cy życia w jed­no­ści Osób Trój­cy Prze­naj­święt­szej 54,1; jest szcze­gól­nym widzial­nym zna­kiem komu­nii Kościo­ła 54,2; pro­fe­tycz­nym świa­dec­twem wobec świa­ta 54,2; budo­wa­ne nie­ustan­nie z pomo­cą łaski 54,4; ubo­ga­ca­ne przez prze­ni­ka­nie i wymia­nę kul­tur 55,2; ewen­tu­al­ne kon­flik­ty prze­ży­wa­ne jako oka­zja do wzro­stu ludz­kie­go i ducho­we­go 55,4; budo­wa­ne przez wza­jem­ne kon­tak­ty mię­dzy brać­mi 56,1; a kapi­tu­ła klasz­tor­na 57,3; kul­tu­ral­ne i życz­li­we 60,1; uni­kać słów i czy­nów, któ­re mogły­by naru­szyć lub zakłó­cić pokój i miłość brat­nią 60,2; poszu­ku­je wspól­nie wła­ści­wych roz­wią­zań 60,3; umac­nia­nie jej jed­no­ści przez wyko­ny­wa­nie wspól­nie pew­nych czyn­no­ści 63; habit jako jej znak 67,1; a comie­sięcz­na Msza świę­ta za zmar­łych 71,4; a corocz­na  Msza świę­ta za zmar­łych 71,5; a bra­cia prze­ży­wa­ją­cy trud­no­ści 76,2; wyma­ga odpo­wie­dzial­ne­go, roz­trop­ne­go i przej­rzy­ste­go zarzą­dze­nia dobra­mi 80; jako ewan­ge­li­za­cja 89; dzia­łal­ność  apo­stol­ska zatwier­dzo­na i sko­or­dy­no­wa­na 92,4; w róż­nych obsza­rach geo­gra­ficz­nych i kul­tu­ro­wych 93,2; a moc prze­mie­nia­ją­ca od wewnątrz 94; w pro­wa­dze­niu para­fii 100,1; nie przyj­mo­wać para­fie, jeśli nie moż­na go pro­wa­dzić 100,2; powie­rzać bra­ciom obo­wiąz­ki dają­ce się z nim pogo­dzić 115,1; wier­nie zacho­wy­wać jego zasa­dy przy speł­nia­niu powie­rzo­nych obo­wiąz­ków 116,1; zacho­wa­nie rów­no­wa­gi pomię­dzy nim a dzia­łal­no­ścią para­fial­ną 118,6; pla­no­wa­ne w nowych kul­tu­rach i krę­gach spo­łecz­nych 124,1; w for­ma­cji, by pomna­żać nie­zbęd­ne cno­ty do pro­wa­dze­nia go 136,1; zapo­zna­wać z nim bra­ci pod­czas for­ma­cji 138,2; w postu­la­cie 143,1; w nowi­cja­cie 148; w post­no­wi­cja­cie 158; cel wizy­ta­cji kano­nicz­nej 191,3.
  • ŻYCIE DUCHOWE: bra­cia niech się zatrosz­czą o jego nale­ży­ty poziom 34,3.
  • ŻYCIE EWANGELICZNE (WEDŁUG EWANGELII): spo­sób życia zro­dzo­ny z natchnie­nia Boże­go w ser­cu świę­te­go Fran­cisz­ka 54,3; bra­cia niech nie oba­wia­ją się być twór­czy­mi w czy­nie­niu go aktu­al­nym 55,1; a korzy­sta­nie z waka­cji 68,2; uka­zy­wa­ne w gło­sze­niu kazań  96,2 oraz 96,3; jego odno­wa zasad­ni­czym celem for­ma­cji usta­wicz­nej 173.
  • ŻYCIE KONTEMPLACYJNE: powin­no być ści­śle powią­za­ne z dzia­łal­no­ścią apo­stol­ską 2; pierw­szo­pla­no­wy i pod­sta­wo­wy obo­wią­zek wyni­ka­ją­cy z pro­fe­sji zakon­nej 34,1; jak naj­ści­ślej łączyć ją z pra­cą, by pro­wa­dzić życie w dosko­na­łym zjed­no­cze­niu z Ojcem Nie­bie­skim 35,1; prze­po­jo­ne duchem apo­stol­skim 88,3; w przy­go­to­wa­niu do sty­lu życia kon­wen­tu­al­ne­go pod­czas for­ma­cji 138,4.
  • ŻYCIE WSPÓLNE: a ubó­stwo 18,3; a ofiar­ność bra­ci 51,1.
  • ŻYCZLIWOŚĆ (*GOŚCINNOŚĆ): znak bra­ter­skiej wspól­no­ty 1,2; wobec wszyst­kich 66,4.
  • Ani­ma­cja: zespół ini­cja­tyw podej­mo­wa­nych przez mini­strów, kusto­szy, gwar­dia­nów i sekre­ta­rzy mają­cych na celu włą­cze­nie bra­ci w pro­ces pogłę­bia­nia życia ducho­we­go i bra­ter­skie­go oraz w misję [w prze­kła­dzie pol­skim ter­min ten, w zależ­no­ści od kon­tek­stu, jest czę­sto wyra­ża­ny przez „kie­ro­wa­nie”, „kie­row­nic­two”].
  • Arti­co­la­zio­ne: — ter­min wło­ski uży­ty w miej­sce „divi­sio­ne” (podział) – ozna­cza podział prze­mó­wie­nia lub pew­nej rze­czy­wi­sto­ści na róż­ne czę­ści skła­do­we, bez naru­sza­nia jed­no­ści [okre­śle­nie uży­te w nume­rze 28 pro­po­no­wa­ne­go sche­ma­tu Kon­sty­tu­cji – w prze­kła­dzie pol­skim zamiast cza­sow­ni­ka „dzie­lić uży­to „skła­dać się”.
  • Bra­ter­ska wspól­no­ta miej­sco­wa (lokal­na): bra­cia przy­na­le­żą­cy do dane­go klasz­to­ru.
  • Duch Asy­żu: odno­si się przede wszyst­kim do sym­bo­licz­ne­go zna­cze­nia Asy­żu i do pro­pa­go­wa­nia ducho­wo­ści, któ­ra zobo­wią­zu­je bra­ci oraz wszyst­kich ludzi dobrej woli do oczysz­cze­nia ser­ca od uprze­dzeń, nie­na­wi­ści, nie­przy­jaź­ni, zawi­ści i zazdro­ści; do życia w duchu bra­ter­stwa i soli­dar­no­ści; do zapro­wa­dza­nia poko­ju w zamy­słach i czy­nach, umy­słem i ser­cem, mając świa­do­mość wła­snych ludz­kich ogra­ni­czeń i uzna­jąc że pokój jest zawsze darem Boga; do popie­ra­nia  dia­lo­gu eku­me­nicz­ne­go i mię­dzy­re­li­gij­ne­go; do życz­li­wo­ści i współ­pra­cy; do posza­no­wa­nia i ochro­ny stwo­rze­nia; do wysił­ku w dzie­dzi­nie spra­wie­dli­wo­ści i posza­no­wa­nia praw czło­wie­ka; itd.
  • Dzia­łal­ność misyj­na: ozna­cza wszel­kie zaję­cia dusz­pa­ster­skie i fizycz­ne wyko­ny­wa­ne przez bra­ci a nie jedy­nie misję wśród naro­dów.
  • Fede­ra­cja: zgro­ma­dze­nie mini­strów, kusto­szy, dele­ga­tów i odpo­wie­dzial­nych za misję, w któ­rym wszyst­kim przy­słu­gu­je pra­wo gło­su.
  • Inkul­tu­ra­cja: gło­sze­nie i wcie­la­nie Ewan­ge­lii oraz chrze­ści­jań­stwa w róż­ne kul­tu­ry.
  • Instan­cja (wła­dza) wyż­sza: w odnie­sie­niu do gwar­dia­na instan­cją wyż­szą jest kustosz lub mini­ster pro­win­cjal­ny; w odnie­sie­niu do kusto­sza pro­win­cjal­ne­go — mini­ster pro­win­cjal­ny; w odnie­sie­niu do mini­stra pro­win­cjal­ne­go i kusto­sza gene­ral­ne­go – Mini­ster gene­ral­ny; w odnie­sie­niu do Mini­stra gene­ral­ne­go – Sto­li­ca Apo­stol­ska.
  • Kon­fe­ren­cja: zgro­ma­dze­nie mini­strów, kusto­szy, del­ga­tów i odpo­wie­dzial­nych za misje, w któ­rym pra­wo gło­su przy­słu­gu­je jedy­nie mini­strom i kusto­szom.
  • Kon­wen­tu­alizm: przy zało­że­niu, że bra­ter­ska wspól­no­ta i mino­ri­tas są pod­sta­wo­wy­mi cecha­mi fran­cisz­ka­ni­zmu, kon­wen­tu­alizm histo­rycz­nie wyak­cen­to­wał te dwa cha­ry­zma­tycz­ne aspek­ty w świe­tle wymo­gow i wyzwań cza­su, orga­ni­zu­jąc życie modli­twy, życie bra­ter­skie, kapi­tu­łę klasz­tor­ną (kon­wenc­ką), roz­wi­ja­jąc wię­zy rodzin­ne, pobu­dza­jąc zaan­ga­żo­wa­nie, pomoc wza­jem­ną, poczu­cie współ­od­po­wie­dzial­no­ści wśród bra­ci i for­ma­cję bra­ci; w duchu służ­by w miej­skich ośrod­kach anga­żo­wał bra­ci w popie­ra­nie spra­wie­dli­wo­ści, poko­ju i pojed­na­nia; towa­rzy­szył emi­gran­tom na róż­nych kon­ty­nen­tach i brał w obro­nę lud­ność tubyl­czą; podej­mo­wał wędrów­kę z Kościo­łem i ludź­mi róż­nych cza­sów; przy­czy­niał się do roz­wo­ju kul­tu­ry; podej­mo­wał dia­log z róż­ny­mi kul­tu­ra­mi; itp.
  • Mię­dzy­kul­tu­ro­wość: rela­cja, dia­log i oddzia­ły­wa­nie pomię­dzy jed­nost­ka­mi lub gru­pa­mi.
  • Mino­ri­tas: — ter­min wła­sny łaciń­ski – jeden z waż­nych ele­men­tów cha­ry­zma­tu fran­cisz­kań­skie­go. W sze­ro­kim wachla­rzu fran­cisz­kań­skich zasad życia pier­wot­nej wspól­no­ty bra­ter­skiej jed­ną z deter­mi­nu­ją­cych cech była mino­ri­tas, czy­li życie w mało­ści, uni­że­niu i umniej­sze­niu w prze­ci­wień­stwie do wywyż­sza­nia się i pano­wa­nia.
  • Misja: pod tym ter­mi­nem rozu­mie się nie tyl­ko misję wśród naro­dów, lecz tak­że świa­dec­two życia ewan­ge­licz­no-fran­cisz­kań­skie­go i wszel­kie zaję­cia dusz­pa­ste­skie i fizycz­ne wyko­ny­wa­ne przez bra­ci, klasz­tor, pro­win­cję i Zakon.
  • Obszar admi­ni­stra­cyj­ny: (wł. cir­co­scri­zio­ne) ter­min sto­so­wa­ny zamien­nie na ozna­cze­nie pro­win­cji i kusto­dii w naszym Zako­nie.
  • Poboż­ność ludo­wa: wszyst­kie prak­ty­ki poboż­ne, nabo­żeń­stwa i sym­bo­le reli­gij­ne, poprzez któ­re chrze­ści­jań­stwo wcie­la się w róż­ne kul­tu­ry, jest prze­ży­wa­ne przez lud i w nim się wyra­ża.
  • Pod grze­chem cięż­kim: grzech w przed­mio­cie ślu­bów jest cięż­ki, gdy zacho­dzą jed­no­cze­śnie trzy kla­sycz­ne warun­ki: doty­czy mate­rii poważ­nej i któ­ry nad­to został popeł­nio­ny z peł­ną świa­do­mo­ścią i cał­ko­wi­tą zgo­dą.
  • Róż­no­kul­tu­ro­wość: współ­ist­nie­nie i uzna­nie wie­lu kul­tur obec­nych w spo­łe­czeń­stwie, Koście­le, na okre­ślo­nym obsza­rze geo­gra­ficz­nym, w Zako­nie, pro­win­cji i klasz­to­rze.
  • Sło­wa czy­ste: meta­fo­ra uży­wa­na przez świe­te­go Fran­cisz­ka wska­zu­ją­ca na sło­wa wypo­wia­da­ne z sza­cun­kiem i łagod­no­ścią.
  • Wie­lo­kul­tu­ro­wość: współ­ist­nie­nie i wza­jem­ne rela­cje pomię­dzy róż­ny­mi kul­tu­ra­mi na wspól­nym obsza­rze geo­gra­ficz­no-spo­łecz­nym.
  • Wyż­sze kie­row­nic­two: Ter­min praw­ny, któ­ry zawie­ra okre­śle­nie kan. 303 Kodek­su Pra­wa Kano­nicz­ne­go: „Sto­wa­rzy­sze­nia, któ­rych człon­ko­wie żyjąc w świe­cie uczest­ni­czą w duchu jakie­goś insty­tu­tu zakon­ne­go, pod wyż­szym kie­row­nic­twem tegoż insty­tu­tu pro­wa­dzą życie apo­stol­skie i zdą­ża­ją do chrze­ści­jań­skiej dosko­na­ło­ści, nazy­wa­ją się trze­ci­mi zako­na­mi lub otrzy­mu­ją inną odpo­wied­nią nazwę”. W kon­kret­nym przy­pad­ku Fran­cisz­kań­ski Zakon Świec­kich znaj­du­je się pod wyż­szym kie­row­nic­twem ducho­wym i dusz­pa­ster­skim mini­strów gene­ral­nych pierw­sze­go Zako­nu.

Źródła franciszkańskie

  • 1 B—Św. Bona­wen­tu­ra, Życio­rys więk­szy
  • 1 Cel—Tomasz z Cela­no, Życio­rys pierw­szy
  • 1 Reg—Św. Fran­ci­szek z Asy­żu, Regu­ła nie­za­twier­dzo­na (pierw­sza)
  • 2 Cel—Tomasz z Cela­no, Życio­rys dru­gi
  • 2 Lw—Św. Fran­ci­szek z Asy­żu, List do wier­nych. Redak­cja dru­ga
  • 2 Reg—Św. Fran­ci­szek z Asy­żu, Regu­ła zatwier­dzo­na (dru­ga)
  • Absorbeat—Modlitwa przy­pi­sy­wa­na św. Fran­cisz­ko­wi z Asy­żu
  • KLUw—Św. Fran­ci­szek z Asy­żu, Kart­ka poda­ro­wa­na bra­tu Leono­wi – Uwiel­bie­nie Boga Naj­wyż­sze­go
  • Kwiat­ki—Kwiat­ki św. Fran­cisz­ka z Asy­żu
  • LA—Św. Fran­ci­szek z Asy­żu, List do św. Anto­nie­go
  • LM—Św. Fran­ci­szek z Asy­żu, List do mini­stra
  • LZ—Św. Fran­ci­szek z Asy­żu, List skie­ro­wa­ny do całe­go Zako­nu wraz z modli­twą Wszech­mo­gą­cy, wie­ku­isty
  • MP—Św. Fran­ci­szek z Asy­żu, Modli­twy pochwal­ne odma­wia­ne przy wszyst­kich godzi­nach
  • Np—Św. Fran­ci­szek z Asy­żu, Napo­mnie­nia
  • Of—Św. Fran­ci­szek z Asy­żu, Ofi­cjum o Męce Pań­skiej
  • OWKl—Św. Fran­ci­szek z Asy­żu, Ostat­nia wola napi­sa­na dla św. Kla­ry
  • PBłM—Św. Fran­ci­szek z Asy­żu, Pozdro­wie­nie Bło­go­sła­wio­nej Maryi Dzie­wi­cy
  • Pcn—Św. Fran­ci­szek z Asy­żu, Pozdro­wie­nie cnót
  • PSł—Św. Fran­ci­szek z Asy­żu, Pieśń sło­necz­na albo pochwa­ły stwo­rzeń
  • RKl—Regu­ła św. Kla­ry
  • T—Św. Fran­ci­szek z Asy­żu, Testa­ment
  • ŹF—Źró­dła fran­cisz­kań­skie, Kra­ków 2005

Dokumenty Kościoła

  • CV—Papież Bene­dykt XVI, Ency­kli­ka Cari­tas in veri­ta­te
  • DV—Sobór Waty­kań­ski II, Kon­sty­tu­cja dogma­tycz­na o Obja­wie­niu Bożym Dei Ver­bum
  • EG—Papież Fran­ci­szek, Adhor­ta­cja apo­stol­ska Evan­ge­lii gau­dium
  • EN—Paweł VI, Adhor­ta­cja apo­stol­ska Evan­ge­lii nun­tian­di
  • KKKWKodeks Kano­nów Kościo­łów Wschod­nich (1990)
  • KPKKodeks Pra­wa Kano­nicz­ne­go (1983)
  • LG—Sobór Waty­kań­ski II, Kon­sty­tu­cja dogma­tycz­na o Koście­le Lumen gen­tium
  • NAe—Sobór Waty­kań­ski II, Dekla­ra­cja o sto­sun­ku Kościo­ła do reli­gii nie­chrze­ści­jań­skich Nostra aeta­tae
  • NMI—Papież Jan Paweł II, List apo­stol­ski Novo Mil­len­nio Ineun­te
  • OT—Sobór Waty­kań­ski II, Dekret o for­ma­cji kapłań­skiej Opta­tam totius
  • PC—Sobór Waty­kań­ski II, Dekret o przy­sto­so­wa­nej odno­wie życia zakon­ne­go Per­fec­tae cari­ta­tis
  • RMi—Papież Jan Paweł II, Ency­kli­ka Redem­to­ris mis­sio
  • SC—Sobór Waty­kań­ski II, Kon­sty­tu­cja o litur­gii świę­tej Sacro­sanc­tum Con­ci­lium
  • VC—Papież Jan Paweł II, Adhor­ta­cja apo­stol­ska Vita con­se­cra­ta
  • VD—Papież Bene­dykt XVI, Adhor­ta­cja apo­stol­ska Ver­bum Domi­ni
  • 346 cyta­tów zawie­ra pro­jekt nowych, zre­wi­do­wa­nych Kon­sty­tu­cji!
  • 145 pocho­dzi z Pism św. Fran­cisz­ka, 18 z innych Źró­deł fran­cisz­kań­skich
  • Roz­dział I (Pod­sta­wy), Roz­dział II (Życie ducho­we), Roz­dział III (Życie bra­ter­skie) zawie­ra­ją naj­wię­cej cyta­tów ze Źró­deł fran­cisz­kań­skich.
  • 113 cyta­tów pocho­dzi z Pra­wa kano­nicz­ne­go
  • Roz­dział V (For­ma­cja) i Roz­dział VI (Zarząd) zawie­ra­ją naj­wię­cej cyta­tów z Pra­wa kano­nicz­ne­go.
  • 33 cyta­ty pocho­dzą z naucza­nia papie­skie­go, 14 z doku­men­tów Sobo­ru Waty­kań­skie­go II, 12 z Pisma Świę­te­go i 9 z doku­men­tów róż­nych dyka­ste­rii waty­kań­skich i 2 z doku­men­tów Zako­nu.
  • Roz­dział IV (Misje zawie­ra­ją naj­wię­cej cyta­tów z tek­stów teo­lo­gicz­nych.